"AN" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ao escurantismo.

2. Persoa que é partidaria ou que practica o escurantismo.

PERSOEIRO

Poeta ruso. En 1915 contactou en Leningrado co movemento simbolista e co poeta A. A. Blok, e en 1918 integrouse no movemento imaxinista. A súa poesía ofrece unha visión mística e pesimista da sociedade. Da súa produción destaca Radunica (1915), Inonija (1918), Moskva Kabackaja (Moscova das tabernas, 1924) e Kapitan Zemli (O capitán da terra, 1925).

CAPITAIS

Capital do ostān homónimo, Irán, na marxe esquerda do río Zāyandeh (1.266.072 h [1996]). A principal actividade económica é a agricultura, sobre todo os cultivos de algodón, tabaco e cereais. Tamén son importantes as industrias téxtiles e o mercado de produtos gandeiros. De orixe antiga, foi un dos maiores centros culturais de Oriente. Do seu patrimonio cultural destacan as mesquitas de Masjid-i-Shah (s XVII) e do Imām.

1. Apertar fortemente a gorxa de alguén ata lle producir un afogo ou a morte.

2. Quedar unha persoa ou un animal coa gorxa obstruída por causa de algo que inxeriu.

3. Morrer unha persoa ou animal pola asfixia que se causa ao apertar fortemente a gorxa.

1. Romper ou facer anacos unha tea ou unha peza de roupa.

2. Rifar fortemente dúas persoas.

3. Producir rabuñaduras na pel.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Esgos. Construída no s XVI, ten planta de cruz latina. No interior destaca o retablo maior composto por tres corpos con fornelas que acollen as diversas imaxes, entre as que destaca a da Virxe. A fachada ten unha porta de arco de medio punto coa moldura de baqueta grosa e, sobre ela, un óculo. O conxunto remata cunha espadana de dous vans.

PERSOEIRO

Escritor. Licenciado en Filosofía e Letras pola Universidad de Granada e doutor cunha tese sobre historia medieval (1983). Destacado historiador, ensaísta, tradutor e colaborador en revistas especializadas e prensa. Da súa produción sobresae En busca del unicornio (Premio Planeta 1987), Statio Orbis (1995), Amor y sexo en la antigua Grecia (1997), Tumbaollas y hambrientos (1998), Señorita (Premio Fernando Lara 1998 e Premio Andalucía de la Crítica 1999) e Escuela y prisiones de Vicentito González (2000). En 1989 recibiu a Medalla de Prata de Andalucía.

PERSOEIRO

Militar e político. Vicerrei de Nova Granada (1740-1748), defendeu Cartagena de Indias do asedio da armada británica (1741), feito que lle valeu o título de marqués da Real Defensa. Tralo seu regreso a España, foi capitán xeneral de Andalucía (1750), director de infantería (1750-1753) e secretario de guerra (1754-1759).

1. Esparexer ou estender a herba polo campo ou prado despois de segala.

2. Desfacerse ou descomporse unha cousa.

IGREXAS

Igrexa situada en Santiago de Requeixo (Chantada). Construída no s XVIII, ten unha soa nave. O presbiterio cóbrese cunha falsa bóveda e o arco triunfal é semicircular. No interior conserva retablos neoclásicos do s XIX. A fachada, reformada despois da súa construción, ten unha espadana de dous vans.

PERSOEIRO

Compositor e pianista. Realizou estudios musicais en Bos Aires e despois en París, Madrid, Viena e Nápoles. Regresou a Arxentina e especializouse como pianista. En 1860 creou a versión do himno nacional de Arxentina. É autor de misas, himnos, sinfonías, pezas para piano e cancións.

GALICIA

Médico e xornalista. Licenciouse en Medicina e Cirurxía pola Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse pola Universidad de Madrid. Entre 1881 e 1892 foi enviado a Cuba como médico militar e foi membro do Centro Galego de La Habana. Colaborou, entre outras publicacións, en Ilustración Gallega y Asturiana, Revista Gallega e Nuevo Támega, e na fundación de El Eco de Galicia con Waldo Álvarez Insúa (1878). En 1877 recibiu a Cruz Vermella de Primeira Clase ao Mérito Naval, en recompensa aos servicios prestados no desembarco de Cinco Villas.

1. Campanario formado por unha parede que sobresae do tellado na fachada dunha igrexa e que adoita rematar nun frontispicio. Dispón dun ou de varios vans que acollen as campás.

2. 1. Denominación popular que reciben os macrófitos de follas longas e apuntadas dos xéneros Typha e Iris.

   2. Calquera planta coas follas en forma de espada.