"BUN" (Contén)

1. 1. Primitivo representante de cada unha das tres tribos da Antiga Roma.

   2. Oficial ou funcionario romano, principalmente do tribuno militar (tribunus militium) que, baixo a República e xuntamente cos outros cinco, tiña o mando dunha lexión. De 444 a 367 a C foron nomeados tribunos militares con poder consular que, en número de seis, substituíron os cónsules e recibiron os seus mesmos poderes (agás o triunfo). Outro funcionario importante era o tribuno da plebe (tribunus plebis) instituído no inicio do s V a C para facer valer a vontade da plebe ante o patriciado. Baixo o Imperio, o poder do tribunado quedou suprimido cando o Senado lle concedeu a Augusto (23 a C) e aos seus sucesores o poder tribunicio, estendido por todo o Imperio.

   3. Membro dunha maxistratura romana creada tras a revolta de Cola di Rienzo (1344) e legalizada polo papa (1347). Os tribunos eran denominados rectores urbis et distritus.

   4. Membro do tribunado establecido na Francia napoleónica.

2. Orador político, especialmente popular.

1. Acción de vagabundear.

2. Conxunto de vagabundos.

1. Que ou quen non ten unha vivenda nin un traballo fixo e pasa a vida indo dun lugar a outro.

2. Que é propio de quen leva ese modo de vida.

PERSOEIRO

Economista e sociólogo. Principal representante do institucionalismo, considerou que a ciencia económica debía estudar descritivamente a orixe e a evolución das institucións dotadas de autoridade pola tradición e interferir constantemente nos intereses dos individuos. Publicou The Theory of Business Enterprise (1904).