"ILi" (Contén)

PERSOEIRO

Lingüista. Foi investigador do Centro Superior de Investigaciones Científicas (CSIC), onde dirixiu o Laboratorio de Fonética Experimental, e desde 1976 foi catedrático de Lingua Castelá na UNED. Experto en fonética e fonología (Fonética y fonología del español, 1963; Fonética acústica de la lengua española, 1981; Tratado de fonología y fonética españolas, 1993), tamén investigou o léxico panhispánico en países de América Latina, en Filipinas, Micronesia e Guinea Ecuatorial. Como froito destes estudos publicou diversas obras e dirixiu, con Manuel Alvar, os traballos do Atlas Lingüístico de Hispanoamérica (1996) e, desde 1992, traballou no Atlas Lingüístico Nacional del Ecuador. Tamén investigou a métrica (Métrica española, 1978), a historia da lingua (Historia de la lengua española, 1987), a historiografía lingüística -especialmente a obra de Antonio Nebrija (Antonio Nebrija: gramática de la lengua castellana, 1980)-,...

PERSOEIRO

Poeta e dramaturgo. Cultivou todos os xéneros, como a comedia en Les rivales (1653), pero sobre todo a traxedia, como Agrippa (1662). A partir de 1672 dedicouse a escribir libretos de ópera para o compositor Lulli, como Alceste (1674).

PERSOEIRO

Escritor e mestre de retórica latina. Ensinou en Roma e Hispania e escribiu libros de retórica, xa perdidos, dos que destacan De causis corruptae e Defense do Nevi Arpiano, ademais da súa obra máis destacada, o tratado de retórica clásica e ciceroniana De Institutione Oratorio, en 12 libros.

PERSOEIRO

Socióloga alemá. Doutora en Socioloxía pola Universidade de Santiago de Compostela e profesora titular de Socioloxía da Educación, especializouase na investigación e docencia sociolóxico-educativa do xénero, primeira materia sobre relacións de xénero nunha universidade galega (Identidade de Xénero e Educación). Directora do máster Educación, Xénero e Igualdade, único sobre este tema nas universidades españolas, e do grupo interdisciplinar dos Estudos das Mulleres, das súas obras destacan Relaciones entre estruturas familiares, pautas de educación e desarrollo de la personalidad (1986), Sociología Crítica: perspectivas actuales (1996), Mujeres e Institución Universitaria en Occidente. Conocimiento, investigación y roles de género (1996) e Cuestiones Actuales de Sociología de Género (2001).

PERSOEIRO

Arquitecto. Chamado por Benedito XIII, trasladouse a Roma onde construíu Santa Maria della Quercia (1727-1731) e a praza de Sant’Ignazio (1727-1728).

PERSOEIRO

Compositor. O seu Traité de l’harmonie (1722) contribuíu a establecer as bases da linguaxe musical moderna. En 1723 marchou a París, onde publicou obras para clavecín e acadou sona como virtuoso do órgano. Compuxo óperas como Hippolyte et Aricie (1733), Castor et Pollux (1737) e as óperas-ballet Les Indes galantes (1735) e Platée (1745). Cando se produciu a Querelle des Bouffons, foi considerado o expoñente da escola musical francesa tradicional. Deixou tamén Pièces de clavecin en concerts (1741) e un gran número de obras teóricas.

1. Acción e efecto de reconciliar ou reconciliarse.

2. 1. Rito co que unha igrexa ou cemiterio que foron profanados ou violados por un homicidio, un suicidio ou por enterrar nel un infiel, son restituídos ao seu uso cultural ou eclesiástico.

   2. Rito do Pontifical romano co que se restitúe ás funcións sagradas a un crego que fora suspendido.