"Anu" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 1145.
-
GALICIA
Médico. Director do Servizo de Cirurxía Cardiovascular do Hospital Provincial de Santiago de Compostela, foi pioneiro no emprego de novas técnicas cirúrxicas no campo da cirurxía arterial.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Granada, Andalucía, situado na Vega de Granada e regado polo río Genil (2005 h [2001]).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Ensaísta e investigador. Doutor en Filoloxía Hispánica pola Universidad Autónoma de Madrid e catedrático de Teoría da Literatura e Literatura Comparada da Universidade de Santiago de Compostela. Foi reitor da USC (1994-2002), vicepresidente da Conferencia de Rectores de Universidades Españolas (2001-2002) e membro do comité científico da Fundación Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes (desde 2003). Forma parte dos consellos editoriais e comités científicos de máis dunha vintena de publicacións periódicas, e os seus traballos traducíronse ao inglés, francés, portugués, ruso e árabe. Publicou, ademais de numerosos artigos de crítica literaria, El Jarama de Sánchez Ferlosio; su estrutura y significado (1973), Estrutura y tiempo reducido en la novela (1977), El comentario de textos narrativos: la novela (1989), El polen de ideas. Teoría, crítica, historia y literatura comparada (1991), Trayectoria de la novela hispanoamericana actual (1991), con...
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
(Lugo 27.1.1959) Escritor. Foi xerente da Universidade de Santiago de Compostela (1988-1990) e concelleiro en Santiago (1991-1999). Ademais de colaborar en diversas rodaxes do equipo Imaxe, escribiu Adeus, India, adeus (2000) e Cuarteto con piano (2003).
-
GALICIA
Militar e agrarista. Defendeu o traballo do pequeno propietario alodial, colaborou en diversas publicacións baixo o pseudónimo de Un labrador a la moderna e participou na Geografía general de Galicia de F. Carreras Candi. Publicou diversas obras e postumamente editouse Organización del cultivo y de la sociedad agraria en Galicia y la España Altántica (1984) e Los grandes problemas del campo (1984).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Arquitecto. Graduouse en París en 1928. Tentou renovar o estilo colonial, pero axiña se adheriu ás teorías de Le Corbusier. En 1944 proxectou a Ciudad Universitaria de Caracas, onde sobresaen o Estadio Olímpico (1950) e o Instituto de Farmacia (1963). Realizou tamén a Ciudad Residencial.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Arquitecto. Estudou en Roma (1758-1765) e, de volta a Madrid, en 1768 foi nomeado arquitecto de El Escorial, onde fixo a Casa de los Infantes (1771) e a Casita de Abajo (1773). Proxectou tamén a Casita del Príncipe (1784) de El Pardo e o Museo del Prado (1785). Construíu, tamén en Madrid, a Casa del Nuevo Rezado, sede da Real Academia de la Historia (1788), o Oratorio del Caballero de Gracia (1789) e o Observatorio Astronómico (1790), e reformou a Plaza Mayor (1791).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
María Isaura Vázquez Blanco.
-
PERSOEIRO
Relixioso bieito. Foi abade do mosteiro de San Salvador de Lourenzá (1709-1713 e 1721-1725) e bispo de Puerto Rico. Escribiu Scena sacra de varias oraciones panegyricas (1702) e Tautologias (1703-1729).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Historiador e ensaísta cinematográfico. Fundador do Grupo de Escritores Cinematográficos Independientes (GECI), exiliouse en 1939 e residiu en Bos Aires, onde fundou e dirixiu o Centro de Estudios Cinematográficos (1950). Regresou a Madrid en 1953. Publicou Espectador de sombras. Crítica de films (1935), Arte de masas. Ruta de los temas fílmicos (1935), El cine: Magia y aventura del séptimo arte (1940), Cine de medio siglo. Crónica y crítica (1946), El cine en la sociedad de masas (1966) e Los grandes hombres del cine (1973).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Poeta. Destacado precursor do neoclasicismo en España, foi autor das Eróticas o amatorias (1617-1618), composicións de métrica diversa, das que destacan as cantilenas e as anacreónticas, e versións de Horacio.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Arquitecto e teórico. Reconstruíu edificios medievais, como a Madeleine de Vézelay (1841?), as catedrais de Amiens e de París, ambas as dúas en 1849, a cidadela de Carcassonne (1853), o castelo de Pierrefonds (1858), a abadía de Saint-Denis e a Sainte Chapelle de País e a catedral de Lausanne (1873). Propugnou a utilización do ferro na construción. Escribiu Entretiens sur l’architecture (1852-1872) e Ditionnaire raisonné de l’architecture française du XI au XVI siècle (10 vol, 1854-1868).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Rei de Sardeña (1802-1821), fillo de Vítor Amadeo II, portou o título de duque de Aosta. Accedeu ao trono tras a abdicación do seu irmán Carlos Manuel IV. Opúxose a Napoleón e retirouse a Cagliari. En 1815 recuperou os estados peninsulares. O seu intento de restaurar o absolutismo provocou un motín dos carbonarios e abdicou en favor do seu irmán Carlos Félix I.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Derradeiro rei de Sardeña (1849-1861) e primeiro rei de Italia (1861-1878), duque de Savoia, fillo e sucesor de Carlos Alberte I de Sardeña. Secundou a política de Cavour como a finalización do acordo de Plombières (1858), a anexión de Italia central (1859) ou a expedición de Garibaldi na conquista de Sicilia e Nápoles (1860). Proclamado rei de Italia, anexionou Venecia (1866) e ocupou Roma (1870).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Vítor Manuel II de Italia.
-
PERSOEIRO
Rei de Italia (1900-1946) e de Albania (1939-1943) e emperador de Etiopia (1935-1941), fillo e sucesor de Humberto I. Acabou, con éxito, a guerra en Libia (1911-1912) e interveu na Primeira Guerra Mundial, pero a partir de 1922 tolerou que o fascismo se asentase en Italia. Baixo a influencia de Mussolini, consentiu a guerra de Etiopia (1935), a axuda ás tropas franquistas na Guerra Civil en España (1936-1939), a anexión de Albania (1939) e a entrada de Italia na Segunda Guerra Mundial ao lado de Alemaña. En 1943 autorizou o golpe de estado que derrocou a Mussolini e pediu o armisticio aos aliados. En 1944 nomeou lugartenente do reino o seu fillo Humberto II, en quen abdicou en 1946. Exiliouse a Exipto.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Militar e político. En 1843 foi proclamado supremo director da República de Perú. Vencido ao ano seguinte, en 1856 encabezou unha revolta conservadora, pero foi derrotado en El Callao (1857). Foi ministro de Guerra (1865).
VER O DETALLE DO TERMO -
FILOSOFOS
Filósofo alemán. A partir de Kant, elaborou unha fenomenoloxía da consciencia e da certeza e unha metafísica da temporalidade e do individuo. Das súas obras destacan Kants Erkenntnistheorie in ihren Grundprinzipien analysiert (A teoría do coñecemento kantiana analizada no seu principio fundamental, 1879) e Phänomenologie und Metaphysic der Zeit (Fenomenoloxía e metafísica do tempo, 1925).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Manuscrito descuberto por Wilfrid M. Voynich en 1912 no colexio xesuíta de Villa Mondragone, preto de Roma. Parece que se escribiu entre os ss XV e XVI, nunha lingua e nuns caracteres que ata o momento non foron descifrados. Puido ser un tratado de alquimia, no que se representan plantas e constelacións descoñecidas.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo da verba dos arxinas que corresponde á voz ‘cigarro’.