"RL" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 1468.

  • Técnica de coloración histoquímica para a demostración do ferro ionizado en que, pola acción do ácido clorhídrico e do ferrocianuro potásico, o ferro colle unha cor azul de Prusia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Debuxante e guionista de cómics. Coñecido como Perogatt, creou guións imaxinativos para os seus propios debuxos. Ilustrou o libro Le avventure di Pulcinella (1947) e, en 1948, comezou a colaborar en Il Giomalino. Na revista L’Aspirante iniciou a serie Lillo, Lallo, Lello e en 1951 apareceron as súas viñetas cos personaxes Leo e Poldo, Gambalesta e Gervasio. En 1960 publicou a serie fantástica Sand e Zeos, en 1969 fundou a revista Tilt e en 1971, para o Corriere dei Picoli, creou o personaxe Gianconiglio.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor, irmán de Claude Perrault. Realizou unha poesía galante e foi o protexido do ministro Colbert. A súa obra máis importante está nos contos, en prosa e verso, recollidos en Contes de ma Mère l’Oye (1697), onde se rexistran fábulas tan coñecidas como “O gato con botas” ou “A ratiña presumida”, cun estilo sinxelo e de carácter popular, que puido escribir o autor a partir de lendas coñecidas na época. Amosouse partidario da modernidade no seu libro dialogado Le parallèle des anciens et des modernes en ce qui regarde les arts et les sciences (1688-1698). Foi elixido membro da Acadèmie Française (1671).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Independentista venezolano. Foi o máximo representante das clases mestizas venezolanas fronte aos crioulos dirixidos por Simón Bolívar. Apreixado finalmente en Aragua de Maturín (28.9.1817), foi executado.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Matemático. Estudou as funcións analíticas uniformes, as ecuacións diferenciais lineais con coeficientes periódicos e as funcións alxébricas e as súas integrais. Ideou un método de aproximacións sucesivas para resolver ecuacións diferenciais.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Militar francés. Xacobino destacado en Besançon, foi xefe do exército que conquistou Países Baixos (1794). En 1795 foi nomeado xefe das forzas do Rin e pasouse secretamente á causa monárquica. Obrigado a dimitir polo Directorio (1796), foi detido e deportado.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Astrónomo estadounidense, irmán de William Henry Pickering. Foi catedrático na Harvard University e director do seu observatorio astronómico. Realizou traballos de fotometría estelar e inventou o fotómetro de dobre imaxe. Introduciu as técnicas fotográficas na observación astronómica. Comezou o Henry Draper Catalogue, que actualmente contén uns 400.000 astros.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor sueco. Dirixiu as academias de belas artes de Copenhaguen (1748) e de Estocolmo (1778), e cultivou unha pintura prerromántica de influencia francesa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor. Formado en Venecia, Anveres e París, foi profesor en Múnic. As súas obras, de tema histórico, presentaban unha gran teatralidade. Destacan Wallenstein (1855) e Galileo na prisión (1864).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor. Coñecido como Alberto Moravia, nos seus primeiros escritos amosou a súa preocupación polas dificultades morais das persoas alienadas na sociedade e que non podían afastarse das circunstancias. Ademais, centrou parte da súa obra na descrición dos vicios inconfesables da sociedade burguesa, cunha visión dos personaxes que resulta fría ao lector e onde amosa as súas debilidades. A súa primeira novela Gli indifferenti (1929), unha das obras máis representativas da narrativa italiana do s XX, amosa o seu estilo austero, deliberadamente monótono, preciso e realista. Tamén escribiu os conxuntos de narracións La bella vita (1935), L’imbroglio (1937) e La villa di venerdi (1990), as novelas neorrealistas Agostino (1944), La romana (1947), La cociaria (1957), La noia (1960), L’automa (1962), Io e lui (1971), La vita interiore (1978), 1934 (1982) e L’uomo che guarda...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Musicólogo e editor musical. Publicou estudos sobre o violín, como Les violinistes (1922), e biografías, como Vivaldi et la musique instrumentale (1948), obra onde estableceu unha catalogación da obra vivaldiana que tivo moita difusión en Francia; e Corelli: His Life, His Work (1956).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Matemático italiano. Discípulo de K. Weierstrass, foi profesor en Palermo, Pavia e Boloña. Creou o cálculo funcional moderno, elaborou a teoría das operacións funcionais distributivas e ideou o concepto de derivada funcional.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político e xurista portugués. Foi militante do Partido Popular Democrático/Partido Social Democrata e deputado na Assembleia Constituinte (1975). Foi ministro de Comercio e Turismo (1976-1977) e primeiro ministro do IV goberno constitucional (1978-1979). En 1981 ocupou o cargo de viceprimeiro ministro e ministro de Defensa (1983-1985). Escribiu Teoria geral do Direito Civil (1985).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase á castaña cando vai adquirindo a súa cor característica.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Adquirir a castaña a súa cor característica.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Piar os paxaros.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Chío que emite a cría dunha ave.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Dramaturgo francés. Obtivo un grande éxito coas comedias Les petits auvergnats (1797), Coelina, ou l’enfant du mystère (1801), Le chien de Montargis (1814), Le mont sauvage (1821) e outros melodramas, polo que está considerado un dos creadores deste xénero.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Físico alemán. Alumno de H. Helmholtz e G. Kirchhoff, ensinou física teórica nas Universidades de Múnic, Kiel e Berlín. En 1930 foi nomeado presidente do Kaiser Wilhelm Institut de Berlín, rebautizado despois en honor seu como Max Planck Gesellschaft. Estudou a distribución espectral de enerxía na radiación do corpo negro e traballou sobre a hipótese dunha descontinuidade nos procesos de absorción e de emisión de enerxía, onde introduciu a hipótese dos cuantos de enerxía. En 1900 atopou a fórmula que leva o seu nome, considerada unha das fundamentais do Universo. Escribiu Die Entstehung und Entwicklung der Quantertheorie (1920). Recibiu o Premio Nobel de Física (1918), polo descubrimento dos cuantos de enerxía.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor. Director da revista Aturuxo, colaborou en diversas publicacións con traballos en que trata temas galegos e canarios. Da súa obra destacan Un episodio de los tiempos celtas (1969), La historia de Canarias en episodios (1971), El cine en Canarias (1981) e Gallegos en Gran Canaria: memorias de la Casa de Galicia en Las Palmas de Gran Canaria (2000).

    VER O DETALLE DO TERMO