"RC" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 2791.

  • PERSOEIRO

    Poeta. Fundador e director da revista Garcilaso que reuniu o grupo literario Juventud Creadora. Da súa produción destacan Vísperas hacia ti (1940), Del campo y soledad (1946), Tregua (1951), Geografía es amor (1957), La hora undécima (1963), Taller de arte menor y cincuenta sonetos (1973), Galiana (1986), Carta a la madre (1988) e Mar viviente (1989). Membro da Real Academia Española (1982) e presidente do Círculo de Bellas Artes (1982), recibiu, entre outros galardóns, o Premio Nacional de Literatura en 1951 e 1957 e o Premio Cervantes en 1996.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Farmacéutico. Exerceu a profesión en Pontedeume e foi presidente do Colexio de Farmacéuticos da Coruña. Á parte de numerosos artigos de carácter científico, publicou La constante de Ambard (1926), obra na que plasma os seus traballos sobre esta constante, que relaciona a existencia de urea no sangue coa presente nos ouriños.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Historiador e sacerdote. Membro da orde dos franciscanos, foi profesor de paleografía e diplomática na Universidade de Santiago de Compostela e de teoloxía no Seminario de Burgos. Colaborador en diversas publicacións, das súas obras destacan La provincia franciscana de Santiago y la Inmaculada (1954), La reforma de los religiosos españoles en tiempos de los Reyes Católicos (1969), Cisneros y la reforma del clero español (1971), Diego de Muros III y la cultura gallega del siglo XV (1976), Galicia en los siglos XIV y XV (1987), Historia da Igrexa galega (1994), Bayona y el espazo urbano tudense en el siglo XVI: estudo histórico y colección diplomática (1995), Felipe II y el Patronato Real en Castilla (2000) e Cisneros, el cardenal de España (2002).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintora e mestra. Formouse coa pintora compostelá María Jesús Reboredo. Traballa ao óleo, carbón e pastel. Cultiva unha pintura realista, cunha certa influencia impresionista, na que reflicte escenas da vida cotiá e paisaxes.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintora e arquitecta técnica. Formouse coa pintora compostelá María Jesús Reboredo. Traballa ao óleo, pastel, carbón e acuarela. Cultiva unha pintura realista, influenciada polo impresionismo. Cunha paleta de cores vivas reflicte escenas da vida cotiá, paisaxes e retratos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Xornalista. Decano do Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia, foi delegado de La Voz de Galicia en Ferrol, director e presentador dos programas Xente Nosa e Contrafío da TVG, xefe de informativos da cadea COPE en Vigo e director rexional de Onda Cero en Galicia. Obtivo o Premio Santiago ao mellor labor radiofónico, concedido pola Televisión Española en Galicia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintora. Profesora dende 1988 na Facultat de Belles Arts de Sant Carles de València. A súa obra evolucionou dende o inxenuismo de signos e seres elementais ata obras complexas e irónicas. Emprega as gamas de grises, verdes, azuis e ocres en lenzos que, en ocasións, se achegan a un informalismo de carácter conceptual e outras á arte pobre. Recibiu, entre outros galardóns, o Segundo Premio da II Bienal de Alfalfar de València (1984) e o Premio e a adquisición de obra na I e II Mostra Unión Fenosa (1989 e 1991).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor. Foi cofundador do grupo Nome e da Federación Galegas de Artistas Plásticos. Recibiu o Primeiro Premio na Exposición Nadal de Santiago de Compostela (1969).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Militar, pintor e escultor. A súa obra pitórica, caracterízase por unha importante vertente literaria, cun constante cambio de temas e formatos; o seu debuxo é esquemático. A súa produción evolucinou dende unha etapa caracterizada polo emprego dos trazos negros moi marcados ata outra influenciada polo puntillismo, aínda que nunca perdeu a referencia aos vestixios históricos e o carácter expresionista. Ilustrou as Cantigas de Amigo (1999) e Los Milagros del Apóstol Santiago (1999). Realizou exposicións en diversas cidades españolas e en Dinamarca, EE UU, Mónaco e Suíza. Recibiu o premio de debuxo Joan Miró (1971). A súa obra está presente nas coleccións Caixanova e Caixa Galicia e no Parlamento e na Xunta de Galicia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor. Foi profesor de debuxo na Escola de Mestría Industrial e na Escola de Artes e Oficios, da que foi director. Colaborou en Vida Gallega.