"Rin" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de san Martiño que dá nome ao concello de Vilariño de Conso, onde se atopa a capital municipal.

GALICIA

Concello da comarca de Viana situado no SL da Comunidade Autónoma de Galicia e no L da provincia de Ourense (42° 09’ 40’’ N - 7° 11’ 00’’ O). Limita ao N cos concellos de Chandrexa de Queixa e Manzaneda (comarca da Terra de Trives) e O Bolo (Valdeorras), ao L co de Viana do Bolo (Viana), ao S co da Gudiña (Viana) e Castrelo do Val (Verín), e ao O co de Laza (Verín). Abrangue unha extensión de 200,2 km 2 cunha poboación de 727 h (2007) distribuída nas parroquias de Castiñeira, Chaguazoso, Conso, Mormentelos, Pradoalbar, Sabuguido, San Cristovo, San Mamede de Hedrada, Veigas de Camba, Vilariño de Conso. A capital é Vilariño de Conso, na parroquia homónima. Está a 240 km de Santiago de Compostela e a 137 km de Ourense. Está adscrito á diocese de Astorga e ao partido xudicial da Pobra de Trives.
Xeografía física
O territorio do concello é un dos máis accidentados de Galicia, pois ao estar situado no corazón do macizo central ourensán. Caracterízase pola...

PARROQUIA

Parroquia do concello de Montederramo baixo a advocación de santa María.

GALICIA

Fotógrafo. Director da fotogalería Cuartoscuro de Ferrol e presidente da Sociedad Fotográfica da Coruña, participou na edición de numerosos libros e revistas, como Bestias involuntarias (1992), Ferrol, mar adentro (1993), A fotografía na arte contemporánea (1995), Emboscadura (1998) e Doce tumbas (2000). Expuxo en diversas cidades de Europa e EE UU. Participou na I e VII Fotobienal de Vigo (1984 e 1996), e nas tituladas “Manuel Vilariño, Fío e sombra” (2002), para o CGAC, e “Señal en el aire” (2004) para o Museo Extremeño e Iberoamericano de Arte Contemporáneo.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Burgos, Castela e León, situado ao N da capital provincial, ao pé da cordilleira Cantábrica e regado polo río Nela (3.777 h [2001]).

PERSOEIRO

Xurista e escritor. Foi deputado nas Cortes (1935) pola CEDA. Publicou Égloga de amor (1911), El pájaro negro (1917), Piedras galaya (1918) e La última merced (1915).

GALICIA

Política e economista. Foi asesora económica do concello de Santiago de Compostela (1989-1991). Membro do PSdG-PSOE, foi concelleira do concello de Vigo (1991-2001) e deputada no Parlamento de Galicia desde 1997. En 2005 converteuse na primeira muller en presidir o Parlamento galego.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Gondomar. Construíuse entre os ss XII e XIII pero ten engadidos e reformas dos ss XVI e XIX. Ten unha soa nave, dividida en tres tramos por arcos faxóns de medio punto, e ábsida rectangular. No lado norte engadíuselle un corpo rectangular que funciona como sancristía. A portada principal está composta por tres arquivoltas de arco de medio punto e tímpano liso. A fachada remata en volutas con pináculos nas esquinas e cunha espadana de dobre van culminada cun frontón circular.

1. Relativo ou pertencente á víbora.

2. Que implica maldade, especialmente referido á lingua.

1. Relativo ou pertencente aos vitorinos e á súa escola teolóxica.

2. Cóengo regular do mosterio de Saint Vic22tor de París, fundado por Guillem de Champeaux, mestre de Abelardo (1113). Da súa escola teolóxica, influída por Bernaldo de Claraval, destacan Hugo e Ricardo de Saint Vic22tor.

PERSOEIRO

Escritor latino e teólogo. Filósofo neoplatónico, foi mestre de retórica, comentarista de Cicerón e tradutor do Órganon, de Aristóteles, e de obras neoplatónicas. Das súas obras destacan De definitionibus, Ars grammatica, Adversus Arium, De generatione divini Verbi e os comentarios ás epístolas de san Paulo.

PERSOEIRO

Escritor italiano. Colaborou na revista antifascista Solaria, onde publicou Il garofano rosso (1933-1948). Da súas novelas destacan Conversazione in Sicilia (1941), Uomini e no (1945), Le donne di Messina (1949) e La garibaldina (1956), e o ensaio Le due tensione (1967).

PERSOEIRO

Humanista e pedagogo italiano. De nome Vittorino Rambaldoni, creou en Mantua unha importante escola humanística. Escribiu De orthographia.

PERSOEIRO

Marquesa de Rambouillet. Esposa de Charles de Augennes, marqués de Rambouillet. Foi cantada polos poetas e tivo moita influencia sobre a corte francesa, que exerceu desde o seu salón do Hôtel de Rambouillet.