"CIM" (Contén)

1. Macromolécula de natureza proteica que intervén no metabolismo celular modificando e, a miúdo, acelerando a velocidade das reaccións bioquímicas que en condicións normais de pH e temperatura terían lugar con moita máis lentitude. Debido á natureza proteica dos enzimas, as súas propiedades son as dunha proteína; así, por exemplo, son sensibles á calor e, en solución, a súa desnaturación é rápida por riba dos 60 °C. Unha das características máis importantes dos enzimas é a súa elevada especificidade, respecto ao tipo de substrato sobre o que actúa e os produtos que resultan da reacción. Isto fai que, a diferenza dos catalizadores químicos, os enzimas actúen cada un sobre un substrato determinado e que na reacción non aparezan produtos laterais. Os enzimas presentan un núcleo activo onde se forma, de xeito temporal, o complexo enzima-substrato. Este complexo favorece o aumento da velocidade da reacción e, polo tanto, a cantidade de produto ao que dá lugar o enzima. Unha vez rematada a reacción,...

2. Número de unidades de enzima por cada miligramo de proteína.

3. endonuclease de restrición.

4. Cantidade de enzima que transforma un micromol de substrato por minuto en condicións óptimas.

1. Pan que non levedou.

2. Durante a festa da Pascua, pan sen levedar que comen os xudeus para lembrar a súa saída de Exipto. Emprégao a Igrexa Católica na misa por mor da crenza de que Xesús se serviu del, na Derradeira Cea cos seus discípulos, para a institución da Eucaristía.

1. 1. Arco do horizonte contado desde o punto cardinal N ou S ata a vertical do astro.

   2. acimut astronómico

      Arco do horizonte que vai desde o punto cardinal N, para o observador situado no hemisferio sur, ata a vertical do astro. Compútase de 0° a 180°. Recibe o nome de oriental, se o astro está situado no L do meridiano do observador, e occidental, se está situado no O deste meridiano.

   3. acimut náutico

      Arco do horizonte, computado desde o N e cara ao L ata a vertical do astro. Compútase de 0° a 360°.

   4. acimut náutico por cuadrantes

      Arco do horizonte computado desde o punto cardinal N ou S ata a vertical do astro. Compútase de 0° a 90°. O punto de orixe e a dirección indícanse coas letras representativas de cada un dos puntos cardinais.

2. No rexistro de sinais eléctricos sobre cinta magnética, ángulo que forma o entreferro da cabeza de rexistro ou de reprodución coa perpendicular á dirección de avance da cinta magnética.

3. Fixados unha antena determinada e un punto calquera, ángulo formado entre a dirección desde este punto ata a antena e a dirección do meridiano.

4. Ángulo comprendido nun plano horizontal, formado por un plano visual que pasa por un punto e unha dirección fixa; esta dirección é a determinada polo radio do círculo graduado do goniómetro, que pasa pola orixe deste círculo.

1. Relativo ou pertencente ao acimut.

2. 1. Goniómetro empregado para medir acimuts. Se o colimador é de alidada de pínula, o acimutal recibe o nome de pantómetro e, se é de anteollos, o de acimutal de anteollos.

   2. acimutal de anteollos

      Acimutal con colimador de anteollos.

MONTES

Monte da parroquia de Carnota, no concello do mesmo nome, de 457 m de altitude. Forma parte do Monte do Pindo.

PERSOEIRO

Pintor italiano, tamén coñecido como Arcimboldo. A súa pintura baséase no gusto pola alegoría, tan propio do Renacemento, e na afección pola extravagancia, propia do Manierismo. Na súa obra máis coñecida, os heteroxéneos elementos representados, sobre todo vexetais, artéllanse para conformar figuras antropomorfas, mesmo auténticos retratos.

PERSOEIRO

Poeta latino e mestre en Retórica. Deixou un gran número de poemas (“Liber eglogarum”, “Ephemeris”, etc.) A súa obra máis importante é Mosella, narración en hexámetros dunha viaxe ao longo do río Mosella, que posúe unha gran riqueza nas descricións.

PERSOEIRO

Emperador romano (238) que foi asasinado polos pretorianos despois de noventa e nove días de goberno. Gobernou xunto con Marco Clodio Pupiano. Durante a anarquía militar da primeira metade do s III d C foi un dos representantes da tendencia senatorial en contra da actitude antiaristocrática do exército.