"AN" (Contén)

PERSOEIRO

Empresario e político. Licenciado en Dereito pola Universidad de Madrid en 1961 e empresario da construción na súa comarca de orixe, foi elixido alcalde do Barco de Valdeorras en 1983-1987 por Coalición Popular. Foi senador electo por Ourense na V lexislatura (1993-1996), polo Partido Popular.

PERSOEIRO

Pensador e publicista. Os seus ideais revolucionarios ocasionáronlle o desterro e desde 1847 residiu en París, Londres, Niza e Xenebra. Destacan as súas memorias Byloje i dumy (Pasado e pensamentos 1852-1868).

PERSOEIRO

Físico checo. Investigou especialmente problemas relacionados coa desintegración radioactiva e descubriu a existencia da radiación cósmica. Das súas obras destaca Cosmic rays and their biological effects. En 1936 recibiu, xuntamente con K. Anderson, o Premio Nobel de Física.

PERSOEIRO

Novelista alemán. De familia pietista, enfrontouse á rixidez relixiosa e fuxiu da casa. Viaxou a India (1911) e nacionalizouse suízo (1924). Das súas obras destacan   Unterm Rad (Baixo a roda, 1906), Demian (1919), Siddharta (1922) e Der Steppenwolf (O lobo das praderías, 1927). En 1946 obtivo o Premio Nobel de Literatura.

1. Relativo ou pertencente ás teorías de L. O. Hesse.

2. Dada unha función real de diversas variables reais, f(x 1 ,...,x n ), matriz formada polas derivadas parciais segundas da función, é dicir, matriz que ten os elementos H ij =δ 2 f/δx i δx j .

PERSOEIRO

Astrónomo alemán. Construíu telescopios, e entre 164 e 1645. estudiou o movemento das manchas solares. Interesouse tamén polo paso de Mercurio ao redor do Sol e pola superficie lunar, da que fixo o primeiro traballo de topografía. En 1657 comenzou a elaborar un catálogo de estrelas, pero en 1679 un incendio destruíu o seu laboratorio.

PERSOEIRO

Astrónomo británico. Estudiou na Universidade de Cambridge, onde se doutorou en 1958. En 1967, axudado polo seu equipo de radioastronomía, detectou impulsos de microondas procedentes dun punto situado entre as estrelas Vega e Altair. A regularidade dos impulsos era incrible e a enerxía requirida para envialos era enorme, polo que Hewish supuxo que tiñan que provir dunha estrela, á que lle deu o nome de púlsar, do inglés pulsating star ‘estrela pulsante’. Na actualidade coñécense centos de púlsares, que se identifican con estrelas de neutrons. En 1974 recibiu o Nobel de Física, compartido con Martin Ryle, polos avances obtidos no deseño e uso dos radiotelescopios.