"Berg" (Contén)

vergallán

Necrópole situada en Worms (Alemaña) que dá nome aos grupos da Idade do Bronce inicial do Rin medio. O enxoval característico destes enterramentos son os alfinetes curvos de ósos e os vasos decorados con asa.

Coro fundado en 1985 por iniciativa e baixo a dirección de Carlos Díaz O’ Xestal. Formado por 40 voces mixtas acompañadas de tambor, tamboril, pandeireta e gaitas. O seu obxectivo fundamental é recoller, ampliar e divulgar o folclore tradicional galego, sobre todo da bisbarra de Bergantiños. Nos fondos do seu arquivo posúe a obra do seu fundador, o contador de contos O’ Xestal. Actuacións en festas populares por Galicia (Padrón, Coristanco, Laxe, Laracha, etc); no Teatro Colón da Coruña e no Teatro García Barbón de Vigo. Todos os anos participa nos circuítos culturais da Deputación da Coruña, no concello de Carballo. Sucedéronse na súa dirección Miguel Gordillo e Arantxa Concheiro Guerrico; o seu presidente foi Antonio Iglesias e posteriormente Pedro Fernández Pombo. Gravou dúas casetes: Filmoteca 92, El Correo Gallego (1992) e Dial-Disco (1993).

de albergar.

Liñaxe de orixe toponímica. Nas provincias de Ourense, A Coruña e Pontevedra hai moitos lugares que se chaman Albergaría e Alberguería. A ela pertenceron ilustres cabaleiros da nobreza portuguesa. De orixe controvertida, a rama portuguesa desta caste procede, segundo uns investigadores, dos galegos da Limia onde tiñan a súa casa orixinaria e, segundo outros, da vila de Albergaría, en Moraña. Unha das ramas que saíron deste último lugar fundou nova casa na vila de Verín. Para os antigos xenealoxistas esta liñaxe procede por vía lexítima do Rei Ramiro II porque dun neto natural deste monarca, Sueiro Méndez de Amaia o Bo, descendeu Heremixio Méndez o Fidalgo, cabaleiro do que proveñen os Suárez de Albergaría que pasaron a Portugal onde entroncaron cos condes de Torresvedras e cos Marqueses de Trocifal. As súas armas levan, en campo de prata, unha cruz oca de goles semellante á de Calatrava; bordo de prata con dez escudiños de azur con cinco bezantes de prata cada...

Pousada ou mesón que se podía encontrar, na época medieval, ao longo do Camiño de Santiago, co propósito de acoller e atender os peregrinos que por alí pasaban e paraban. Hoxe en día serven como lugar de concentración dun elevado número de romeiros ou peregrinos que atopan un lugar no que repoñer forzas para continuar o camiño na súa visita á tumba do Apóstolo.

Antiga parroquia baixo a advocación de santa María, do concello da Veiga, que desapareceu en 1950 debido a que a súa única entidade de poboación quedou asolagada polo encoro de Prada.

Afección ósea descrita polo radiólogo alemán Heinrich Albers-Schönberg (1865-1921) coñecida tamén cos nomes de enfermidade marmórea dos ósos ou osteopetrose.

Paso dos Alpes austríacos entre Vorarlberg e o Tirol (1.793 m). Separa a conca do Rin e a do Inn. A rexión de Arlberg é o lugar de orixe da escola alpina de esquí.

Asociación cultural creada en decembro de 1996 en Santiago de Compostela. O seu principal obxectivo é fomentar e estender en Galicia a afección pola arte lírica (ópera, zarzuela, canción, lied, etc) e outras manifestacións musicais. A primeira e actual xunta directiva está presidida por José Víctor Carou Fernández. O concerto inaugural da asociación tivo lugar o 24 de setembro de 1997 no Teatro Principal de Santiago de Compostela. Dende 1998 edita a revista trimestral Cavatina, primeira revista feita en Galicia e en galego totalmente dedicada á ópera e á lírica, con especial atención á actualidade musical galega. Entre as actividades organizadas, destaca o Ciclo de Novos Intérpretes Galegos, así como o ciclo de conferencias e concertos “Unha pequena historia da ópera”, en colaboración coa Universidade de Santiago de Compostela. Nas súas temporadas de concertos interviñeron, entre outros intérpretes, Teresa Berganza, Cecilia Lavilla, Enrique Viana, Ángeles Blancas, xunto aos galegos...