"Aïr" (Contén)

1. 1. Moverse unha cousa cunha traxectoria de arriba a abaixo a causa do seu propio peso.

   2. Ir bater unha persoa ou cousa no chan ou noutra superficie que o deteña a causa dunha perda de equilibrio. OBS: A construción sintáctica formada polo verbo caer mais a preposición de mais un substantivo referido a unha parte do corpo (fociños, costas, cu, etc) significa ‘bater esa parte que se nomea contra unha superficie firme’.

   3. Separarse algunha cousa daquilo ao que estaba adherida ou suxeita.

   4. Ceder á acción da gravidade un obxecto suspendido sen desprenderse nin chegar ao chan.

2. 1. Coincidir un acontecemento cun período de tempo.

   2. Coincidir un día do mes cun día da semana. OBS: Con este significado sempre vai seguido da preposición en.

3. Ter algunha cousa un resultado ou unha consecuencia dunha forma determinada. OBS: Emprégase frecuentemente cos adverbios ben e mal.

4. 1. ...

1. 1. Fita colgante que se utiliza como adorno das prendas de vestir.

   2. Fita de coiro cosida ao redor da abertura dun zapato.

2. Listón de madeira situado no exterior da borda dunha embarcación pesqueira e que forma a parte máis alta do costado.

3. Festón colgante, ás veces calado, usado como motivo ornamental en arquitectura.

PERSOEIRO

Economista. Seguidor das doutrinas económicas de David Ricardo, está considerado como o derradeiro economista clásico. Atacou a formulación marxinalista de W. Stanley Jevons e enfrontouse ao pensamento de John Stuart Mill e Nassau William Senior. Foi autor, entre outras obras, de The Character and Logical Method of Political Economy (O carácter e método lóxico da economía política, 1857) e Some Leading Principles of Political Economy (Algúns principios rectores de economía política, 1874), onde pretendeu reformar a teoría do fondo de salario.

1. Cada un dos dentes, catro en total, situados entre o último incisivo e o primeiro molar que na maior parte dos mamíferos rematan en punta.

2. Dente que sobresae do resto por ser de maior tamaño.

PERSOEIRO

Escultor e retratista. Na súa obra segue modelos clásicos gregos e renacentistas, especialmente a Donatello e Michelangelo Buonarroti. Entre as súas obras destacan Alegoría e o monumento a Pep Ventura (1971-1972).

1. Relativo ou pertencente ao Cairo ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante do Cairo.

PERSOEIRO

Pintor. Estudiou na Escola Nacional de Belas-Artes de Lisboa. Conservador dos palacios e monumentos nacionais, foi elixido presidente da Academia Nacional de Belas-Artes en 1980. Entre as súas obras destacan Serra da Estrela (1938) e Gente do Mar (1940). Publicou, entre outros libros: A escultura em Mafra (1950), Novas revelações para a história do Barroco em Portugal (1965) e A basílica da Estrela (1979).

PERSOEIRO

Poeta. Foi deputado na Asemblea Nacional Francesa. Influído polo surrealismo, publicou a partir do 1941 diversos poemas na revista Tropique, que el mesmo dirixía, e que se recolleron en Cahier d’un retour au pays natal (Caderno dun retorno ao país natal, 1943) e en Les armes miraculeuses (As armas milagrosas, 1946). En pezas teatrais como La tragédie du roi Christophe (A traxedia do rei Cristovo, 1963), incorporou elementos de raíz shakespeariana.

1. Terreo practicamente sen desniveis e dunha certa extensión.

2. Coitela empregada polos zapateiros e zoqueiros para cortar o coiro e a sola dos zapatos.

3. ariña de aceiro cilíndrica usada para afiar ferramentas, especialmente coitelas.

4. Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘terra’.

MONTES

Monte da serra de San Mamede que serve de límite entre as parroquias de Rebordechau (concello de Vilar de Barrio), Gabín (concello de Montederramo) e Castro de Laza (concello de Laza). Situado no eixe axial da serra, o seu cumio acada os 1.507 m de altitude.