"CISC" (Contén)

PERSOEIRO

Figura medular do Estado Maior do Exército da Mancha durante a guerra contra Napoleón, en 1808 destacou na Batalla de Bailén. En 1809 negouse a pactar cos negociadores napoleónicos. Logo do seu retiro en Cádiz, foi nomeado Mariscal de Campo. En 1812 organizou o Exército de Galicia. Ao regresar Fernando VII ao poder (1814), foi nomeado Tenente Xeneral e Inspector das tropas destinadas a conter os procesos independentistas das colonias americanas.

PERSOEIRO

Prateiro asentado en Mondoñedo. No ano 1739 fixo una lámpada de prata de cinco luces para a capela Maior de Mondoñedo e varias pezas litúrxicas para o cabido catedralicio mindoniense.

GALICIA

Profesor de Teoloxía na Orde dos Agostiños de Salamanca, onde ingresara moi novo. Atribúeselle a autoría de numerosas obras e tense constancia da publicación da obra Catecismo de los misterios de la fe, con la exposición del símbolo de los santos Apóstoles e a tradución, xunto con Sáa de Miranda, dos Sermones de Francisco Fernández Galván.

PERSOEIRO

Mártir cristián venerado xuntamente coa súa suposta irmá Victoria, coa que morreu decapitado. Unha parte das súas reliquias venéranse en Breda. A tradición galega faino irmán dos sete irmáns galaicos de santa Eufemia. Acisclo, un dos santos máis antigos no culto hispánico, é titular das parroquias de Gullade (Monforte de Lemos) e Valadouro (Foz). A súa festa celébrase o 17 de novembro.

PERSOEIRO

Poeta de formación neoclásica, moi influído polo romanticismo, que inicia a tradición literaria do Uruguai. Foi autor do himno nacional, do Diario del sitio de Montevideo (1842), de carácter patriótico, e de La Malambrunada (1842), poema satírico e burlesco. Influíu na produción literaria de José María Riguera Montero, escritor galego que imitou algúns dos seus versos.

PERSOEIRO

Escultor. Realizou o retablo da capela maior da igrexa parroquial de Salta (Vimianzo) e a imaxe da Virxe situada no altar maior desa mesma igrexa.

GALICIA

Eclesiástico formado no Colexio de Santiago Alfeo, onde desenvolveu a súa actividade como profesor da Universidade ata que en 1658 acada o cargo de Rector da mesma. En 1668 abandonou Galicia para facerse cargo do Bispado de Guadalajara (México) primeiro, e no ano 1677 de Mechoacán. Catro anos máis tarde converteuse en Arcebispo da capital, México, onde fundou o Colexio San Miguel, un hospital e outras institucións docentes e benéficas. A súa caridade e a atribución de certos prodixios entre os fieis, convertérono nunha persoa moi valorada en México, mesmo tendo solicitada a súa beatificación o cabido mexicano.

PERSOEIRO

Patriota cubano. Líder dos cubanos que no ano 1868 proxectaron a revolta contra a dominación española. Vicepresidente da República (1869) e lugartenente das guerrillas, levou a cabo xestións no estranxeiro para obter financiación e apoio.

PERSOEIRO

Gramático, lexicógrafo e bibliófilo vasco. Foi autor dun dicionario éuscaro-castelán, publicado postumamente, o Euskeratikerderara biurtzeco itzteguia (1884) e de diversos estudios gramaticais, principalmente sobre o verbo en éuscaro.

PERSOEIRO

Escritor e tradutor. Licenciado en Filosofía e Letras pola Universidade de Barcelona en 1953, foi director da Escola de Turismo da Coruña e colaborou en La Voz de Galicia, Atlántida, Vida Gallega e El Ideal Gallego. No 1954 obtivo o Premio Nadal con La muerte le sienta bien a Villalobos; no 1957 o Premio Hércules de Prata do Teatro Nuevo da Coruña con La herida en la mano, e o Premio da Asociación de Prensa de Ourense. Trasladouse a Roma en xullo do 1972 onde publicou Antología de la Literatura Española (1962).

GALICIA

Relixioso pertencente á Orde franciscana. Estudiou en Salamanca e foi un dos comisarios que participou na reforma gregoriana do calendario. Entre as súas obras destacan El Tratado del Juego (Salamanca, 1558) e Confesionario (Salamanca, 1572).

PERSOEIRO

Relixioso franciscano e profesor, especialista en Filosofía. Despois da súa estadía en América (1933-1935) foi elixido, entre outros cargos, vicerrector do Colexio de Santiago (1936-1938), ministro provincial (1941-1943), Bispo Titular de Fussala e coadxutor en Marrocos (1947), vicario apostólico de Tánxer (1949) e logo Arcebispo desta cidade, na que publicou no 1961 Misión Franciscano-Española de Marruecos: Cien años de acción (1860-1959) e varios artigos sobre temas filosóficos.

PERSOEIRO

Almirante e primeiro Vicerrei das Indias Portuguesas. Pertencía á familia Abrantes. No 1505 sucedeu a Tristán da Cunha como Gobernador das Indias. Estableceu a súa capital en Cochin e asumiu, sen a preceptiva autorización real, o título de Vicerrei. Substituído no cargo por Albuquerque, morreu a mans dos hotentotes.

GALICIA

Mestre de arquitectura e escultura. No ano 1720 contratou dous retablos para os altares laterais da igrexa de San Mamede de Zamáns (Vigo) así como outros dous para os muros da nave do templo. Realizou o retablo relicario da capela de San Telmo da Catedral de Tui (1735).

GALICIA

Poeta, narrador e xornalista, vencellado profesionalmente ao mundo editorial en Edicións Xerais de Galicia. Licenciado en Filoloxía Galego-Portuguesa pola Universidade de Santiago de Compostela. Acadou en 1990 o Premio Curuxa Literaria do Museo do Humor de Fene polo relato “O mañá depende de nós”. Tamén o Premio Xosé Neira Vilas ao mellor libro infantil no 2009, por A araña e mais eu, Premio Premio de Novela por Entregas de La Voz de Galicia no 2012, por A punta de pistola ou Premio ao mellor proxecto literario na rede na I Gala do Libro Galego en 2016, por Poétic@.gal. Participou en diversas antoloxías poéticas. O seu primeiro libro de poemas individual é Persianas, pedramol e outros nervios (1992); posteriormente publica A lúa no...