"Anjou" (Contén)

Antiga provincia de Francia que foi máis unha unidade política ca xeográfica. As súas fronteiras coinciden aproximadamente coas do actual departamento do Maine e Loira. O territorio de Anjou estaba poboado polos celtas anxevinos no momento da ocupación romana. No s IX apareceu o condado de Anjou en loita contra os normandos. Entre os seus primeiros condes sobresaíu Jofre Plantagenet, que casou con Matilde de Inglaterra. O fillo de ambos, Enrique II Plantagenet, Rei de Inglaterra, uniu Anjou á coroa inglesa e, deste xeito, o condado pasou a formar parte dun vasto imperio que comprendía Inglaterra, Normandía, Bretaña, Aquitania e Gascuña. En 1203 foi confiscado e unido á coroa francesa á que non habería pertencer de forma definitiva ata 1481, durante o reinado de Luís XI de Francia. As guerras de relixión que tiveron lugar en Francia entre os anos 1560 e 1590 devastaron practicamente Anjou. En 1793 converteuse no escenario da contrarrevolución da Vendée. Anjou constituíu ata a Revolución...

Título concedido en 870 a Ingelger (morto no 888), fundador da primeira dinastía anxevina, da que saíron os Plantagenet que reinaron en Inglaterra. O conde Foulques V foi Rei de Xerusalén (1131), o seu fillo Godofredo V casou con Matilde, filla do Rei inglés, e foron pais de Enrique II de Inglaterra. En 1203 o Rei de Francia confiscoulles Anjou aos ingleses anexionándoo á súa coroa. Luís VIII de Francia deixoullo en testamento ao seu fillo Carlos, fundador da segunda dinastía anxevina, quen, en 1246, adquiriu o condado de Provenza ao casar coa condesa Beatriz e ocupou o reino de Nápoles e Sicilia (1266). A súa política italiana enfrontouno coa coroa de Aragón porque Pedro o Grande aspiraba a herdar Sicilia a través dos dereitos da súa muller Constanza. Como consecuencia das alianzas matrimoniais, xurdiron desta segunda dinastía de Anjou as ramas dos reis de Nápoles e condes de Provenza, extinguida en 1382; a dos reis de Hungría e Polonia, fundada por Carlos Martel;...

Ndzouani.

Carlos I de Nápoles.

(Pont-à-Mousson 1430 - Dampierre, Anjou 25.8.1482) Raíña de Inglaterra, filla de Renato I, rei titular de Nápoles, e de Isabel de Lorena. Casou en 1445 con Enrique VI de Inglaterra e fíxose gobernadora efectiva do reino. A súa política provocou a Guerra das Dúas Rosas. Foi derrotada definitivamente en Tewkesbury en 1471.