"Oss" (Contén)

PERSOEIRO

Xornalista e pacifista alemán. Denunciou os xefes da Reichswehr, que organizaban en segredo o rearmamento. Foi acusado de traizón e A. Hitler fíxoo encerrar no campo de concentración de Papenburg (1933), onde foi vexado e torturado. Recibiu o Premio Nobel da Paz (1935).

PERSOEIRO

Político e xurisconsulto. Foi membro do Partido Conservador e ministro de Fomento (1919). Non apoiou a Ditadura de Primo de Rivera, demandou a abdicación de Afonso XII e foi deputado nas Cortes Constituíntes da Segunda República (1931); ademais formou parte da comisión redactora do anteproxecto da nova constitución. Durante a Guerra Civil Española foi embaixador en Bruxelas, en París e en Bos Aires. No exilio, formou parte do goberno Giral como ministro sen carteira (1945-1947). Das súas obras destacan Historia del pensamiento político catalán durante la guerra de España con la República Francesa (1913) e Mis Memorias (1946). Foi presidente da Real Academia de Jurisprudencia y Legislación (1928-1929).

GALICIA

Realizador cinematográfico. Coñecido como Amando de Ossorio, comezou como xornalista en Madrid e interesouse tamén pola pintura, a escultura, a fotografía ou a literatura. Contactou co mundo do cine a través do produtor Pedro de Juan e do director ourensán A. Román. Da súa obra destacan as curtametraxes El misterio de la endemoniada (1942) e El último carnaval (1942), e os filmes La bandera negra (1956), dun estilo entre expresionista e surrealista filmado en branco e negro, Malenka, la sobrina del vampiro (1968), La noche del terror ciego (1971), El ataque de los muertos sin ojos (1973), La noche de las gaviotas (1975) e Serpiente de mar (1984).

PERSOEIRO

Escritora. Figura destacada da súa xeración, da súa obra, dotada dun estilo imaxinativo e poético, destacan as novelas Los museos abandonados (1974), Babel bárbara (1991, Premio Ciutat de Barcelona 1992), La última noche de Dostoievski (1992) e La semana más maravillosa de nuestras vidas (2002); o libro de relatos Una pasión prohibida (1986); o volume de contos Cosmogonías (1988) e os libros poéticos Descripción de un naufragio (1975), Diáspora (1976) e Estado de exilio (2003, XVIII Premio Internacional de Poesía Rafael Alberti).

DISTRITOS

Distrito unitario de Escocia, Reino Unido (5.311 km2; 133.620 h [estim 2000]).

GALICIA

Escritor. A súa obra, editada maioritariamente en castelán, destaca polo tratamento que realiza dos temas galegos. Colaborador de diversas publicacións periódicas coas súas narracións, é autor de Portoceo (1983), Las gemelas de Fornelos (1984), La taberna de Bergantiños (1986), Una dama de altos vuelos (1987), Contos e lembranzas (1987), en que aparecen diversos personaxes galegos, tratados con realismo e humor; Amalia la del 288 (1989), Un berro no silencio da noite (1993) e La historia de Alí (1995).

PERSOEIRO

Escritor. Coñecido como Carlo Dossi, a súa orixe nobre permitiu que recibira unha coidada formación. Desenvolveu a carreira diplomática ata que se dedicou á arqueoloxía. A súa obra literaria, comprendida dentro da scapigliatura, abarca unha nova técnica estilística. É autor de L’altrieri: nero su bianco (1868), Vita di Alberto Pissari (1871), La colonia felice (1874) e La desinenza in A (1878).

PERSOEIRO

Fotógrafo. Acadou o recoñecemento internacional a través dunha serie fotográfica sobre o Sáhara (1957), México (1965) e India (1970). Fotografou as paisaxes e os habitantes do S de Europa cun estilo directo, elaborado e cun alto grao de subxectivismo. Publicou Le Voyage Mexicain (1979), Chronique de Retour (1987), Das Tal-La Vallée (1994), Los años almerienses con cámaras juguete, 1987-1994 (1996) ou El jardín de polvo (2003). Recibiu o Premio Nacional de Fotografía de Francia.

CIDADES

Cidade do estado de Paraná, Brasil, situada ao NO de Curitiba (219.648 h [1991]). É o centro do comercio de madeiras do estado.

GALICIA

Sacerdote e escritor. Rematou a súa formación no Seminario compostelán en 1916 e, despois de exercer en varias parroquias, a partir de 1940 estivo ligado á de Santa María do Sar, en Santiago de Compostela. Escribiu Paisaxes (1925), cunha temática e un estilo propios do costumismo e intimismo do s XIX. Foi académico correspondente da Real Academia Galega.

GALICIA

Médico. Foi médico titular do hospital de Santiago e do mosteiro de Santa María de Monfero ata ser nomeado en 1791 médico da cidade da Coruña. Promoveu as vacinacións masivas contra a variola en Galicia e tomou parte activa nas vacinacións que se produciron na bisbarra de Bergantiños tras o brote de 1804. É autor da obra perdida Instrución, discurso o reglamento sobre el método para administrar y difundir la vacunación antivariólica (1803).

GALICIA

Sindicalista. Emigrou moi novo xunto cos seus pais a Montevideo, onde traballou de camareiro e frecuentou a comezos da década de 1920 os ambientes libertarios. Representante da Sociedad de Resistencia de Mozos y Anexos no consello federal da Federación Obrera Regional Uruguaya (FORU), contribuíu á súa reorganización a partir de 1926. Desterrado en 1933 pola Ditadura de Gabriel Terra, retornou a Galicia e ingresou na Coruña no Sindicato de Camareros Terrestres adherido á CNT. Formou parte do Comité da Confederación Regional Galaica-CNT nos últimos tempos da Segunda República Española e participou en numerosos actos de propaganda por toda Galicia. Co triunfo do golpe militar de 1936, foi detido, torturado e condenado a un ano de prisión por actividades clandestinas. Desde 1945 exerceu de enlace entre o comité da Confederación Regional Galaica na clandestinidade e o comité nacional da CNT, e formou parte do comité local da CNT coruñesa. Desfeito o organigrama cenetista logo das detencións...

PERSOEIRO

Relixioso xesuíta e diplomático italiano. Estudou en Roma onde foi ordenado sacerdote (1561). Gregorio XIII enviouno como legado a Xoán III de Suecia, para falar do retorno deste reino á comuñón romana (1577). Actuou de mediador entre Iván IV de Rusia e Estevo I de Polonia (1581), coa finalidade de facer unha ofensiva contra os turcos. Ao seu regreso a Italia, foi profesor de teoloxía en Padua (1587-1591).

PERSOEIRO

Pintor francés. Foi alumno de Boulanger e de J. Lefebvre. Influído polos simbolistas, foi o pintor de moda entre 1880 e 1900. Colaborou como debuxante en diversas revistas. Pintou Andrómaca e A loucura do rei Nabucodonosor.

PERSOEIRO

Mariscal. Ingresou no exército imperial ruso (1914) e coa Revolución de 1917 pasou ao exército vermello. No inverno de 1940-1941 contribuíu á derrota dos alemáns, que intentaban apoderarse de Moscova e tivo unha participación decisiva na Batalla de Stalingrado. Mariscal desde 1944, foi proclamado heroe nacional de URSS en 1949. Nomeado mariscal de Polonia, adoptou esta nacionalidade e foi vicepresidente do Consello de Ministros de Polonia (1952). Posteriormente regresou á URSS, onde ocupou cargos no Ministerio de Defensa.