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor. Da súa produción destacan Cerca de Oviedo (1946), Cuentos de mamá (1952), Antología de cuentistas españoles contemporáneos (1959), Cuentos republicanos (1961), El teatro social en España (1962), El reinado de Witiza (Premio da Crítica 1969), Las hermanas coloradas (Premio Nadal 1969) e Cuentos de amor...vagamente (1985).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor e profesor. Da súa produción destaca IV Melodía. Desfíe de ambente galego (1935).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritora. Publicou Poemas de Carmeliña (1983), Poemas da miña terra (1985) e Poesía para nenos (1988).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor. Da súa produción destaca Latidos (1973), Crónicas de un mayordomo (1977) e Pontevedra mágica (Premio Daniel de la Sota 1977). Entre outros galardóns, recibiu o Premio anual de Periodismo da Deputación de Pontevedra (1974, 1976 e 1977), dúas medallas de ouro nos Xogos Florais de Guimarães (1976 e 1977) e o Premio Valentín de Lillo (1980).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor. Pertencente á Xeración do 25, publicou o poemario Nó de saloucos e bágoas (1920), a novela A custureira (1922) e a peza teatral estreada en 1933 Brétemas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Trobador de orixe descoñecida, talvez galego. Activo no terceiro cuarto do s XIII e vinculado á corte de Afonso X. Consérvase da súa autoría unha tensó mantida co Rei Sabio recollida no Cancioneiro da Biblioteca Nacional de Lisboa; trátase do escarnio social “Ua pregunt’ar quer’a el-Rei fazer”.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Avogado e político peruano. Militante da Alianza Popular Revolucionaria Americana (APRA), foi deputado ao Parlamento e secretario xeral do partido en 1982. Ocupou a presidencia da República (1985-1990) e durante o seu mandato emprendeu reformas económicas de carácter progresista. Presentouse novamente ás presidenciais do 2001, nas que foi derrotado por Alejandro Toledo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Realizador cinematográfico. Comezou a súa carreira co guión e dirección das obras, en formato vídeo, El incidente (1983) e Madrid-2 (1984). Codirixiu e foi guionista da longametraxe Urxa (1989). O seu último proxecto como director foi A barbería (1993). Nese mesmo ano fundou a empresa Síntese Vídeo Infografía. Ao longo da súa carreira traballou como crítico de cine no xornal La Voz de Galicia co pseudónimo Ocho y cuarto, e impartiu cursos de Iniciación á Linguaxe Audiovisual en Pontevedra, Marín e Vilagarcía de Arousa. Recibiu o premio de curtametraxes de ficción no Festival Internacional de Cine de Troia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Xornalista e dramaturgo. A súa obra destaca por ter incorporado elementos vangardistas que van do surrealismo ao absurdo e pola presentación de temáticas de actualidade como as relacións de parella, sen renunciar a unha denuncia da situación política de finais dos sesenta e principios dos setenta. Escribiu Ocio, celo, pasión de Jacinto Disipado (1970), Gioconda-Cicatriz (1970), El taxidermista (1978) ou La sangre del tiempo (1980). A compañía Teatro de Ningures escenificou en 1986 o seu texto As mans limpas, con dirección de Manuel F. Vieites.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor mexicano. Foi xefe de redacción da Revista de la Universidad de México. Da súa produción destacan El canto de los grillos (Premio de Teatro de Ciudad de México 1954), Imagen primera (1963), Figura de paja (1964), La casa de la playa (1966), El reino milenario (1969), Trazos (1974), La errancia sin fin (Premio Anagrama 1981) e Las huellas de la voz (1982). Entre outros galardóns, recibiu o Premio Nacional de Literatura (1989) e o Premio Juan Rulfo (2001).

    VER O DETALLE DO TERMO