"AN" (Contén)

PERSOEIRO

Avogado e franciscano capuchino. Ingresou na orde en 1612 e chegou a superior nos conventos de Rheinfelden, Feldkirch e Freiburg im Breisgau. Durante a súa predicación na rexión dos Grisons morreu asasinado polos calvinistas. Foi canonizado no 1746. Na iconografía represéntase co hábito da orde dos capuchinos e leva, como atributos, palma, espada e maza con pinchos; ás veces tamén un libro aberto. A súa festividade celébrase o 24 de abril, agás en Vilagarcía, onde se celebra o domingo seguinte ao 25 de agosto.

PERSOEIRO

Pintor inglés. Foi presidente da Old Walter-Colour Society (1831-1855) e un dos máximos representantes da escola paisaxística inglesa. Especializouse na pintura de mariñas. Recibiu unha medalla de ouro no Salon de 1824.

PERSOEIRO

Arquitecto e enxeñeiro italiano. Construíu o Palazzo Comunale de Boloña. En 1458 entrou ao servizo dos Sforza de Milán, para os que fixo traballos de enxeñería. Chamado polo Tsar Iván III, participou na construción do Kremlin de Moscova (1474), onde edificou a catedral da Asunción (1476-1479).

GALICIA

Cerralleiro. Contratou en 1562 a realización das reixas de ferro situadas entre a porta do coro e a capela maior da catedral.

PERSOEIRO

Artista plástico. Estudiou gravado na Escuela de Artes Aplicadas de Madrid e historia da arte en Santiago de Compostela. Dende 1988 exerceu a docencia. Dedicouse fundamentalmente á pintura, aínda que tamén realizou traballos de escultura, escenografía, ilustración e un labor no campo teórico da historia e da crítica da arte. Realizou exposicións en Madrid e Galicia. Colaborador de A Trabe de Ouro, publicou Catálogo Ánxel Huete (1992) e colaborou nos catálogos Man de cal (1997) e Galicia Terra Única (1997).

PERSOEIRO

Dramaturgo. Defendeu a imitación dos autores tráxicos gregos para crear un teatro nacional portugués. Comezou a escribir en 1756, pero durante vinte anos non puido estrear nada. Foron publicados trece volumes de dramas (1804-1815), entre os que destacan Artaxerxes II (1757), Viriato (1757), Inês (1774) e As Irmãs (1775).

PERSOEIRO

Escritora. Na súa poesía reflectía o compromiso cívico do escritor ante a inxustiza social e a marxinación. Publicou Vencida por un ángel (1950), Los días duros (1953), Belleza cruel (1958), Toco la tierra (1962) e Antología total (1973).

PERSOEIRO

Político e avogado. Adscrito ao Partido Demócrata, foi elixido por primeira vez deputado en 1851. Despois de ser elixido novamente deputado entre 1862 e 1865, en 1867 foi desterrado a Navarra pola súa actitude hostil contra os moderados; de novo en Madrid, fundou o periódico republicano federal La Igualdad (novembro de 1868). Nas eleccións de 1869 foi elixido deputado e encabezou a minoría republicana nas Cortes. Cando se proclamou a Primeira República foi designado presidente do poder executivo (12 de febreiro de 1873). Tras enfrontarse coa indisciplina militar, os intentos separatistas e os carlistas, dimitiu o 11 de xuño e marchou a Francia, de onde regresou aos poucos meses. En 1880 fundou o Partido Federal Orgánico.

PERSOEIRO

Debuxante, humorista e escritor. En 1966 creou as personaxes Aspirino e Colodión e en 1968 Topolino. Colaborou, entre outros medios, en La Vanguardia co personaxe Don Plácido. En 1988 recibiu o Gran Premio do Saló del Cómic de Barcelona.

GALICIA

Eclesiástico. Formado en Santiago de Compostela, exerceu coenxías en Salamanca e Mondoñedo e foi elixido membro do consello do Rei. Posteriormente marchou a Perú onde foi bispo de Guamanga e despois de Quito. Nomeado vicerrei de Perú e arcebispo de Santa Fe, renunciou a ambos os dous cargos.

GALICIA

Relixioso e político. Graduado en leis pola Universidade de Santiago de Compostela, doutorouse en canons na Universidad de Ávila. Ocupou, entre outros cargos, o de conselleiro de Indias e presidente do Consello de Castela. Empregou a súa influencia na promoción e defensa dos intereses de Galicia, inicialmente representados por un único deputado en cortes. Foi o mecenas da Congregación de Naturais e Orixinarios de Galicia (1741). Participou, directa ou indirectamente, en todas as leis dos reinados de Fernando VI e Carlos III, entre as que destaca, o Concordato de 1753. No seu testamento instituíu a Fundación Figueroa.

PERSOEIRO

Político e avogado chileno. Militou no partido liberal democrático e foi deputado e ministro de Xustiza, Instrución Pública e de Interior durante a presidencia de Pedro Montt (1907-1910). Ocupou a presidencia da República entre 1925 e 1927. Foi embaixador en España, Arxentina e Perú.

GALICIA

Profesora. Licenciada en Ciencias Biolóxicas pola Universidade de Santiago de Compostela (1971), traballou na Misión Biolóxica de Galicia (1970-1980) e ten un master en educación ambiental (1992). Cofundadora e membro da directiva da AS-PG (1979-1985) e logo da Associação Sócio Pedagógica Galaico Portuguesa (ASPGP), organizou as Escolas de Verán e as Xornadas do Ensino en Galicia. Tamén foi fundadora da Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galicia (ADEGA). Dirixiu a revista O Ensino (1978-1990) e forma parte do equipo de redacción dos libros de texto da ESO, área de ciencias da natureza, bioloxía e xeoloxía, da Editorial ECIR e colabora con UNICEF na sección Educación para el Desarrollo.

PERSOEIRO

Ourive. Tivo obradoiro en Salamanca, dende onde realizaba os seus traballos, entre os que destacan as urnas da catedral salmantina. O arcebispo A. de Monroy chamouno a Santiago de Compostela para que ornamentase o altar maior da catedral. Realizou, entre outras obras, o camarín e o sillón do Apóstolo e o ostensorio.

PERSOEIRO

Militar e político salvadoreño. Foi ministro interino trala caída do presidente Zaldívar (1885) e ocupou a presidencia efectiva de 1907 a 1911.

PERSOEIRO

Pintor. De orixe galega, traballou na Casa do Príncipe Pío en Madrid. Cultivou a paisaxe.

PERSOEIRO

Poeta. Adscrito á escola salmantina, ordenou antes de morrer que os seus escritos fosen queimados. Os que non o foron formaron as súas Obras (1625).