"Sil" (Contén)

1. 1. Persoa que aconsella ou axuda a unha autoridade ou entidade.

   2. Persoa que en certas corporacións e sociedades asiste como conselleiro o superior que as goberna.

2. Coordinador ou conselleiro espiritual dos grupos de revisión de vida, de comunicados de base ou de movementos apostólicos.

PERSOEIRO

Escultor grego. Formou parte da corrente ática posterior a Fidias. As súas obras coñécense por copias romanas. Para o Artemisión de Éfeso realizou Amazona ferida. Foi autor dunha estatua en bronce de Pericles, da que se coñece a cabeza polas copias feitas en mármore por escultores romanos.

1. Relativo ou pertencente ao cresol.

2. Derivado do cresol ou da creosota.

PERSOEIRO

Poeta. De tendencia neoclásica, foi un dos fundadores da Arcadia Lusitana. Unha parte das súas obras publicáronse en Lisboa en seis volumes (1807-1817).

1. Que consta de catro sílabas.

2. Vocábulo de catro sílabas.

3. Verso de catro sílabas, con acento obrigatorio na terceira delas.

MUNICIPIOS

Municipio da comarca do Bierzo, adscrito á provincia de León e á Comunidade Autónoma de Castela e León (1.539 h [1996]). O termo municipal inclúe as parroquias de Cabañas de la Dornilla, Cubillinos, Cubillos del Sil, Finolledo, Fresnedo e Posadina. O río Sil, que constitúe o límite oriental do concello, forma neste sector o encoro de Bárcena, que baña tamén os concellos de Ponferrada (onde está a presa) e de Congostro. A principal empresa do municipio é a central térmica de Compostilla, inaugurada en 1949, que se abastece do carbón extraído nas minas da comarca. Do seu patrimonio cultural destaca a igrexa parroquial (ss XVI-XVII), con retablos e lenzos barrocos no seu interior.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico inglés. Formado como documentalista, realizou algúns filmes psicolóxicos, como The Blue Lamp (A lámpada azul, 1950), Vitim (Víctima, 1962) ou Woman of Straw (Muller de palla, 1964).

1. Que ten dez sílabas, aplicado especialmente a un verso ou palabra.

2. erso composto de dez sílabas. Empregábano xa na época medieval os trobadores provenzais, os galego-portugueses e os antigos poetas italianos. Comporta dous acentos principais, un fixo na décima sílaba e outro na cuarta, seguido ou non de cesura. Por influencia italiana introduciuse na poesía castelá o decasílabo sen cesura, co acento interno predominante na sexta sílaba e, de xeito eventual, con acentos secundarios nas sílabas cuarta e oitava, feito que o converte nun verso de ritmo binario. Segundo a posición dos seus acentos distínguense varios tipos: trocaico simple, no que os acentos recaen nas sílabas impares do verso; trocaico composto, formado por dous pentasílabos trocaicos que se acentúan na segunda e cuarta sílaba de cada un; dactílico simple, que leva os acentos na terceira, sexta e novena sílabas; dactílico composto, que combina dous pentasílabos dactílicos, acentuados na primeira e cuarta sílabas de cada un; dactílico esdrúxulo,...

PERSOEIRO

Compositor ruso. Estudiou no Conservatorio de Moscova e foi un dos pioneiros da música electrónica no seu país. A súa obra combina formas contemporáneas, como o serialismo e a música aleatoria, coas tradicións rusas. Da súa produción destacan a cantata O sol dos incas (1964) e numerosas pezas de cámara. En 1993 recibiu o Grand Prix de París.

1. Desenganchar algo que quedou prendido nas silvas.

2. Rozar as silvas dun terreo.