"hem" (Contén)

Alberte II.

Xénero de plantas herbáceas perennes da familia das rosáceas de follas palmeadolobuladas e 4 ou 5 estames. En Galicia están presentes A. coriacea e A. transiens nas serras orientais.

Rabinovič Šělomó.

Sociedade de químicos dos EE UU convertida na máis importante do mundo polo número de membros e pola calidade e difusión das súas publicacións (entre outras: Analytical Chemistry, Journal of the ACS e Chemical Abstracts).

Forma vogal especificamente inglesa, que ten os equivalentes latinos ou xermánicos no motete e na cantata de igrexa. É unha derivación inglesa do motete sobre textos do salterio. Enrique IV impulsouno e espallouno. A mediados do s XVI o anthem introduciuse en Inglaterra como unha parte esencial nos oficios divinos. A forma non é antifónica senón que é variable e está en constante evolución. Na fin do s XVI atópase o motete polifónico baseado na imitación e no s XVII distinguiuse o full anthem para coro e o verse anthem con un, dous ou tres solistas.

Xénero de herbáceas da familia das asteráceas ao que pertence a macela brava.

Hemiedria caracterizada pola falta do centro de simetría e pola presenza dun ou máis planos de simetría.

Acción bélica da Segunda Guerra Mundial na que a primeira división aerotransportable británica tratou de manter unha cabeza de ponte sobre o Rin á altura de Arnhem, nos Países Baixos (17-25.9.1944). Os británicos tiveron que ceder despois de sufrir grandes perdas.

Reacción de defensa dalgúns insectos que consiste na emisión espontánea de sangue que, debido ao seu olor e acritude, actúa amodo de repelente.

Terapéutica estimulante das defensas orgánicas, xa en desuso, que consiste na inxección subcutánea ou intramuscular do propio sangue do enfermo.

Empresa siderúrxica dos EE UU fundada en Bethlehem (Pennsylvania) no ano 1857. Eugene Grace, presidente da empresa (1916-1945) deulle o impulso decisivo e levou a cabo a absorción de diversas empresas siderúrxicas. A crise da siderurxia afectoulle fortemente e rexistrou perdas importantes.

Ópera en catro actos de Giacomo Pucini, con libreto de Giuseppe Giacosa e Luigi Illica, baseada en Scènes de la vie Bohème (Escenas da vida bohemia), de Henri Murger (Turín, 1896). Un dos produtos máis típicos do Naturalismo operístico italiano, a súa autenticidade teatral fixo dela a ópera máis popular de Pucini. Ruggiero Leoncavallo escribiu unha ópera homónima estreada en Venecia en 1897.