"llo" (Contén)

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya (78.738 h [2001]). É unha cidade dormitorio de Barcelona e un centro industrial moi diversificado en que destaca o sector téxtil.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya (3.140 h [2001]). Predominan os cultivos de secaño e de árbores froiteiras.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya (40.042 h [2001]). A progresiva industrialización e urbanización desde finais da década de 1950 fixeron minguar a agricultura. Ten unha industria moi diversificada.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya, situado no sector esquerdo do Anoia (1.758 [2001]). Ten agricultura de secaño, gandaría e pequenas industrias dedicadas á elaboración de viño e cava.

MUNICIPIOS

Municipio situado no litoral da illa de Mallorca, Illes Balears (6.503 h [2001]). Ten cultivos de secaño, amendoeiras e cereais, e o turismo é a principal actividade económica.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya, situado nas vertentes do macizo de Sant Llorenç del Munt (2.061 h [2001]). Os cultivos son de secaño e ten moita tradición o sector téxtil. É un centro de segunda residencia e veraneo.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya (2.188 h [2001]). Ten cultivos de secaño, forraxe, cereais e patacas, e cría de gando porcino. A industria tradicional traballa a elaboración de la e o proceso con torno.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya (1.806 h [2001]). Desde o s XIX as actividades agrícolas foron desprazadas polas industrias téxtiles.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya (5.557 h [2001]). As principais actividades económicas son a agricultura e a industria téxtil.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Baiona baixo a advocación de santa Cristina.

PERSOEIRO

Sacerdote. Frei dominicano, foi misioneiro en Canarias, América e África. Escribiu Consideraciones o Arco Iris de Paz e deixou escritos inéditos.

SEMANARIOS

Semanario publicado en Santiago de Compostela a partir do 13 de febreiro de 1842. Subtitulouse “Periódico crítico, satírico, burlesco, de literatura y costumbres. Las letras, letras de cambio. Gallardo”. Fundado e elaborado por Antonio Romero e Xosé Rúa, satirizou a literatura e os costumes da época, o que provocou a súa suspensión por orde gobernativa. Saíu os domingos, editado nos obradoiros do libreiro e impresor Xosé Núñez Castaño.

PERSOEIRO

Pintor. Coñecido como Alonso Sanches, en 1540 viaxou a Portugal, onde o seu avó servía ao Rei Xoán III. Este enviouno a Flandres recomendado ao pintor Mor van Dashorst. Ao seu regreso traballou como pintor de cámara en Valladolid, Toledo e Madrid. Destacaron os seus retratos (Príncipe Carlos, Isabel de Valois, Emperador Rodolfo II, Duque de Alba), inscritos no contexto manierista de aspecto aristocratizante. Cultivou tamén o xénero relixioso (Martirio de San Sebastián e Desposorios místicos de santa Catalina).

PERSOEIRO

Pintor e arquitecto italiano, fillo de G. Sanzio. Coñecido como Rafael, formouse no ambiente da corte de Urbino. Estudou a obra de Piero della Francesca e arredor de 1500 foi a Perugia, onde aprendeu a técnica e colaborou con Il Perugino, que supuxo unha grande influencia para el (Sposalizio dellla Vergine, 1504). O respecto á tradición umbriana e a claridade da luz definiron as obras do seu período florentino (1504-1508) onde, vinculado estreitamente ao círculo neoplatónico, estudou a Leonardo da Vinci, de quen herdou a preocupación polo estudo científico do corpo humano (Madonna Terranova, Sacra Famiglia), e a Miguel Anxo, de quen recibiu un certo ton monumental e grandilocuente (Giovane con la mela, Giovane dall’unicorno). Desta época tamén destacan Madonne con il Bambino, Deposizione (1507) e a Madonna del Baldacchino, que sinalan unha evolución cara á representación do movemento. En 1508 viaxou a Roma...

1. Erupción na pel que se caracteriza pola formación de burbullas ou ronchas.

2. Inchazón que resulta da picadura dun insecto ou doutro animal.

1. Peza de madeira do tear formada por varias aspas que xiran con rapidez e envolven o fío en madeixas.

2. Armazón de madeira feita con varios paus entrecruzados que se coloca enriba da lareira para pendurar chourizos e outros alimentos mentres curan.

3. Torno accionado por unha manivela que se emprega para levantar pesos.

4. Cousa ou conxunto de cousas moi enleadas ou mesturadas sen orde.

5. Persoa que non para quieta.

PRAIAS

Praia do litoral cantábrico situada na parroquia da Devesa (Ribadeo).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Lalín baixo a advocación de Santiago.