"RAM" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 1337.
-
PERSOEIRO
Físico. Ocupou diversos cargos en calidade de asesor de organismos de defensa en EE UU e na OTAN. Escribiu Molecular Beams (1956 e 1985) e Quick Calculus (1965 e 1985). En 1989 recibiu o Premio Nobel de Física polo desenvolvemento da técnica coñecida como método de separación por campos oscilatorios, que permiten desprazar os átomos dun nivel de enerxía a outro.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Mestre de obras inglés. Vangardista de estilo gótico perpendicular e do seu novo programa decorativo, realizou a sala capitular e o claustro da antiga catedral de Saint Paul de Londres, a capela de Saint Stephen en Westminster e a planta do palacio de Windsor.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
ramalludo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Pierre de la Ramée.
-
GALICIA
Político e xurista. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, durante a Restauración afiliouse ao Partido Conservador, do que foi líder en Viveiro. Foi deputado polo distrito de Viveiro durante catro lexislaturas (1884-1901). Recibiu a Gran Cruz de Isabel la Catolica.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Enxeñeiro técnico e sindicalista. Coñecido como Moncho Reboiras, durante a súa etapa estudantil cofundou a revista Des…tornillo, formou parte do grupo cultural O Castro e, en 1969, ingresou na UPG, do que foi membro do Comité Central e do Comité Executivo. Organizou a Fronte Cultural Galega que actuou como unha coordinadora efectiva entre a maioría das asociacións culturais de Galicia. Na década de 1970 foi un dos organizadores dos grupos sindicais que orixinaron en 1975 o Sindicato Obreiro Galego (SOG). Defendeu os intereses da cultura e o pobo galegos, emprendeu a loita armada na clandestinidade e morreu nun enfrontamento coa policía cando se estaba organizando a UPF ferrolá.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Acción e efecto de redobrar ou redobrarse.
-
VER O DETALLE DO TERMO
(Rodeiro 10. 3.1943) Filósofo. Licenciado en Filosofía e Letras pola Universidad de Salamanca (1967), foi presidente do Ateneo de Pontevedra e fundador e presidente de Honra da Aula Castelao de Filosofía de Pontevedra. Alentou e dirixiu un grupo de filósofos en Lugo para realizar unha filosofía en galego e para Galicia, que reflectiu en Introdución á Filosofía (1979) e Historia da Filosofía (1980). Tamén escribiu X.V. Viqueira: teoría e praxe (1992) e Xosé Neira Vilas: narrador, poeta, xornalista, historiador da nosa emigración (2002).
-
GALICIA
Ensaísta. Colaborador de diversas publicacións periódicas, publicou os ensaios Trebón, de Cotarelo Valledor (1984), M. Leiras Pulpeiro: Poesía Galega Completa (1984) e Costumes antigos da Galiza (1998). Ademais, traduciu ao galego os cómics de Mafalda (1983).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Médico e poeta. Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela, exerceu nos servizos de emigración e trasladouse a Bos Aires. Foi médico da Asociación Española de Socorros Mutuos (1915-1955). Presidiu a Irmandade Galeguista e foi director de A Nosa Terra. Publicou o libro de poelas A gaita a falare (1939).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Militar. Ingresou na cabalaría e distinguiuse nas campañas de Italia durante a Guerra de Sucesión de Austria. En 1764 Carlos III encargoulle a reforma do exército de Nueva España. Loitou durante a Guerra de Independencia e ascendeu a xeneral. Escribiu Preceptos y máximas militares para instrución de los alumnos del colegio de Ocaña e o seu Diario de campaña.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Historiadora da arte. Profesora de historia da arte da Universidade de Santiago de Compostela, especializouse en arte galega. Publicou Aportaciones al barroco gallego: un gran mecenazgo, Algunas transformaciones realizadas en la Catedral de Santiago en el siglo XVII y principios del XVIII (1986), Documentos sobre arte gallego (1986) e Nuevas aportaciones a la arquitectura civil compostelana en el siglo XVIII (2002).