"RM" (Contén)

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Jaén, Andalucía, situado no val do Guadalquivir (7.474 h [2001]). É un centro agrícola con cultivos de regadío, como hortalizas, remolacha azucreira e algodón, e de industria derivada. Os encoros empréganse para a produción de enerxía eléctrica. Tamén destaca o balneario.

PERSOEIRO

Militar francés. Acompañou a Napoleón I Bonaparte nas campañas de Italia e Exipto. Gobernador de Dalmacia e duque de Ragusa (1808), ascendeu a mariscal (1809) e substituíu a Masséna en Portugal (1811), pero foi derrotado por Wellington na Batalla dos Arapiles (1812). En 1814 asinou a capitulación de Essonnes. A Revolución de 1830 obrigouno a exiliarse en Italia.

1. 1

2. 1 Obra artística feita de mármore.

1. Relativo ao mármore.

2. marmorista.

1. Que é de mármore.

2. Que é semellante ao mármore nalgunha das súas características.

1. Conxunto de mármores que hai nunha construción.

2. Taller onde se traballa o mármore.

1. Acción e efecto de marmorizar.

2. Fenómeno de recristalización por influencia do metamorfismo, que transforma as rochas calcarias en mármore.

1. Dar a algo aspecto de mármore.

2. Producirse unha marmorización.

1. marfollo.

2. mamela.

PERSOEIRO

Escritora. Autora de contos, novelas e ensaios, tamén colaborou como guionista en series de televisión como Santa Teresa de Jesús ou Celia. Realizou numerosas traducións de obras literarias, como Madame Bovary, de Flaubert; Cuentos, de Charles Perrault; El primo Basilio, de Eça de Queiroz; ou Cumbres Borrascosas, de Emily Brontë. Da súa produción destacan El balneario (1954), Entre visillos (Premio Nadal, 1957), Las ataduras (1960), El proceso de Macanaz: historia de un empapelamiento (1970), Usos amorosos del dieciocho en España (1972), Desde la ventana. Enfoque femenino de la literatura española (1987), Caperucita en Manhattan (1990), La reina de las nieves (Premio Nacional de las Letras 1994) e Lo raro es vivir (1996). Recibiu o Premio Nadal (1957), o Premio Nacional de Literatura (1978), o Premio Príncipe de Asturias (1988), compartido con Xosé Anxo...

GALICIA

Político, VII marqués de Valladares. Foi elixido deputado polo Reino de Galicia (1820-1821) e pola provincia de Ourense (1834-1836), cargo desde onde defendeu a capitalidade de Vigo. Senador pola provincia de Lugo (1840-1841) e por designación real (1846-1847), foi gobernador e presidente da Deputación Provincial de Pontevedra (1836) e alcalde de Vigo (1843-1844).

GALICIA

Escultor. Coñecido como Armando, en 1968 trasladouse a Coimbra, onde comezou a traballar en madeira. A súa obra, dun simbolismo de arraigamento primitivista, resulta unha síntese de clasicismo e romanticismo, aínda que tamén se observan as influencias de escultores españois e europeos do período de entreguerras (1920-1930). Realizou diversas exposicións en Galicia e no estranxeiro, e a súa obra figura en museos e institucións de Italia e Reino Unido (Edimburgo). Destaca da súa obra Movimiento (1997).