"Rau" (Contén)

Termo da xerga dos cesteiros de Mondariz e do verbo dos daordes ou xerga dos telleiros que corresponde á voz ‘noite’.

Antropónimo masculino que provén de Raoul, forma francesa do nome xermánico Radulf, constituído por rad ‘consello, conselleiro’ e (w)ulf ‘lobo’.

(s XI) Relixioso. De orixe inglesa, foi discípulo de san Bernaldo e fundou a abadía de Vaucelles en 1131, preto de Cambrai (Versailles), da que foi o primeiro abade. A súa festividade celébrase o 30 de decembro.

Termo da verba dos arxinas ou xerga dos canteiros que corresponde á voz ‘noite’.

Teoría arquitectónica que desenvolveu Adolf Loos e que expresa a liberdade de alturas segundo as necesidades de cada ámbito. Segundo este principio de economía e proporción, non se pode cubrir cun único teito espazos de alturas distintas, senón que cada parte do edificio debe ter a altura axeitada dentro do volume total da edificación independentemente da altura dos ambientes contiguos.

Método de clasificación dos vexetais que se basea na altura das xemas perennes con respecto ao chan e segundo a forma de superar as estacións máis desfavorables. As formas vitais poden ser caméfitos, fanerófitos, hemicriptófitos, terófitos, hidrófitos e xeófitos.

Substrato en desuso do Lusitaniano (Xurásico Superior).

Relativo ou pertencente ao Rauraciano.

arroutada.

Xénero de plantas arbóreas ou arbustivas, da familia das aponiáceas, xeralmente glabras, que teñen follas opostas ou, máis a miúdo, verticiladas e con inflorescencias terminais ou auxiliares pedunculadas, e flores pequenas. Habitan as zonas tropicais e dela obtéñense diversos extractos que se empregan moito en medicina.

Organización política de Sáhara Occidental proclamada en febreiro de 1976 baixo o impulso do Frente Polisario e que pretende o seu recoñecemento como estado polos outros países do mundo. Recoñecida por máis de sesenta países, é membro de pleno dereito da OUA pero non da ONU. Ante a vontade de Marrocos de anexionarse o territorio e a resistencia da poboación saharauí, esta organización proxectou en 1988 un referendo para decidir a súa lexitimidade, consulta aínda pendente de celebrarse. Co apoio de Alxeria, posúe un exército de liberación, dirixido polo Frente Polisario, que combate as forzas ocupantes marroquís, controla diversas formas do territorio saharauí e administra os campos de refuxiados establecidos na rexión alxeriana de Tindouf.