"ISS" (Contén)

PERSOEIRO

Físico polaco. Trasladouse coa súa familia en 1899 a EE UU. Estudou física na Cornell University e doutorouse na Columbia University en 1927, cunha tese sobre as propiedades magnéticas dos cristais, e obtivo a nacionalidade estadounidense. Traballou sobre as propiedades magnéticas e eléctricas do átomo, e ideou o método da resonancia magnética nuclear. En 1944 recibiu o Premio Nobel de Física.

FILOSOFOS

Filósofo francés. Espiritualista e claro precedente de Henri Bergson, foi autor de valiosos estudos históricos e de ensaios. Da súa produción destaca De l’habitude (1838).

PERSOEIRO

Poeta noruegués. A súa poesía caracterízase polo sentimento de liberdade, que plasmou en Indvielsens aar (Os anos de iniciación, 1921), Horisont (1934) e Dikt fra krigstiden (Poesías de tempo de guerra, 1946), ademais dunha recompilación de poemas (1946).

GALICIA

Filóloga. Licenciada en filoloxía románica pola Universidade de Santiago de Compostela (1968), doutorouse coa tese Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galicia (1973). Foi profesora na facultade de Filoloxía da universidade compostelá e, desde 1981, catedrática de instituto de lingua e literatura galegas. En 1983 foi nomeada primeira inspectora (extraordinaria) de lingua e literatura galegas do distrito universitario de Santiago. Sensibilizada coa difusión da lingua galega, participou e ocupou cargos directivos na asociación O Galo e desenvolveu o seu labor de investigación no ILG, colaborando na redacción dos métodos Galego 1, 2 e 3 e na primeira fase do Tesouro lexicográfico galego; tamén colaborou na elaboración do Atlas Lingüístico de los marineros peninsulares, dirixido por M. Alvar. No campo do léxico publicou Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galicia. I. Invertebrados y peces, con anotaciones etimológicas...

PERSOEIRO

Compositor. Foi mestre de capela da catedral de Lugo en 1731. Escribiu Carta de grazas a D. Roque de Lázaro y Santistevan (1719) e Respuesta dada al Defensorio Músico de Luis Cirilo González (1730).

PERSOEIRO

Príncipe de Savoia e marqués de Saluzzo. Pasou ao servizo de Austria e obtivo a vitoria de Zenta, que lles permitiu aos austríacos impoñerse a Polonia e Hungría. Tras a Paz de Rastatt (1714) comandou unha expedición contra os turcos, sobre os que tamén se impuxo.

PERSOEIRO

Matemático. Estudou e traballou na Universidade de Berlín ata que, en 1935, abandonouna forzado polos nazis. Fixo contribucións en teoría de grupos, de matrices, ecuacións alxébricas e ecuacións integrais.

PERSOEIRO

Metereólogo. Fundou e dirixiu o observatorio de Trappes. As súas investigacións mediante globos sonda levárono ao descubrimento da estratosfera en 1899. Escribiu Les bases de la météorologie dynamique (1898-1907).

PERSOEIRO

Xeneral persa. Sátrapa de Lidia e Caria (413), foi substituído por Ciro II de Persia (407). Durante a rebelión deste contra seu irmán, axudou a Artaxerxes II na Batalla de Cunaxa e volveu novamente a ser sátrapa de Lidia. Na guerra entre Persia e Esparta foi vencido preto de Sardes por Agesilan’ (395). Destituído por traidor, foi levado a Colosas e executado polo sátrapa Titraustes por orde de Artaxerxes.

PERSOEIRO

Astrónomo francés. Observou os dous tránsitos de Venus por diante do Sol (1874 e 1882), en Xapón e Santo Domingo, respectivamente.

PERSOEIRO

Eclesiástico e orientalista francés. Sacerdote (1907), ensinou linguas orientais no Apollinare de Roma (1908-1913) e foi conservador da Biblioteca Vaticana (1908), da que foi prefecto (1930). Cardeal (1936) e bispo de Ostia (1937), foi secretario da Congregazione per le Chiese Orientali (1936-1959) e desde 1951 decano do Collegio Cardinalizio. Das súas publicacións destaca a colección Specimina codicum orientalium (1914).