"Apo" (Contén)

PERSOEIRO

Pedagogo e sacerdote italiano. Fundou os primeiros asilos infantís italianos en Cremona: un para nenos de acomodada posición social (1827) e outro para os de recursos máis limitados (1828). Escribiu Elementi da pedagogia (1847).

1. Dar a algo forma ou aspecto propios do portugués.

2. Acomodar ao gusto ou costumes portugueses.

3. Adquirir características propias do portugués.

1. Que se diferenza claramente do medio.

2. Dise da coloración protectora que fai vivamente desagradable un animal, fronte aos seus presuntos depredadores.

1. Acción e efecto de poñer unha cousa sobre outra.

2. Engrosamento da membrana celular polo déposito superficial de substancias diversas. Xeralmente prodúcese un crecemento centrípeto da membrana, pero, nalgúns casos (grans de pole, esporas), o depósito efectúase sobre a superficie externa da membrana e o crecemento é centrífugo.

3. Na xustaposición de dúas palabras que teñen unha mesma categoría gramatical, a segunda destas palabras serve para completar o significado da primeira. Do mesmo xeito acontece con grupos de palabras que, xustapostas, complementan a outra. A aposición pode ser de dúas clases: aposición explicativa, cando non engade ningún concepto novo ao elemento que determina, senón que simplemente explica algunha calidade deste, xa coñecida; e aposición especificativa, cando non só explica algo da palabra determinada, senón que, esencialmente a concreta.

4. Forma de adherir o selo a un documento para darlle validez.

1. Acción e efecto de apostar.

2. Cantidade apostada.

3. Conxunto de números co que se participa nos diferentes xogos de lotería e azar.

1. Xogar algo ou unha certa cantidade de cartos nunha aposta ou nalgunha situación de risco de perda ou ganancia.

2. Pactar o beneficio ou a perda dunha certa cantidade de diñeiro ou doutra cousa, segundo sexa o resultado da aposta.

3. Tomar partido dunha forma segura e decidida por algo.

4. Amosar plena confianza e seguridade en algo.

5. Poñerse unha ou máis persoas nun lugar para algún fin, poñer ao axexo.

1. 1. Acción de abandonar alguén a relixión que profesa xeralmente para adherirse a outra.

   2. Rexeitamento total da fe cristiá, unha vez recibido o Bautismo.

2. 1. Para un relixioso, abandono, sen dispensa, dos votos solemnes.

   2. Para un ordenado in sacris, abandono das ordes, sen licencia, e retorno á vida laica.

3. Acción de desertar, de abandonar unha doutrina, un partido, unha agregación calquera.

1. Que apostata.

2. Persoa que comete apostasía.

FILOSOFOS

Filósofo belga. O seu pensamento oriéntase a desenvolver a epistemoloxía dinámica (Logique, langage et théorie de l´information, 1957) baixo influencia da epistemoloxía xenética de Piaget, de quen foi colaborador durante moitos anos.