"To" (Contén)

GALICIA

Escritor e historiador. Foi soldado voluntario ata que decidiu abandonar o corpo en 1850. Introduciuse nos círculos literarios provincialistas a través das súas colaboracións sobre historia galega na prensa, como en El Recreo Compostelano (1842-1843), Crónica de Occidente, El Diario e Revista Galaica. Foi director de El Clamor de Galicia (1854-1856). Influído por Walter Scott, a súa obra agrúpase en 50 volumes e divídese en novelas históricas, cabaleirescas, sociais ou costumistas, como El caballero verde (1844), Los hidalgos de Monforte (1851), en que conta o enfrontamento entre o conde de Lemos e os irmandiños, mandados polo mariscal Pardo de Cela; Magdalena (1861) e El cazador de fantasmas (1877). Tamén escribiu Los reyes suevos de Galicia (1860), La baronesa de Frije (1874) e Historia de Galicia (1865-1873), unha obra dividida en sete tomos, onde amosa a súa faceta como historiador...

ILLAS

Illa do arquipélago ártico, pertencente administrativamente ao Territorio do Noroeste, Canadá (212.198 km2). Está separada do continente polo golfo da Coronación ao S, da illa de Banks polo estreito do Príncipe de Gales ao O, e da illa do Príncipe de Gales polo canal Mac Clintock a o L. Descubriuna Thomas Simpson (1838).

CIDADES

Cidade da illa de Hong Kong (590.771 h [1980]). Está situada na costa setentrional da illa, ao redor da abadía de Kowloon, coa cal tende a formar unha conurbación.

CAPITAIS

Capital de Colombia Británica, na illa de Vancouver, Canadá (74.125 h [2001]). Situada no extremo suroeste da illa, no fondo do estreito de Juan de Fuca, é o porto máis importante da costa do Pacífico canadense. Ten industria naval e derivada da madeira. Fundada en 1843, conserva o aspecto de cidade colonial e é un centro importante de estiba.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Santa Cruz de Tenerife, Canarias, situado na vertente N do Teide, no val de La Orotava (7.920 h [2001]). Destaca a agricultura de plátanos e da cana de azucre.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Córdoba, Andalucía, situada ao SO da cidade de Córdoba (1.758 h [2001]).

LAGOS

Lago de África Oriental, o meirande do continente (300 km de lonxitude, 200-350 km de ancho e 2.200 de perímetro; 68.100 km2). Pertence aos estados de Uganda, Kenya e Tanzania. Ocupa o fondo dunha vasta cubeta, e está situado a 1.134 m de altitude. Está alimentado por numerosas correntes, entre as que destaca o Kagera, considerada a orixe do Nilo. O principal emisario é o que conduce as augas ao lago Kyoga e despois ao lago Mobutu.

REXIÓNS

Rexión da Antártida Oriental que limita ao L co mar de Ross, ao O coa Terra de Wilkes e ao S coa barreira de Ross. Está constituída pola costa elevada coa que acaba o inlandsis e que colle a forma dunha serra escarpada duns 2.000 km de largo, con altitudes que a miúdo sobrepasan os 3.000 m.

PERSOEIRO

Compositor. Foi discípulo de J. van Kerle e de Palestrina en Roma. En1569 foi nomeado organista e mestre de capela da igrexa de Montserrat, en Roma, e a partir de 1573 dirixiu a capela do seminario romano, cargo no que sucedeu a Palestrina, e dirixiu tamén a capela de Sant Apollinare (1575). Das súas obras destacan o Officium Hebdomadae Sanctae (1585), de 4 a 8 voces, e o seu Officium Defunctorum (1605), a 6 voces. Publicou Motecta (1572), en 4 e 8 voces, o Liber primus qui Missas, Psalmos, un Magnificat (1576), Cantica B. Virginis vulgo Magnificat, a 4 voces, antífonas, himnos e outras misas e motetes.

GALICIA

Dramaturgo, director e actor. Promotor do teatro independente galego, en 1974 cofundou Teatro Antroido, co que representou moitas das súas propias obras, como Antroido na rúa I e II (1978). Membro do Grupo Abrente, foi un dos máis destacados renovadores do teatro galego contemporáneo. Nos seus textos predomina o simbolismo, a combinación de elementos da tradición popular galega e a modernidade, e a crítica en ton de burla da realidade, que moitas veces se amosa amarga e mísera co ser humano. Comprometido co país e coa lingua, os seus textos amosan trazos comúns á escrita de Otero Pedrayo e Valle-Inclán. Da súa obra dramática destacan Laudamuco señor de ningures (1977, Premio Abrente 1976), Ladaíñas pola morte do meco (1977), Memorias de mortes e de ausentes (mención honorífica no Premio Abrente 1978), Ruada das papas e do unto (Premio O Facho 1979), Saxo tenor (Premio Álvaro Cunqueiro 1991), Bailadela da morte ditosa (1992,...

GALICIA

Pintor. Evolucionou desde o informalismo cara ao surrealismo e á abstracción. O seu lirismo mesturou compoñentes mitolóxicos, oníricos e populares. Estivo moi influído pola pintura brasileira, especialmente no que respecta ao emprego de cores cálidas e puras e á carga de exotismo que manifestou nalgunhas pinturas con ambientes tumultuosos, que transluciron un fondo de denuncia social. Destacan En Rosa (1975) ou a serie Crucificados (1977).

PERSOEIRO

Sociólogo. Foi secretario da Axencia Europea para a Cultura e conselleiro da UNESCO en París, ademais de director xeral de Educación, Ciencia e Cultura do Consello de Europa (1985-1991). Publicou España a debate (1993) e La ventana global. Ciberespacio, esfera pública mundial y universo mediático (2002).