"van" (Contén)

PERSOEIRO

Realizadora cinematográfica italiana. Accedeu á dirección cinematográfica despois de producir documentais históricos para a RAI. Os seus filmes máis destacados son: Il portiere di notte (O porteiro da noite, 1974), La pelle (A pel, 1981), Berlin affaire (Asunto en Berlín, 1985), Francesco (1988) e Dove siete? Io sono qui (Xestos de amor, 1993). Tamén dirixiu obras teatrais e escenificacións de óperas.

GALICIA

Escritor, historiador e avogado. Foi síndico do concello de Madrid (1831) e censor político de teatros (1832-1856). Publicou, entre outras obras: Lequeitio en 1857 (1858), Diálogos políticos y literarios y discursos académicos (1859), Historia de España (1860-1863) e Memoria sobre el fuero de Madrid del año 1202 (1892). Foi membro da Academia de la Historia (1841) e da Academia de Ciencias Morales y Políticas (1857).

PERSOEIRO

Guionista de cine, filla de Emilio Cecchi. Traballou para Luigi Zampa en Vivere in Pace (Vivir en paz), Vittorio de Sica en Ladri di biciclette (Ladrón de bicicletas) e para Luchino Visconti en Bellissima (Belísima), Senso (Sentido), Rocco e i suoi fratelli (Rocco e os seus irmáns), Il Gattopardo, Ludwig e L’innocente (O inocente). Escribiu o guión I picari (Os pícaros, 1987) e Il male oscuro (O mal escuro, 1990), de M. Monicelli e de Occi ciorni (1987), de N. Mikhalkov.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Silleda baixo a advocación de san Salvador.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Silleda, construída a finais do s XVI sobre un templo anterior do que xa existían referencias documentais do s X. No ano 1594 o patrón de Cervaña, o señor Fernández-Deza, patrocinou a construción do novo templo ao que lle engadiu unha capela de planta cadrada destinada a albergar os panteóns desta liñaxe. Aínda que a igrexa carece de interese artístico, destaca a decoración plateresca da capela-funeraria así como o altar e o retablo que conserva no interior.

1. Relativo ou pertencente ao concello de Cervantes ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Cervantes.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Cervantes baixo a advocación de san Pedro.

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de san Román que dá nome ao concello de Cervantes por ser onde está a capital municipal, a vila de San Román.

GALICIA

Concello da comarca dos Ancares, situado na provincia de Lugo no límite oriental da Comunidade Autónoma de Galicia. Limita ao N co concello de Navia de Suarna, ao L co de Candín (O Bierzo), aos S cos de Valcarce e Balboa (O Bierzo), Pedrafita do Cebreiro e As Nogais, e ao O cos das Nogais e Becerreá (Os Ancares). Abrangue unha superficie de 277,6 km 2 cunha poboación de 1.844 h (2007), distribuídos nas parroquias de Ambasvías, Castelo, O Castro, Cereixedo, Donís, Dorna, Lamas, O Mosteiro, Noceda, O Pando, Quindous, A Ribeira San Pedro de Cervantes, San Román de Cervantes, San Tomé de Cancelada, Vilapún, Vilaquinte, Vilarello, Vilasante, Vilaspasantes e Vilaver. A capital é a vila de San Román, na parroquia de San Román de Cervantes, situada a 42° 52’ de latitude N e 7° 32’ de lonxitude O, 161 ao L de Santiago de Compostela e 54,5 km ap SL de Lugo. Está adscrito ao partido xudicial de Becerreá e á diocese de Lugo.
Xeografía física
O termo municipal...

1. Apelido que procede do topónimo homónimo. Pola terminación -antes o nome de lugar parece ser de orixe étnica.

2. Liñaxe procedente do lugar homónimo e que emprega tamén a forma Cervatos. Descende do cabaleiro galego Nuño Alonso, alcaide de Toledo a comezos do s XII. Estendeuse pola Península durante a Reconquista e unha das ramas pasou a México, onde se enlazou con ilustres familias. As súas armas levan, en campo de sinople, dúas cervas de ouro, postas en pao, a de arriba coa cabeza levantada e a outra coa cabeza baixa, en actitude de pacer. Algúns traen, en campo de azul, dúas cervas de ouro, postas en pao; bordo de goles, con oito aspas de ouro (ou sinople). Algunha variante emprega, en campo de goles, un cervo de prata. Outros ostentan, en campo de ouro, unha aciñeira de sinople, cunha cruz sumada á súa copa. Os de México e Nafarroa levan, en campo de sinople, dúas cervas de ouro, postas en pao, a de arriba coa cabeza levantada e a outra coa cabeza baixa, en actitude de pacer.

PERSOEIRO

Humanista e cronista. Estudiou en Salamanca e exerceu como profesor na Universidad de Osuna. Emigrou a México onde foi cronista da capital, cóengo e reitor da Universidad de México. As súas ampliacións e traducións de Fernán Pérez de Oliva, Luís Mexía e Luís Vives publicáronse en 1546 baixo o título de Obras que Francisco Cervantes Salazar ha hecho, glosado y traducido. É tamén autor da Crónica de la Nueva España (1914).

PERSOEIRO

Escritor. Foi o cuarto fillo do cirurxián Rodrigo de Cervantes e de Leonor de Cortinas e, segundo algunhas hipóteses, de posible ascendencia galega polos seus apelidos. En 1551 trasladouse a Valladolid coa familia, onde estaba a corte naqueles anos, na busca de posibilidades económicas. Posteriormente, marcharon a Madrid onde Cervantes estudiou gramática con Juan López de Hoyos. En 1569 instalouse en Roma como camareiro do cardeal Giulio Acquaviva e alí permaneceu ata que se incorporou ao terzo de Miguel de Montcada. En 1571 loitou como soldado na Batalla de Lepanto, na que quedou inútil da man esquerda. Non obstante , en 1572 incorporouse ao terzo de Lope de Figueroa e participou en diversas accións mediterráneas. Durante os anos posteriores estivo en Sardeña, Lombardia, Sicilia e Nápoles, onde coñeceu as innovacións da literatura italiana. De volta a España, os turcos prendérono e estivo cativo en Arxel entre 1575 e 1580; unha vez libre tomou parte nas campañas de Portugal e Orán. Desempeñou...