"An" (Contén)

PERSOEIRO

Poeta humanista. Ademais das súas obras escritas en italiano foi moi elegante no uso do latín, lingua que empregou nas súas elexías políticas, relixiosas e amorosas. Da súa produción destacan La Nimpha Tiberina (1538) e, en latín, Ad sodales.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Cospeito baixo a advocación de san Pedro.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Xermade baixo a advocación de san Mamede.

GALICIA

Poeta e narrador. Membro das Redes Escarlata, participou na obra colectiva Xuro que nunca volverei pasar fame: poesía escarlata (2003) e publicou O lobo da xente (Premio Narrativas Quentes, 2003), ademais de coordinar a revista literaria Espasmo.

1. Que non dura máis ca un momento.

2. Que é provisional.

PERSOEIRO

Historiador e político alemán. Centrou os seus estudos na historia e as inscricións da Antiga Roma. En 1873 foi nomeado secretario vitalicio da Akademie der Wissenschagten e, desde 1861, converteuse en integrante do Reichstag, como membro do Partido Progresista. Da súa produción destaca Römische Geschichte (Historia de Roma, 1854-1885), onde reconstruíu a historia romana a partir das datas sacadas da epigrafía, e Corpus Inscriptionum Latinarum (1863). A súa obra, con máis de 1.500 títulos, contribuíu ao desenvolvemento da historia antigua. Recibiu o Premio Nobel de Literatura (1902).

PERSOEIRO

Promotor, realizador cinematográfico e editor. Montou espectáculos de variedades en París, Londres ou Los Angeles e dirixiu filmes como Hombres contra hombres (1935), La hija del mar (1953) ou Il gladiatori invincibile (1961), que tamén produciu.

GALICIA

Político e xurista, pai de Alexandre Mon Landa. Militou no Partido Conservador, e foi alcalde da cidade de Pontevedra (1879-1890) e deputado provincial. Foi elixido deputado a Cortes pola Cañiza durante oito lexislaturas (1891-1896 e 1896-1910).

GALICIA

Xurista e filósofo, fillo de Alexandre Mon Landa. Foi deputado a Cortes pola Cañiza ininterrompidamente durante sete lexislaturas (1910-1923) e fundou o Partido Agrario Galego. Escribiu Estudio de los foros en Galicia (1910).

PERSOEIRO

Político. Foi ministro de Facenda nos gobernos do conde de Ofalia (1837-1838), de Narváez Campos (1844-1846), Istúriz Montero (1846-1847) e, de novo, Narváez Campos (1848-1849). Posteriormente, foi xefe de goberno dun gabinete da Unión Liberal (febreiro-setembro 1864). Realizou a reforma tributaria de 1845, que consistía nun sistema ecléctico de impostos directos e indirectos.

GALICIA

Xornalista, escritor e crítico da arte. Foi editor das revistas La Gazeta del Arte e Bellas Artes e traballou nos xornais El Ideal Gallego, El País e La Voz de Galicia. Publicou La pintura actual en Galicia (1962), Carlos Maside (1972), O compromiso humán de Castelao a traveso do seu arte (1976), Nove poemas dibuxados (1978), Pintura contemporánea en Galicia (1987) ou De arte polémico (1990). Membro da Real Academia Galega e da Asociación Internacional de Críticos de Arte, recibiu a Gran Cruz de Alfonso X el Sabio (1980).

1. Relativo ou pertencente ao monarquianismo.

2. Partidario do monarquianismo.