"eo" (Contén)

PERSOEIRO

Rei de León (910-914), fillo de Afonso III o Magno. Tras destronar o seu pai (910), repartiuse cos seus irmáns os seus territorios e recibiu o Reino de León. Durante o seu reinado trasladou a capital do reino a León e repoboou a liña do Douro.

ENTRADA LARGA

Teorema segundo o que, dado un campo vectorial A, para toda rexión do espazo de volume V que se limita por unha superficie S, cúmprese sempre que:

FORMULA

O primeiro termo da ecuación é o fluxo de A a través de S. Denomínase tamén teorema da diverxencia ou de Ostrogadskij.

PERSOEIRO

Escritor e dramaturgo francés. De tendencia romántica, foi un dos fundadores do Petit Cénacle (1830) e un defensor da arte pola arte. Colaborou con Gérard de Nerval na revista Le Monde dramatique, onde iniciou unha longa traxectoria como crítico, que continuou en medios como La Presse ou Le Moniteur Universel, e participou activamente en diversas polémicas poéticas que tiveron lugar en Francia, particularmente a provocada en 1930 pola estrea do Hernani, de Víctor Hugo. Foi autor de varios libretos e escenografías para ópera, e formou parte do movemento poético parnasiano. Da súa produción destacan Les jeunes-France (1833), Mademoiselle de Maupin (1835), Émaux et camées (1852), Les Beux-Arts en Europe (1855), Capitaine Fracasse (1863) e Voyage en Russie (1867).

PERSOEIRO

Humanista grego. Profesor de gramática en Ferrara e de filosofía en Roma, trasladouse en 1462 a San Giovanni a Piro, onde dirixiu a comunidade monástica da vila. Tradutor ao latín de numerosas obras clásicas, entre as súas obras destaca a Gramática grega (1495).

PERSOEIRO

Caudillo israelita. Reuniu as tribos do centro e do N de Palestina para defendelos das incursións madianitas, pero non triunfou no intento de transformar a confederación nun estado.

PERSOEIRO

Poeta e mercador. Interesado polo lulismo compuxo uns Canti, a imitación de Dante, nos que Ramón Llull acompañaba ao poeta. Dezaoito sonetos seus figuran no Cancionero General de Hernando del Castillo a partir da edición de 1520.

PERSOEIRO

Escritor galés. Foi designado arcediano de Llandaff (1140) e consagrado bispo da sé galesa de Saint Asaph (1152), actual Flintshire. Desenvolveu o seu labor na corte dos monarcas anglonormandos Henrique I Beauclerc e Esteban I de Blois. Foi autor de tres obras que serviron para consolidar a celebridade da materia de Bretaña e do rei Artur por todo o Occidente europeo. Escribiu o opúsculo Prophetiae Merlini (1134?), a Historia regum Britanniae (1138?), crónica dos monarcas que gobernaron na illa de Bretaña ata a derrota dos celtas a mans do saxóns. Para a súa confección tomou como fontes a Xildas, Nennius, Beda, a historiógrafos latinos, así como todas as tradicións dispersas da tradición oral galesa. Ademais, o autor declarou ter empregado como fonte directa un antigo libro escrito en lingua británica, probablemente unha licenza literaria do autor na procura da autoritas. Entre as lendas narradas destaca especialmente a do Rei Artur que consituiría o xerme dos ciclos de novelas...

PERSOEIRO

Escritor. Coñecido como Carter Brown, publicou máis de duascentas novelas policíacas, en gran parte protagonizadas polo detective Rick Holman, que gozaron de ampla popularidade.

PERSOEIRO

Zoólogo e paleontólogo francés. Foi profesor no Museo de Historia Natural de París, e creou o museo zoolóxico do Jardin des Plantes. Protexido por Napoleón, participou como científico nas expedicións a Exipto (1798) e Portugal (1808). Estudiou os organismos monstruosos e chegou a formular unha teoría completa sobre esta nova ciencia que denominou teratoloxía. Foi distinguido cunha cátedra na Sorbonne e dedicouse ao ensino, ás buscas paleontolóxicas, e á publicación de artigos e libros entre os que destacan Philosophie anatomique (1818-1822), Principes de philosophie zoologique (1830) e Études progressives d’un naturaliste (1835). Algunhas das súas observacións e doutrinas foron recollidas por Darwin.

PERSOEIRO

Xeógrafo. Axudou a consolidar a xeografía humana como unha materia á parte da física. Foi membro do Institut National d’Études Démographiques e da revista Annales de géographie. Interesouse polas estruturas socioeconómicas, rurais e urbanas, e polos estudios de xeografía da poboación, dos que foi vangardista. Publicou, entre outras, obras Introdution à l’étude géographique de la population du monde (1951), Les migrations internationales (1976), Introdution à une Géographie du travail (1978) e Fin de siècle en Occident, déclin ou metamorphose (1982).

PERSOEIRO

Poeta alemán. En París frecuentou os ambientes simbolistas. Regresou a Alemaña e uniuse ao grupo antinaturista formado ao redor de Hofmannsthal. As súas primeiras obras están influídas polo simbolismo (Hymnen, 1890); posteriormente humanizouse en Das Jahr der Seele (O ano da alma, 1897), Der siebente Ring (O sétimo anel, 1907) e Der Stern des Bundes (A estrela da alianza, 1914).

CAPITAIS

Capital da República de Guyana, no centro da costa litoral atlántica, sobre os pantanos da desembocadura do río Demerara (254.000 h [1995]). Foi o núcleo máis importante da antiga colonia británica. Do seu patrimonio cultural destacan as igrexas de Saint George (s XIX) e de Saint Andrew Kirk, a State House e o edificio da Law Court.

PERSOEIRO

Pintor francés. Representante do artista romántico, formouse con Carle Vernet (1808) e con P. N. Guérin (1810) en París. No Salon de 1812 expuxo con éxito Officer de chasseurs de la garde impériale chargeant. En 1814 pintou Le Cuirassier blessé quitant le feu. Asistiu á Académie de France de Roma, onde pintou a Radeau de la Medusa (exposta no Salon de 1819), que retrata os superviventes dun naufraxio da época. Na súa estancia no Reino Unido (1820-1822) pintou Derby d’Epson (1821). Tamén pintou diversos retratos de enfermos mentais, como Monomane du jeu e Aliéné kleptomane.