"Tip" (Contén)

Combinación de alelos situados en rexións moi próximas do cromosoma, que se transmiten conxuntamente a un individuo, dun dos proxenitores. Empréganse como marcadores xenéticos.

Arte de transportar a película fotográfica sobre a prancha ou o cilindro de impresores.

Figura retórica que consiste na representación viva e inmediata dun obxecto ou dunha situación, ben a través de similitudes concretas ou ben por medio da mesma forza descritiva.

Exemplar utilizado polo autor na descrición do modelo dunha especie ou dun taxon subespecífico.

Órgano, membro, etc, que ten o mesmo tipo de estrutura que outro.

Suma de todos os determinantes hereditarios dun organismo. Está constituído polo xenotipo e o plasmotipo.

Propiedade das substancias que posúen fórmulas químicas diferentes e presentan a mesma estrutura cristalográfica, polo tanto, idéntica forma externa. O diamante e a blenda son un exemplo de substancias isotípicas.

Aplícase aos cristais que presentan isotipia.

Exemplar que se recolle xuntamente co holotipo.

Xénero de fungos basidiomicetos, da familia das corioláceas, que presentan forma de sombreiro imbricado formando masas, moi alongado coa marxe moi irregular e de cor laranxa. Carecen de pé e a súa carne é grosa. Son parasitos de árbores caducifolias. En Galicia pódese atopar a especie L. sulphureus.

Método para atopar os máximos ou mínimos dunha función u = F (x1, x2,...xn) de n variables, que están sometidas a k condicións suplementarias.

Relativo ou pertencente á linotipia ou ao linotipo.

Persoa que fai a composición tipográfica cun linotipo.

Máquina de composición tipográfica que funde ao momento o metal en pezas que conteñen todas as letras dunha mesma liña. Foi inventada en 1886 polo alemán Ottmar Mergenthaler e contituíu unha revolución no mundo tipográfico. Consta dun teclado de 90 pezas onde se aliñan as matrices. Comprimindo as teclas libéranse as matrices correspondentes que caen ao compoñedor; de aí van ao primeiro elevador, que as recúa e as pon diante do molde, momento en que os espaciadores xustifican a liña. Posteriormente inxéctase o metal derretido (unha aliaxe de chumbo, estaño e antimonio) para formar unha liña-lingote.