"Cábado" (Contén)

1. de acabar.

2. Dise daquilo ao que xa non lle falta nada para rematalo.

3. Que presenta un aspecto gastado ou desmellorado provocado polo uso que se lle deu.

4. Persoa que por algunha causa (paso dos anos, enfermidade, etc) perdeu as ansias de vivir.

5. Persoa que xa non ten sorte ou perdeu as facultades que posuía para desempeñar un determinado traballo.

6. Aspecto final ou último retoque que se lle dá a unha obra ou traballo calquera para que quede ben rematado e sen fallas.

7. Conxunto de tarefas que cómpre executar ao final dunha obra: colocación de vidros, molduras e adornos, pintura, metais decorativos, etc.

8. Conxunto de operacións ás que se somete un artigo, unha vez lista a súa fabricación propiamente dita, co fin de facelo comercialmente axeitado e darlle a presentación e as características definitivas.

9. Operacións que eventualmente se efectúan sobre o papel que xa saíu da máquina: sobrecalandrado, rebobinado para a expedición, corte transversal, desbarbe e corte na medida exacta, contado e inspección das follas, e embalaxe.

10. Cada un dos procesos, de acción eminentemente física (calor, humidade, presión, percusión ou rozamento), ao que se someten os produtos téxtiles dende a obtención da súa estrutura básica (fiado, tecido, peza de vestir, etc) ata que presentan o estado necesario para a venda ou para o uso final.

11. ...

1. de encabar.

2. Aplícase aos mangos ou empuñaduras de ferramentas, especialmente fouces e martelos, ou de calquera outra peza cando son de diferente esmalte ca o resto da figura.

GALICIA

Arquitecto. Catedrático da Escola Técnica de Arquitectura da Coruña. Realizou, entre outros proxectos, a rehabilitación do pazo de Raxoi para o Consello da Cultura Gallega (1996), a rehabilitación da aldea de Piornedo nos Ancares (1997-1999), o ambulatorio e a ampliación do concello de Vedra (1998-1999), diferentes vivendas unifamiliares como a casa Blanco Ons en Bertamiráns (1999) e a casa Cid en Rois (2001), e o Centro social en Santa Cristina de Fecha (2002). Membro fundador e coordinador da Sección de Arquitectura do Consello da Cultura galega (1988-1998), a súa actividade investigadora centrouse na arquitectura popular de Galicia. Escribiu Arquitectura Popular en Galicia I e II (1982), Piornedo. Estudio básico para a rehabilitación integrada dunha aldea galega (1988), Alejandro de la Sota, o nacemento dunha arquitectura (1994) Arquitectura popular: razón e construción (1996). Así mesmo foi responsable de diversos informes e estudios, como Catálogo...