"Fer" (Contén)

GALICIA

Compositor e editor de música. Director de Arte Tripharia, foi fundador e presidente das Juventudes Musicales de Vigo, e fundador do grupo Letrinae Música. Publicou o proxecto Escuela Internacional de Música Nuevo Baztan e as obras Borobó (1999) e Tálamo e túmulo (2000).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Láncara baixo a advocación de Santiago.

PERSOEIRO

Fotógrafo alemán. Introduciu o daguerrotipo en Alemaña, xunto co seu socio Hermann Biow (1810-1850). En 1842 retrataron as ruínas do distrito de Alster (Hamburgo) despois dun incendio de tres días, o que supuxo a primeira reportaxe fotográfica da historia.

GALICIA

Político e mariño, marqués de Suanzes. Pertenceu ao Corpo de Enxeñeiros da Armada desde 1917. Foi director da Sociedad Española de Construción de Cartagena (1921) e dos estaleiros de construción e da factoría de Ferrol (1927-1934). Foi ministro de Industria e Comercio (1938-1939, 1945-1951) e creou o INI en 1941, do que foi o seu primeiro director durante dúas décadas. Escribiu La Industrialización de España en 1949 (1949). Recibiu o premio de enxeñaría na modalidade de aplicacións técnicas e industriais da Fundación March (1961) e a Medalla de Oro de Madrid (1962).

PERSOEIRO

Político, conde de Vallellano. Alcalde de Madrid (1924-1927), redactou o manifesto de Afonso XIII do 23 de xaneiro de 1932. Vicepresidente de Renovación Española (1933), foi deputado entre 1933 e 1935 e en 1936. Conselleiro permanente do Consello de Estado desde 1941, en 1958 accedeu á súa presidencia. Foi ministro de Obras Públicas (1951-1957).

GALICIA

Escritor. Colaborador de diversos medios de comunicación, foi autor de La llaga (1948), Calle de Echegaray (1950), O acomodador e outras narracións (1969), El agua y el vino (1988), Dios está lejos (1988) e Allariz (1991). En 1965 obtivo o Premio Isaac Fraga pola obra teatral Las monedas de Heliogábalo.

GALICIA

Fotógrafo e realizador cinematográfico. Estudou dereito en Salamanca e fixo exposicións en Madrid e París. Representante universal da fotografía galega, publicou en Mundo Gráfico, La Nación, Life ou U.S Camera. Correspondente en Xapón (1953) e Galicia (1960), fixo series fotográficas sobre a cultura tradicional e interesouse polo teatro Noh. Como director de fotografía participou en Los Carunchos de Florida (1938), Oro entre barro (1939) ou Malabo (1942). Como director rodou Mariñeiros (1936), documental que non se conserva, e La mujer y el jockey (1939). Publicou 50 fotos de Salamanca (1932), con prólogo de Miguel de Unamuno, Nieve en la Cordillera (1942) e The Life and Death of the Fightin Bull (1966).

GALICIA

Debuxante e pintor. Especializado no debuxo arquitectónico, cultivou tamén o óleo, a cerámica, a talla en madeira e o gravado. Caracterizouse polo gran dominio técnico, sobre todo do claroscuro.

GALICIA

Político. Concelleiro en 1931 polo Partido Republicano Radical Socialista, foi designado alcalde o 28 de decembro de 1933 e deposto despois dos sucesos de outubro de 1934. Recuperou a alcaldía tras as eleccións de febreiro de 1936. Detido o 21 de xullo de 1936, foi condenado a morte e fusilado.

PERSOEIRO

Matemático. Comezou a súa tarefa de investigación cun traballo sobre suma de series. Desde entón traballou en relación coa escola de Jacques Hadamard e contribuíu ao progreso da teoría de funcións.

GALICIA

Escritor. Cronista de Vigo, colaborou nos principais xornais vigueses e galegos, e escribiu poesía e obras históricas e biográficas. Publicou as odas A la Guerra de la Independencia (1862), A D. Pedro Calderón de la Barca (1881), Al trabajo (1882), Albores. Poesías premiadas e inéditas (1883), e a lenda La corona de fuego (1893); ademais das obras históricas La reconquista de Vigo (1880), El combate del Callao. Descripción del bombardeo y biografía del almirante Méndez Núñez (1884), Biografía del ilustre marino, hijo de Vigo, D. Casto Méndez Núñez (1890), Los héroes de la reconquista de Vigo (1891) e Estudio biográfico-político del Excmo. Señor Don José Elduayen, Marqués del Pazo de la Merced (1896).

GALICIA

Escultor. Coñecido como Wily, recibiu en 1989 a bolsa Novos Valores da Bienal de Pontevedra (1989). A súa obra amosa a influencia das tendencias máis vangardistas da escultura, entre outros a de F. Leiro. Talla directamente na mateira e consegue figuras expresionistas e sinópticas en que reelabora a estética surrealista. Recibiu, entre outros galardóns, o primeiro premio do Certame de Artes Plásticas Xuventude 90 e o primeiro premio Trienal Latina (Viana do Castelo, 1992).

PERSOEIRO

Lanzador de xavelina. Director do complexo deportivo de Monterrei, dos seus galardóns destacan a medalla de bronce nos Xogos do Mediterráneo en Tunes (1967), o Gran Premio Ciudad de La Coruña (1970) e a Copa Latina de Atletismo (1975). Conseguiu o Campionato de España en seis ocasións (1968-1971, 1974-1975) e a mellor marca nacional en 1968 e 1971. Internacional absoluto en 24 ocasións, participou nos Xogos de Montréal (1976) e foi nomeado mellor deportista nacional (1970).

GALICIA

Médico e político. Foi un innovador no campo das operacións, da difusión das novas metodoloxías biomédicas e da divulgación médica. Foi reitor da Universidade de Santiago de Compostela (1893-1896 e 1898-1900), militou no Partido Liberal e foi senador pola Universidade de Santiago de Compostela (1886-1899). Foi membro e presidente (1870-1871) da Real Sociedad Económica de Amigos del País de Santiago. Escribiu La terapéutica que se impone (1899).

GALICIA

Músico militar e compositor. Autor de numerosas composicións para instrumentos de pulso e puga, das súas pezas musicais destacan a zarzuela Amor na cume, estreada en 1925 no Círculo de las Artes de Lugo, e a rapsodia Unha festa na aldea, en que trata temas populares galegos.

1. Relativo ou pertencente ao teleférico.

2. Instalación para o transporte de persoas ou de materiais con vehículos suspendidos de un ou de máis cables aéreos, que se emprega especialmente nos terreos accidentados, cando a construción dunha estrada ou dun ferrocarril non é posible.