"Imo" (Contén)

PERSOEIRO

Militar e político ateniense, fillo de Milcíades. Loitou en Salamina. Colaborou con Arístides na formación da confederación de Delos (479-478 a C) e dirixiu a guerra contra Persia entre os anos 470 e 460. Na Batalla de Eurimedonte, no 469 a C, venceu a flota persa e recobrou o Quersoneso tracio no 465 a C. Sufocou as revoltas dentro da Liga Delia de Naxos e Tasos e defendeu os valores da aristocracia terratenente. Condenado ao ostracismo pola súa política proespartana no 461 a C, volvérono chamar no ano 451 a C para que establecese unha tregua con Esparta. Morreu durante a campaña de Chipre contra os persas, no Asedio de Citio.

PERSOEIRO

Pintor grego. Foi o creador do escorzo e o introdutor do movemento e dos pregamentos nas roupas.

1. Da natureza da cima.

2. Relativo a unha cima.

1. Aplícase á substancia ou ao microorganismo que causa fermentación.

2. Precursor inactivo dun enzima capaz de liberalo, polo xeral mediante unha hidrólise, como é o caso do pepsinóxeno, a proelastasa, etc.

PERSOEIRO

Escultor e ourive. Entre as obras que realizou en Italia destacan a decoración de Villa Castello e do Palacio Vecchio, e a tumba do cabaleiro Serguidi da catedral de Volterra. O cardeal Rodrigo Fernández de Castro encargoulle un crucifixo (1595) para o colexio da Nosa Señora da Antiga de Monforte de Lemos, conservado na capela do Cristo e caracterizado polo detallismo anatómico e o tratamento das pregas.

PERSOEIRO

Botánico e agrónomo. En 1802, en colaboración con Mariano La Gasca, iniciou a publicación da Introdución a la criptogamia española, que deixou inacabada. Estudiou a botánica do Reino de Granada e en 1806 foi nomeado bibliotecario do Jardín Botánico de Madrid. Publicou, entre outros traballos científicos, Ensayo sobre las variedades de la vid común que vegetan en Andalucía, con un índice etimológico y tres listas de plantas donde se caracterizan varias especies nuevas (1807).

PERSOEIRO

Emperador bizantino (741-775), fillo de León III Isáurico. Asociado ao Imperio dende o 720, comezou o seu goberno derrotando o usurpador Artavazda (743). Emprendeu campañas contra os árabes, freou o seu avance e recuperou Chipre. Posteriormente, restableceu o prestixio do Imperio Bizantino nos Balcáns ao derrotar os búlgaros (756). Perdeu as posesións bizantinas en Italia fronte aos lombardos (751) e, froito da disputa iconoclasta, rompeu a unidade con Roma. No interior, emprendeu unha enorme obra lexislativa, administrativa e de reorganización interna. Defendeu a postura iconoclasta no Concilio de Hiereia (754) e perseguiu a aqueles que veneraban as imaxes, principalmente os monxes. Morreu nunha campaña contra os búlgaros.

PERSOEIRO

Pintor italiano. Interesado polo futurismo (1917-1919), realizou, trala Primeira Guerra Mundial, unha síntese das diversas vangardas na que estaba presente o futurismo de De Chirico. Dende 1935 a súa obra volveuse máis abstracta.