"Alier" (Contén)

RIOS

Río da Francia atlántica, afluente do Loira pola esquerda (410 km). Nace na Maure de Garduille e o seu curso, a través de gorxas e planicies, discorre pola Alvernia e o Borbonés. Recibe ao Alagnon, ao Dore e ao Sioule.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico francés. Comezou a súa andaina rodando filmes cun rigor clásico e logo levou a cabo realizacións experimentais. Entre outras películas, dirixiu: Le combat dans l’île (O combate na illa, 1962), La chamade (A chamada, 1968), Martin et Leà (1977) e Thérèse (1986).

PERSOEIRO

Soprano. Debutou en 1775 e especializouse en composicións alemanas. Destacou na interpretación das óperas de Mozart Die Entführung aus dem Serail e Don Giovanni.

PERSOEIRO

Compositor. Foi organista en San Marcello de Roma (1578-1584). En 1588, Fernando I de Medici nomeouno intendente das artes en Florencia. A súa obra principal, Rappresentazione di Anima e di Corpo (Representación da alma e do corpo, 1600), é unha representación escénica segundo o novo estilo de recitar cantando, afastado do oratorio clásico.

PERSOEIRO

Matemático e xesuíta. Discípulo de Galileo, foi catedrático de Astronomía en Boloña e introduciu os logaritmos en Italia. Da súa obra destaca Geometria indivisibilium continuorum nova quadam ratione promota (Nova xeometría dos indivisibles continuos con algún cálculo resolto, 1635) e Exercitationes geometricae sex (Seis exercicios xeométricos, 1647), estudo no que estableceu a teoría dos indivisibles e expuxo o seu gran descubrimento: a conexión que existe entre a diferenciación e a integración.

PERSOEIRO

Actor e cantante. Dende 1909 actuou no Folies-Bergère, sala desde a que proxectou a súa carreira internacionalmente. No ámbito musical acadou éxitos como Ma pomme, Valentine ou Louise. Con respecto ao seu labor cinematográfico traballou en Hollywood entre 1928 e 1935, onde participou nas películas The Smiling Lieutenant (O tenente sorrinte, 1931), The Merry Widow (A viúva alegre, 1934), Gigi (1958), Can-can (1959), Fanny (1961) e Jessica (1962), entre outras.

PERSOEIRO

Economista e político francés. Militante nas filas do saint- simoniano e chegou a dirixir o órgano de expresión Le Globe (1831). Librecambista, foi designado por Napoleón III para a redacción do tratado comercial de 1860 con Gran Bretaña.

PERSOEIRO

Debuxante, litógrafo e ilustrador. Coñecido como Paul Gavarni, traballou nas revistas La Mode, Charivari e L’Illustration. En 1883 fundou o Journal des gents du monde para o que compuxo textos e ilustracións. Publicou as series Les Étudiants (Os Estudiantes, 1838-1840), La prison de Clichy (A prisión de Clichy, 1840), Les lorettes (As damas, 1841), Carnaval (Carnaval, 1841-1843) e os debuxos Masques et visages (Máscaras e rostros, 1851-1858). Durante a súa estancia en Inglaterra (1847-1851) analizou e comparou a vida dos pobres e dos ricos en Gavarni en Londres (1849).

PERSOEIRO

Erudito, historiador e liturxista francés. Canónico e profesor en Lyon. Entre as súas obras destacan Répertoire des sources historiques du Moyen âge (Repertorio dos manantiais da Idade Media 1873-1903), e o Repertorium hymnologicum (1892-1912).

PERSOEIRO

Ditador haitiano. Coñecido como Papa Doc polo seu traballo como médico, ingresou no Movemento de Obreiros e Campesiños (MOP) no 1946 e participou no derrocamento do presidente Elie Lescot. Foi nomeado director do Servicio de Saúde (1946), subsecretario de Estado de Traballo (1948) e ministro de Traballo (1949) no goberno de Dumarsais Estimé. Foi destituído en 1954 e exiliouse durante dous anos, pero trala caída de Magloire e dun período de nove meses de tensións, nos que se sucederon sete presidentes, chegou ao poder nas eleccións presidenciais do 22 de setembro de 1957. Contou co apoio da burguesía negra e mantivo unha política de terror, sostida por un corpo especial de represión, os tontons macoutes. O 30 de abril de 1961, antes da fin do seu mandato, convocou unhas eleccións inconstitucionais, das que saíu reelixido. O 1 de abril de 1964 autonomeouse presidente vitalicio e declarou sucesor o seu fillo Jean-Claude Duvalier. Mantívose no poder ata a súa morte.

PERSOEIRO

Político haitiano, fillo de François Duvalier. Coñecido polo sobrenome de Baby Doc, sucedeu a seu pai na presidencia do país (21.4.1971). Durante o seu goberno iniciou unha política de tímidas aperturas, adoptou unha nova Constitución e convocou eleccións lexislativas en 1984, pero antes dos comicios encarcerou o líder opositor Sylvio Claude, de maneira que o partido oficial, o CONAJEC (Comité de Acción Jeanclaudista), obtivo a vitoria. Sobreviviu a diversos atentados e ao intento de derrocamento organizado por un grupo de exiliados dirixido por Bernard Sansarico (1982). As revoltas populares e a retirada do apoio norteamericano obrigárono a fuxir de Haití o 7 de febreiro de 1986 e só Francia aceptou concederlle asilo de xeito temporal.

PERSOEIRO

Escritor. Investigou a bohemia do teatro e dos barrios baixos. As súas obras son reportaxes ou testemuños novelados, sobre todo do período 1918-1931, dos que destacan Sangre en Atarazanas, Els exiliats de la Ditadura (1930) e Ocho meses y un día en el gobierno civil de Barcelona (1932).

CIDADES

Cidade da provincia de Turín, en Piemonte, Italia (53.120 h [2001]). A súa economía baséase nas industrias de explosivos e farmacéuticas. Conserva un castelo do s XV.

PERSOEIRO

Compositor italiano. Formado en Venecia, pasou á corte de Viena en 1766, onde se formou co mestre da capela imperial Florian Gassmann. Á morte deste ocupou o seu cargo e destacou como operista, con máis de corenta óperas. Participou na formación de L. van Beethoven, F. Schubert e F. Liszt e amosouse seguidor de Gluck en Armida (1771). Tamén realizou óperas bufas como Don Chisciotte alle nozze di Gamace (1771) e La calamita dei cori (1774), e compuxo música instrumental e relixiosa.