"To" (Contén)

PERSOEIRO

Cantautor. Cofundador de MIA (Músicos Independientes Asociados) en 1976, na década de 1980 formou parte do grupo musical El Trío. En 1990 fundou o Lito Vitale Cuarteto e en 2003 o Lito Vitale Quinteto. Da súa discografía destacan Sobre miedos, creencias y supersticiones (1981), Kuarahy (1991), Juntando almas (1993) e Un solo destino (2002).

1. Persoa que se dedica ao cultivo da vide.

2. Persoa versada en viticultura.

PERSOEIRO

Mártir. Evanxelizou Lucania, onde morreu coa súa ama santa Crescencia e o home desta, san Modesto, mergullados nun caldeiro con chumbo fundido. Represéntase como un rapaciño vestido con traxe de nobre medieval e levando un caldeiro. A súa festividade celébrase o 15 de xuño.

1. Medida reguladora que serve como padrón.

2. Banda en forma de anel, xeralmente cun deseño gráfico, que rodea os cigarros puros e que as fábricas lles colocan como distintivo.

3. Cada un dos modelos de cigarros puros que se distinguen pola lonxitude, grosor e configuración.

4. Ancho dunha peza de madeira.

5. Esquema para calibrar as balas de canón ou de fusil.

6. Aparencia dunha persoa que orixina unha determinada impresión sobre ela. OBS: Ás veces tamén se pode referir ao aspecto dunha cousa.

1. Cartel onde se eloxia a alguén por unha fazaña.

2. Berro de ánimo co que se aclama a alguén. OBS: ;Adoita empregarse en plural.

PERSOEIRO

Duque de Savoia (Vítor Amadeu II, 1675-1730) e rei de Sicilia (Vítor Amadeu I, 1713-1718) e de Sardeña (1720-1730). Formou parte da Liga de Augsburgo contra Francia (1689) e opúxose a Francia na Guerra de Sucesión Española. Como consecuencia das paces de Utrecht (1713) e de Rastatt (1714) obtivo o reino de Sicilia, que cambiou en 1720 polo de Sardeña. Reformou a administración e as finanzas dos seus estados. En 1730 abdicou en favor do seu fillo Carlos Manuel III.

PERSOEIRO

Duque de Savoia (1630-1637), fillo de Carlos Manuel I. En 1603 foi enviado a Madrid como pretendente á sucesión da coroa, pero o plan fracasou. Asinou os tratados de Cherasco (1631) e de Rivoli (1635), que confirmaron a presión francesa sobre Piemonte.

PERSOEIRO

Rei de Sardeña (1773-1796) e duque de Savoia (Vítor Amadeo III: 1773-1792), fillo e sucesor de Carlos Manuel III. Durante a Revolución Francesa cortou as relacións con Francia, que ocupou Savoia e o condado de Niza (1792). Vencido por Napoleón (1796), renunciou ao reino polo Tratado de París.

PERSOEIRO

Papa (189-199). Interveu na cuestión litúrxica da data de celebración da Pascua, condenando a varios bispos de Asia Menor que a celebraban o día 14 de nīsan, en lugar do domingo seguinte. Estendeu o uso do latín na Igrexa en lugar do grego. A súa festividade celébrase o 28 de xullo.

PERSOEIRO

Papa (1055-1057). De nome Gebhard, foi conde de Dollnstein-Hirschberg e bispo de Eichstätt. Foi nomeado papa polo Emperador Enrique III.

PERSOEIRO

Papa (1086-1087). De nome Desiderio di Benevento, foi abade de Montecassino, abadía que reedificou, e cardeal. Mediou entre o Papa Gregorio VII e os normandos.

PERSOEIRO

Antipapa. De nome Gregorio Conti, foi elixido papa (1138) polos Pierleoni, partidarios do defunto antipapa Anacleto II; pero tras consultar con san Bernaldo de Clavaral, someteuse ao papa lexítimo, Inocencio II, poñendo fin ao cisma de Anacleto.

PERSOEIRO

Antipapa. De nome Ottaviano de Monticelli, foi elixido sucesor (1159) de Adrián IV co apoio de Barbarrubia, que reuniu un sínodo en Pavia (1160) onde o impuxo fronte a Alexandre III. Non obstante, perdeu a confianza dos príncipes europeos, que recoñeceron a Alexandre III no sínodo de Beauvais (1160).

PERSOEIRO

Rei de Sardeña (1802-1821), fillo de Vítor Amadeo II, portou o título de duque de Aosta. Accedeu ao trono tras a abdicación do seu irmán Carlos Manuel IV. Opúxose a Napoleón e retirouse a Cagliari. En 1815 recuperou os estados peninsulares. O seu intento de restaurar o absolutismo provocou un motín dos carbonarios e abdicou en favor do seu irmán Carlos Félix I.

PERSOEIRO

Derradeiro rei de Sardeña (1849-1861) e primeiro rei de Italia (1861-1878), duque de Savoia, fillo e sucesor de Carlos Alberte I de Sardeña. Secundou a política de Cavour como a finalización do acordo de Plombières (1858), a anexión de Italia central (1859) ou a expedición de Garibaldi na conquista de Sicilia e Nápoles (1860). Proclamado rei de Italia, anexionou Venecia (1866) e ocupou Roma (1870).