"Bo" (Contén)

1. Facer ostentación ou presumir dalgunha cousa.

2. Termo da xerga dos telleiros que corresponde á voz ‘beber (viño)’.

GALICIA

Técnico de sistemas e deseñador. Traballou no Diario 16 de Galicia (1991-1998). Deseñou a publicación Metrópolis de Vigo (1991-1993) e foi editor e deseñador da revista comarcal El Valle (1993-1995). É director de Edicións e Sistemas de   Ir Indo e da EGU.

PERSOEIRO

Político e escritor liberal. Compañeiro de Riego no pronunciamento de 1820 e unido a el durante o Trienio Constitucional, militou posteriormente no partido moderado. Entre as súas obras cómpre destacar De la organización de los partidos en España (1855) e La cuestión social (1881).

PRAIAS

Praia e punta do litoral occidental da península do Grove, na parroquia de San Vicente do Grove (concello do Grove), situada no S da enseada de Castiñeira.

1. 1. Persoa que comercia con cera crúa.

   2. Persoa que se dedica a castrar colmeas.

2. 1. Burato situado na parte inferior dos toneis ou pipotes do viño onde vai colocada a billa.

   2. Burato que hai no fondo das caldeiras do alambique por onde se tiran os restos e as borras.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Gondomar baixo a advocación de san Martiño.

PERSOEIRO

Político. Licenciado en Enxeñería Aeronáutica e catedrático de Fundamentos de Análise Económica na Universidad Complutense de Madrid. Afiliouse ao PSOE en 1975. No 1979 foi secretario xeral de Orzamentos (1983-1984) e, entre 1984-1991, secretario de Estado de Facenda. Foi ministro de Obras Públicas, Transportes e Medio Ambiente entre 1991-1996. Tamén é portavoz de Orzamentos do PSOE e presidente da Comisión Mixta para a UE no Congreso. Entrou na executiva deste partido no 34º Congreso, en xuño de 1992. En 1998 e tras un proceso de eleccións primarias converteuse no candidato á Presidencia do Goberno polo PSOE, renunciando ao ano seguinte. Publicou entre outros textos: Métodos matemáticos para la economía (1981) e Al filo de los días (1998).

PERSOEIRO

Pintor, coñecido como Perejaume. Tratou amplamente o tema da paisaxe emparentando os pintores románticos e os vangardistas. Dende a pintura accedeu a outras disciplinas como a fotografía, o vídeo e tamén a poesía e o ensaio (Ludwig Jujol, 1989). Entre as súas obras destacan: Pinacoteca 48 (1991) e Rambla 61 (1993). Encargouse da decoración da sala de butacas do Gran Teatro do Liceo de Barcelona (1999). En 1999 o Museu d’Art Contemporani de Barcelona dedicoulle unha exposición retrospectiva.

PERSOEIRO

Conde de Barcelona, Girona e Osona (947-992), e de Urgell (948-992) ao morrer sen fillos o seu tío Sunifredo II. Rexeu os tres primeiros condados co seu irmán Miró ata o seu falecemento (966). A súa política tendía a manter boas relacións cos dous grandes poderes do seu tempo: o carolinxio e o califal, co fin de neutralizar un co outro e chegar a ser cada vez máis independente. A boa relación con Córdoba, evidente xa dende o 950, facilitou os intercambios comerciais e o ascenso económico. Aproveitou a debilidade dos últimos monarcas carolinxios para independizarse do poder franco. Semella que por iso Almanzor decidiu atacar Catalunya (6 de xullo do 985). Este feito deu lugar a un intento de restablecer os lazos co reino franco cara á fin do 985 e durante o 986, cando Borrell II lle pediu axuda. En vista da ineficacia do auxilio franco, a independencia foi consumada, axudada polo cambio de dinastía en Francia. En marzo do 988 Borrell II intitulouse “pola graza de Deus duque ibérico e marqués”,...

PERSOEIRO

Pintora e poetisa cubana. Foi directora de cultura do ministerio de Educación e membro da Academia Nacional de Artes y Letras. A súa obra máis importante é Horas de mi vida (1912). Tamén publicou El matrimonio en Cuba (1914) e Poesías (1916). Recibiu en 1914 o Premio do Centenario de Gertrudis de Avellaneda.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Cesuras baixo a advocación de san Pedro.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Castelló de la Plana, na comarca da Plana Alta (3.129 h [1996]). Os principais cultivos son os ervellos de Ceratonia e as oliveiras. Hai minas de ferro en explotación; na época romana explotáronse minas de prata. A proximidade da cidade de Castelló de la Plana favoreceu a localización no termo de actividades industriais, entre as que destaca a fabricación de mobles. A vila é de orixe romana. Foi conquistada por Xaime I en 1233. En 1356, o Rei Pedro III concedeulle o título de vila. Durante as guerras civís do s XIX foi escenario de batallas entre as tropas gobernamentais e as carlistas. Entre o seu patrimonio monumental destacan as pinturas rupestres de La Joquera.