"llo" (Contén)

1. Oblicuamente, de lado.

2. Mirar a alguén polo ángulo do ollo con disimulo.

1. Conxunto das couces inferiores das canas dos cereais que quedan presas á terra despois da sega.

2. Conxunto do que queda ou sobra de algo porque non ten valor.

PRAIAS

Praia da ría de Arousa situada na Illa de Arousa.

PUNTA

Punta da ría de Arousa situada na Illa de Arousa.

1. revellido.

2. Aplícase ao neno con características propias de persoas maiores.

PERSOEIRO

Militar. Ingresou na cabalaría e distinguiuse nas campañas de Italia durante a Guerra de Sucesión de Austria. En 1764 Carlos III encargoulle a reforma do exército de Nueva España. Loitou durante a Guerra de Independencia e ascendeu a xeneral. Escribiu Preceptos y máximas militares para instrución de los alumnos del colegio de Ocaña e o seu Diario de campaña.

GALICIA

Sacerdote e escritor. Licenciouse en Teoloxía Fundamental e Dereito Canónico, e diplomouse en Xenealoxía, Heráldica e Nobiliaria. Ordenado sacerdote en 1955, ingresou no corpo eclesiástico do exército e acadou o grao de capelán coronel. Foi colaborador do CSIC e publicou Cancioneiro da Terra Chá (1980), en que recolle cancións populares da súa terra natal; Cancións galegas. Literatura popular (1989), onde inclúe cantigas, refráns e xogos; O escudo do concello de Pol (1985), Heráldica de Pantón (1998) e Pantón: historia e fidalguía (2001).

GALICIA

Escritor e sacerdote. Diplomado en Ciencias Sociais, foi capelán da central dos Peares, membro do Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento, do padroado do Museo do Pobo Galego e da Sociedade Galega de Antropoloxía. Colaborador nas publicacións Cuadernos de Estudios Gallegos, Encrucillada ou Lucensia, escribiu Inventario artístico de Lugo y su provincia (1975-1983), con outros autores; La parroquia de San Vicente de Pombeiro (1975), Escolma de Carballedo (1976), onde recolle cantigas, contos e adiviñas; A romaxe do Faro (1978), en que inclúe notas históricas, lendas e cantares relacionados coa romaxe; El libro lucense 1495-1936 (1982), Dende o meu lar (1984), Microtoponimia de Arcos (1995) e Libros impresos en Lugo (1996).

1. Rapaz pillo ou astuto.

2. Rapaz desvergonzado e insolente.

3. Persoa que está sempre a comer.

PERSOEIRO

Pintor, escultor e debuxante alemán. Cultivou o retrato (Anna Rorup) e o tema mitolóxico, cunha certa ampulosidade arquitectónica. Foron tamén pintores seus fillos Ludger Tom Ring o Novo (Münster 1522 - Braunschweig 1584), retratista (Mette von Münchhausen) e Hermann Tom Ring (Münster 1512 - 1596), que seguiu a liña de Hans Holbein.

1. Sección separada, no s XIV, da caccia e o madrigal, moitas veces cun cambio de ritmo, e que corresponde a un texto tamén diferenciado.

2. Conclusións orquestrais que seguen a unha aria ou un recitativo acompañado, na ópera dos ss XVII-XIX, ou que introducen outra vez un tema cantado.