"Nan" (Contén)

PERSOEIRO

Histólogo francés. Foi o primeiro que lle atribuíu ao corpo lúteo do ovario unha función glandular (formación de proxesterona).

GALICIA

Sacerdote. Bacharel en Teoloxía na Universidad de Navarra (1992) e diplomado en arqueoloxía cristiá polo Pontificio Instituto de Archeologia Cristiana de Roma, especializouse en literatura cristiá antiga. Desde 1995 é profesor no Instituto Teolóxico Divino Maestro de Ourense e desde 1998 director do Centro Teolóxico a Distancia San Martín da diocese ourensá. Colaborador de diversas publicacións, escribiu Impresos y bibliotecas del siglo XVI en Ourense (2004). No ano 2012, foi nomeado Vicario para la Nueva Evangelización.

PERSOEIRO

Violinista e compositor italiano. Estudou con T. Gelosio e percorreu Europa como concertista. Estreou óperas en Londres e Turín, como Achille in Sciro (1785) e música de cámara. Foi mestre do gran violinista Giovanni B. Viotti.

PERSOEIRO

Historiador. De orixe xudía, foi secretario de Isabel I a Católica e embaixador en Roma (1473) e París (1474-1475). Nomeado cronista oficial en 1481, escribiu Crónica de los señores reyes católicos don Fernando y doña Isabel, acabada por Afonso Santa Cruz e publicada postumamente, Libro de los claros varones de Castilla (1486) e unhas destacadas Glosas a las Coplas de Mingo Revulgo.

1. Relativo ou pertencente ao pobo punan.

2. Individuo do pobo punan.

3. Pobo de orixe mongoloide, tradicionalmente nómade, que habita nos bosques, nas áreas montañosas e preto dos grandes ríos no centro da illa de Borneo.

PERSOEIRO

Navegante portugués. Estivo ao servizo da Coroa de Castela e participou na expedición de Álvaro de Mendaña ás illas Salomón e Filipinas (1595). En 1605, con tres barcos que lle proporcionou o vicerrei de Perú, navegou cara ao O, cara á mítica terra australiana. Obrigado a virar pola súa tripulación, descubriu a illa de Espíritu Santo (Novas Hébridas).

GALICIA

Pintor e caricaturista. Coñecido como Quesada, traballou como inspector xefe do servizo de vixilancia fiscal do Ministerio de Economía e Facenda de Vigo. Dedicouse principalmente ao caricaturismo político, comezando na revista Club Deportivo Orense, de cuxo equipo formou parte durante varios anos. Desde entón colaborou en xornais como Faro de Vigo (desde 1961), Arriba ou Pueblo, e en revistas como La Codorniz, La Actualidad Española, Cambio 16, Blanco y Negro ou Interviú. Como pintor cultivou o expresionismo, reflectindo sempre na súa obra a visión irónica da vida. Das súas obras destacan Máscara y viejo (1986), Tres figuras (1986), Dama en verde (1991), Caserío (1992) e La casa de la Ville (1998). Publicou os libros de humor Xente a esgalla (1981) e Quesadas...

DEPARTAMENTOS

Departamento de Guatemala (1.951 km2; 624.716 h [2002]). A súa capital é Quezaltenango (127.569 h [2002]).

PERSOEIRO

Nobre, III marqués de San Carlos, I marqués de Alcedo e Grande de España. Propietario do pazo de Castrelos, o 12 de decembro de 1924 doouno ao Concello de Vigo coa condición de que non saíse nunca do dominio público e que se destinase a museo de arte e parque público, coa denominación de Parque de Quiñones de León. A doazón fíxose efectiva en 1934.

GALICIA

Eclesiástico. Formouse no Seminario de Ourense e ordenouse sacerdote en 1922. Foi ecónomo da parroquia de Santiago de Campobecerros en Castrelo do Val (1922-1923) e coadxutor na parroquia de Santa Eufemia a Real do Norte en Ourense (1923-1925). Doutorouse en Teoloxía na Universidade Pontificia de Santiago (1925) e licenciouse en Sagradas Escrituras no Pontificio Istituto Biblico de Roma (1928). Durante a súa estancia en Ourense, foi ecónomo da parroquia de Santa María de Razamonde (Cenlle), profesor e director espiritual do seminario, ecónomo e despois párroco de Santa Eufemia a Real do Norte e consiliario da Acción Católica. Formou parte dos movementos culturais galeguistas xunto con V. Risco, F. L. Cuevillas, R. Otero Pedrayo, X. Lourenzo e X. Ferro Couselo. Co pseudónimo de F. Pazos publicou varios artigos en galego na revista Logos. Fundou a folla Verdad y Vida, de temátiva relixiosa, escrita en castelán pero con entradas en galego. Foi cóengo lectoral da catedral de Valladolid...

FILOSOFOS

Filósofo e político hindú. Estudo as relixións orientais e o diálogo con Occidente. Foi vicepresidente (1951-1962) e presidente (1962-1967) de India e loitou pola abolición do sistema de castes. Escribiu The Philosophy of Rabindranath Tagore (1918), An Idealist View of Life (1932) e Religion and Society (1947).