"Mos" (Contén)

Osificación da derme.

Material que mantén unidas as células eucariotas adxacentes dun tecido e establece grupos celulares que funcionan como unha unidade. Ten un grosor que oscila entre 10 e 25 mm e contén elementos conectivos. Constitúe unha das formas de unión intercelular. Os tecidos sometidos a grande actividade como a pel ou o músculo cardíaco son ricos en desmosomas.

Xénero de mamíferos, da orde dos odobénidos, de ata 180 cm de lonxitude. Presentaban un corpo moi groso, patas fortes e curtas con pés anchos, con catro dedas, e as mandíbulas tiñan catro caveiros moi longos orientados cara a adiante. Eran animais de vida anfibia, propios de augas costeiras, nas que se alimentaban de moluscos do intermareal. Viviron a mediados do Mioceno e os xacementos máis importantes están en Xapón e na costa norteamericana do Pacífico.

Antigo mosteiro de carácter familiar situado na provincia de Lugo. As fontes documentais testemuñan a súa colocación ben en Samos, no Incio, en Sarria ou en Folgoso do Courel.

Espora bicelular.

ariante da tecnoloxía MOS utilizada especialmente para aplicacións de alta potencia; denomínase así porque tanto a fonte como o drenador están formados por unha dobre difusión.

Obra documental da literatura rusa antiga aparecida no s XVI en Novgorod. Dividida en tres partes, xurdiu ante a necesidade da centralización do poder político e dunha ríxida ideoloxía autoritaria.

Periódico bisemanal editado en Monforte de Lemos dende 1895 ata 1899. Subtitulouse “Defensor de los intereses locales y generales”.

Técnica analítica separativa que se basea na difusión dun líquido por unha serie de poros capilares, ou ben ao longo das paredes dunha superficie sólida pola acción dun gradiente eléctrico. Este proceso emprégase para separar partículas coloidais e macromoléculas.

Fenómeno que consiste no paso de líquido a través dun diafragma poroso cando se lle aplica unha forza electromotriz a dous electrodos, que se sitúan a ambos os dous lados do diafragma e mergullados en auga ou noutro líquido condutor.

Circulación da auga que se dirixe cara ao interior dun compartimento que contén unha solución acuosa máis concentrada, a través dunha parede semipermeable, por efecto da ósmose.

Afluencia de sangue aos vasos cutáneos, especialmente por efecto dunha emoción.

Comunicación lonxitudinal ou lateral de dúas asas intestinais.