"qu" (Contén)

Anuario editado a partir do ano 1763 en Gotha (Turinxia) baixo a protección da duquesa de Saxonia-Gotha. Recolle o estado persoal dos membros de todas as casas soberanas de Europa e, máis tarde, do mundo. Posteriormente ampliouse cunha relación dos altos funcionarios político-administrativos dos estados mundiais.

Mamífero insectívoro semellante a unha rata grande, duns 60 cm de longo. Ten pelame abundante e negro, amarelo na cabeza, o fociño prolongado nunha trompa e as unllas anteriores longas, para cavar. Vive nos bosques da illa de Cuba.

Superficie forestal de 746 ha, que en 1978 cambiou a declaración de sitio natural de interese nacional, que ostentaba dende 1935 pola de parque natural. A vexetación actual provén principalmente das repoboacións principiadas en 1910 con piñeiros, acacias, cipreses e cedros, e de pequenas manchas de vexetación autóctona. A presenza no parque de gandería cabalar en liberdade permite a celebración cada ano de curros e de rapas.

Relativo á personalidade en relación co medio exterior.

Aloestesia referida á man.

Designación xenérica dos grupos que resultan da eliminación dun hidróxeno nun hidrocarburo etilénico. A súa nomenclatura sistemática segue as regras das dos grupos alquilo, pero no nome do alqueno correspondente o sufixo -eno é substituído polo sufixo -enilo, e a posición do dobre enlace vén indicada mediante un número.

Nome xenérico dos hidrocarburos acíclicos que teñen nas súas moléculas un enlace dobre. As súas propiedades son as xerais dos compostos da serie olefínica ( olefina). Os alquenos, de fórmula xeral CnH2n, denomínanse substituíndo no nome do alcano correspondente ao sufixo -ano polo sufixo -eno e indicando, se cómpre, a posición do dobre enlace cun número, o máis pequeno posible.

Denominación común das plantas do xénero Physalis.

Orientación cara á Meca para onde deben mirar os musulmáns ao pregar. Nas mesquitas está indicado polo mi ḥ rāb.

Peza da indumentaria mourisca con forma de capa, a miúdo de la branca, empregada tamén como cobertor de cama, de mesas ou doutros obxectos.

Nome xenérico das resinas poliéster. Na súa preparación ademais de poliois e poliácidos ou os seus anhídridos, interveñen tamén aceites ou ácidos graxos. As resinas alquídicas prepáranse quentando a mestura dos ingredientes nunha atmosfera inerte ata conseguir un peso molecular elevado e unha baixa acidez, mais sen chegar á xelificación. Segundo cal sexa a insaturación dos ácidos graxos empregados, as resinas alquídicas clasifícanse en secantes e non secantes. As secantes, en presenza de osíxeno, forman, a temperatura ambiente, películas sólidas e coherentes: a súa autooxidación convérteas irreversiblemente nun polímero insoluble e infusible. Nas non secantes a insaturación é insuficiente para dar lugar á reticulación. Por razón das cantidades de ácidos graxos e de anhídrido ftálico que conteñen, as resinas alquídicas clasifícanse en curtas, medias, longas ou moi longas de aceite, e as súas propiedades (solubilidade, reticulación, características das películas que forman, etc) e aplicacións...