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Arquiveiro. Traballou na Universidade de Santiago de Compostela. Escribiu Ensayo de fonética general o análisis de los sonidos orales aplicables al lenguaje (1900) e Nueva teoría de las vocales (1912).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Relixioso e político. Desenvolveu unha intensa actividade a prol do alistamento para loitar na Guerra da Independencia e foi membro da Xunta Suprema e Gobernativa do Reino de Galicia. Cóengo na catedral de Santiago de Compostela, representou a Galicia nas Cortes de Cádiz (1813-1814) e foi un dos firmantes do Manifiesto de los Persas. Foi bispo de León desde 1814 ata a súa morte.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Militar e político, marqués de Rodil. Formou parte do Real Batallón de Voluntarios de Infantaría Lixeira de Santiago (1808). Acadou o rango de capitán xeneral e en Perú (1817), destacou como gobernador e defensor de El Callao (1824-1826). Comandou o Exército Liberal do Norte contra os carlistas (1834), foi ministro de Guerra (1836), senador por Ávila (1824-1836, 1842-1843 e 1849-1850) e deputado pola provincia de Lugo en dúas lexislaturas (1839-1842). Na rexencia de Espartero presidiu o Consello de Ministros (1842-1843). Recibiu a Gran Cruz de Isabel la Católica.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Político. Foi xuíz de paz (1975-1979) e alcalde (desde 1979) en Sada, deputado na Deputación Provincial da Coruña (1987-1995) e senador pola Coruña na VII lexislatura polo PP (2000-2004). Escribiu Historias de Sada (1998). Recibiu a Cruz al Mérito Naval de Primera Clase e a Encomienda Diego de Osorio de Venezuela.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Xurista. Doutor en Dereito, foi profesor titular de historia do dereito na facultade de dereito da Universidade de Vigo. Escribiu Notas sobre la estrutura y funcionamiento del consejo de inquisición, Observaciones sobre la Administración de Justicia en Guipúzcoa durante el antiguo régimen e El Consejo de la Suprema Inquisición: perfil jurídico de una institución (2000).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Actor e director teatral. Formado en Brasil, ao seu regreso a Galicia fundou en Vigo o Teatro Artello, co que realizou Romance de Micomicón e Adhelala (1977), de E. Blanco-Amor; e Viaxe ao país de Ningures (1977), de M. Lourenzo. Organizador do Obradoiro de Investigación Dramática, posteriormente cofundou a Compañía Luís Seoane, para a que realizou a música de Dansen (1980), de B. Brecht; e dirixiu Dous perdidos nunha noite suxa (1980), de P. Marcos.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Sacerdote e historiador. Licenciado en Historia pola Universidade de Santiago de Compostela e graduado social, ordeouse sacerdote en 1951. Cóengo do cabido catedralicio de Tui-Vigo, desde 1958 colaborou en Faro de Vigo, El Pueblo Gallego, La Noche e Galicia Social, do que foi director. Publicou La Villa de Bouzas en los años 1680-1860 (1976), La escuela linoleista de Pontevedra (1982), El Condado entre lo lírico y la historia (1986), Cofradía del Santísimo Sacramento en la Comarca del Tea, 1659-1888 (1995) e Taboexa-As Neves. Historia y Arte (2004).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Xornalista e escritor. Traballou como correspondente de RNE e Radio Noroeste para, a partir de 1981, comezar a traballar en El Progreso. Presentou “Terra-Miñota” en Radio Faro e “Falamos de?” na televisión comarcal Televinte. Colaborador en distintas publicacións e cofundador do Centro Teatral Faro-Miño, coordinou o certame poético “Xohán de Requeixo”. Publicou Unha noite de poesía (1985), Chantada na súa prensa (1908-1931) (1988), en colaboración con Anxo Sánchez Moure; Voltar a Bacelares (1989), As beiras do Sil (1994), Baixo o ceo de Camba (2000) e Agasallo de verbas (2001).
VER O DETALLE DO TERMO