"BRE" (Contén)

GALICIA

Profesor mercantil e empresario. Foi director de relacións públicas de Cetycar coas Casas Regionales, delegado xeral de Carta de España e correspondente de La Región Internacional. Publicou máis de 200 poesías e gravou diversos casetes coa Orquestra Compostela, amais dunha novela que titulou Amar es tiempo perdido.

GALICIA

Poeta e narrador. Realizou estudios de Maxisterio na Escola Normal de Compostela e exerceu como mestre do Pósito de Pescadores da súa localidade natal. Malia non chegar a publicar ningún libro, deu a coñecer algúns poemas na prensa da época da man de Faustino Rey Romero, quen incluíu unha escolma da súa poesía na revista bonaerense Lar (1952). En África cofundou xunto con Rafael Dieste e Xesús Romero Suárez a revista Charamuscas (Abril, 1923), onde deron a coñecer poemas e narracións da súa autoría. Publicou os relatos “Recordos da campaña” e “Sanctus!”, amais do poema “Rianxo”, en El Ideal Gallego (14.11.1920). No volume Poesía e Prosa (1984) recóllense, entre outros, os poemarios Arumes de Beiramar, Caraveleira das horas sentidas: libro da cantiga descoñecida e Responsos líricos no día e na noite.

1. 1. Coche de luxo de catro rodas, co buque alongado e aberto, pescante moi elevado e nove asentos dispostos transversalmente en ringleiras de tres; a posterior está a un nivel superior có resto. Polo xeral, eran seis ou oito cabalos gobernados por dúas ou catro rendas os que tiraban del.

   2. Calquera carruaxe alongada de catro rodas destinada ao transporte dun gran número de pasaxeiros.

2. 1. Orde que dá o árbitro para separar os boxeadores cando se agarran cos brazos nun corpo a corpo.

   2. No deporte do tenis, feito de gañar un xogador o xogo en disputa cando o servicio (ou saque) lle corresponde ao xogador ou parella contraria.

3. No jazz, intervención dun solista que interrompe momentaneamente a liña melódica ou rítmica principal.

PERSOEIRO

Lingüista francés. Introduciu o comparatismo en Francia mesturando a tradución e o ensino da gramática de Franz Boop. Entre as súas publicacións destaca Essai de sémantique (Ensaio de semántica, 1897).

GALICIA

Parroquia do concello de Pontedeume. baixo a advocación de San miguel.

IGREXAS

Igrexa situada en Pontedeume. Pertenceu a un mosteiro agostiño que aparece documentado no tombo de Caaveiro nun escrito do 1169. O templo conserva na fachada unha inscrición do 1187. De estilo románico, ten planta de cruz latina cunha nave e tres ábsidas. A nave principal cóbrese cunha bóveda apuntada e a do cruceiro con bóveda de aresta, o cruce entrambas as dúas vai cuberto cunha bóveda de crucería. A fachada principal remata nun pequeno frontón culminado por unha cruz. Conserva rosetóns na fachada principal e na nave N do cruceiro. No seu interior garda unha talla románica de san Miguel.

PERSOEIRO

Exiptólogo norteamericano. Estudiou en Berlín, onde colaborou con outros especialistas na elaboración do Wörterbuch der ägypstischen Sprache (1923-1926). Foi o fundador e director do Oriental Institute de Chicago e profesor na Universidade de Chicago. Como investigador traballou no campo histórico A History of Egypt (Unha historia de Exipto, 1905) e relixioso Development of Religion and Thought in Ancient Egypt (Desenvolmento da relixión e do pensamento no antigo Exipto, 1912), ocupándose tamén da edición de textos como Ancient Records of Egypt (Recordos antigos de Exipto, 1906-1907). Está considerado o pai da exiptoloxía norteamericana.

1. (Ausburgo, Suabia 1898 - Berlín 1956) Poeta, novelista, autor e director de escena alemán relacionado co expresionismo. Iniciou a súa traxectoria producindo espectáculos de ton grotesco e nihilista como Baal (1918) ou Tambores na noite (1922), que orixinarían fortes polémicas dando mostra da capacidade creadora e da vontade provocadora dun dos máis importantes artistas escénicos do século XX. Traballou como dramaturgo do teatro Kammerspiele de Múnic (1923) e do Deutches Theater (1924). Entre 1924, ano en que se traslada a Berlín, onde colabora con Max Reinhardt e Erwin Piscator, e febreiro de 1933, data en que abandona Alemaña coa súa muller Helene Weigel, Brecht desenvolve unha intensa actividade e formula os principios do que se vai coñecer como teatro épico. Publicou os poemarios Taschenpostille (Sermonario de peto, 1927) e Hauspostille (Sermonario doméstico, 1927). En 1928 estreou Dreigroschenoper (A ópera de a patacón), baseada...

2. 1. Abertura irregular nalgunha superficie plana.

   2. Abertura que fai a artillería na muralla dunha fortificación.

3. Ferida grande e profunda, especialmente na cabeza.

4. Ruptura pola que algunha cousa sofre unha perda de unidade e firmeza. OBS: Xeralmente se utiliza co verbo abrir.

5. 1. Paso estreito entre montañas.

   2. FRAS: Estar/seguir na brecha. Estar sempre loitando e esforzándose por algunha idea ou por algún asunto.

      Rocha constituída por seixos unidos por un cemento natural. As brechas sedimentarias adoitan ter un cemento calcario ou silicio. Segundo o carácter dos seixos, distínguense brechas calcarias, silíceas ou polixenéticas. As brechas tectónicas, de fricción e miloníticas fórmanse en zonas de trituración a causa dos dobramentos ou fracturas. As brechas glaciais ou tillitas formáronse por consolidación cun cemento arxiloso de antigas moreas. As brechas volcánicas están constituídas por bloques de lavas relativamente antigas, aglomeradas por lavas de erupcións máis recentes.