"AN" (Contén)

1. Relativo ou pertencente a Florida e aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Florida.

PERSOEIRO

Pintor flamengo, irmán de Corelis Floris. Introduciu o manierismo romanizante en Flandres. Fixo obras relixiosas, como A caída dos anxos (1554); mitolóxicas, como O Banquete dos deuses (1550); e retratos, entre os que destacan O home do falcón (1558) e A familia van Berchen (1561).

PERSOEIRO

Escritor e historiador latino. Posiblemente visitou Roma baixo o goberno de Domiciano e retirouse a Hispania. Escribiu un Epitome ou Bellorum Romanorum libri duo, unha obra en dous volumes sobre a historia de Roma dende a súa fundación ata o 25 d C, e probablemente o diálogo Vergilius orator an poeta.

1. Que flota.

2. Que está sometido a variación.

3. Aplícase ao peixe, alción ou nave, cos aparellos e as velas estendidas, que se representan sobre as ondas.

CAPITAIS

Capital do judet de Vrancea, Romanía (101.296 h [1992]). É o centro comercial dunha rexión vitícola.

1. 1. Oco que se fai ou que hai nun terreo.

   2. Burato que hai nunha estrada ou camiño.

2. Pendente producida por un corte no terreo.

FILOSOFOS

Filósofo norteamericano. Doutor en Filosofía pola Princeton University, foi profesor da Rutgers University. Centrou os seus estudios no intento de unificar a filosofía da mente coa ciencia cognitiva. Desenvolveu a teoría dunha linguaxe do pensamento como sistema computacional de símbolos impreso na estrutura do noso cerebro con propiedades sintácticas e semánticas. Das súas obras destacan The language of thought (1975) e The mind does’nt work that way: the scope and limitis of computational psychology (2000). Recibiu, entre outros premios, o Fulbright Fellow da Oxford University e o Chancellor Greene Fellow da Princeton University. Foi membro da American Academy of Arts and Sciences.

PUBLICACIÓNS

Publicación editada en Hannover a partir de 1980. Escrita, entre outros, por X. Duarte Seoane, trátase do voceiro do centro galego fundado nesa cidade alemana. Contén información de carácter societario, xunto con artigos sobre a arte, a cultura e as tradicións de Galicia. Incluíu tamén fotografías de actos institucionais e de personaxes galegos, xunto con viñetas humorísticas.

PERSOEIRO

Escritor italiano. Da súa produción destacan Miranda (1847), Valsolda (1876), Malombra (1881), Daniele Cortis (1885), Fedele ed altri racconti (1887), Picolo mondo antico (1895), Il santo (1905) e Leila (1911), estas dúas últimas foron prohibidas pola Igrexa que o condenou por difundir o movemento modernista.

1. Que ou quen é un folgazán ou non lle gusta traballar.

2. Que ou quen non ten enerxía ou forza para facer algo.

GALICIA

Escritor. A súa infancia e mocidade transcorreron en Lugo e cursou estudios de bacharelato no Instituto lugués. No curso 1927-1928 matriculouse na Facultade de Filosofía e Letras da Universidad de Valladolid e deseguido marchou a Madrid. En 1928 publicou en El Progreso o seu primeiro artigo onde escribiu sobre a poesía de Góngora. Durante a Segunda República viviu entre Santiago de Compostela e Lugo. Estudiou dereito en Santiago de Compostela, onde asistiu aos parladoiros do Derby e do Español xunto con Domingo García-Sabell, Luís Seoane, Francisco Fernández del Riego, Ricardo Carballo Calero, Arturo Souto, Álvaro Cunqueiro e Rafael Dieste. Ingresou na FUE e despois afiliouse á ORGA de Casares Quiroga. En 1935 entrou no Partido Galeguista levado por Ramón Piñeiro. Influído pola lectura de Marx, Engels e Maiakovski escribiu algúns artigos co pseudónimo de Bacurín. Colaborou en publicacións como Resol, Ahora (despois Guión) e fundou e dirixiu Yunque...