"Croto" (Contén)

Tendencia de certos vexetais á xerminación das xemas apicais e periféricas.

Fillo de Pan e de Eufeme, ama de cría das musas, coas que vivía no Helicón. A petición destas, Zeus transformouno en constelación.

Arbusto ou pequena árbore de follas lanceoladas, con flores pequenas, agrupadas en acios solitarios e froitos capsulares dehiscentes. Natural do arquipélago malaio, de Australia e doutras illas de Oceanía, cultívase para a obtención do aceite de crotón, amplamente empregado antano coma revulsivo, vesicatorio e purgante drástico. Tamén recibe o nome de rícino.

Heroe mítico co que se relaciona a fundación da cidade de Crotone.

Cada un dos isómeros cis- e trans- do 2-butenal, de fórmula CH3-CH=CH-CHO. Son líquidos pouco solubles en auga, inflamables, de cheiro sufocante e lacrimóxenos, que ferven a 104°C. Obtéñense por condensación aldólica de dúas moléculas de acetaldehido e empréganse como intermediarios en síntese orgánica e como solubilizantes. Tamén recibe o nome de aldehido crotónico.

Provincia de Calabria, Italia (1.717 km2; 175.010 h [estim 1999]).

Radical de fórmula CH3-CH=CH-C-C-.

Reacción de condensación, con deshidratación, dun aldehido ou dunha cetona con outro aldehido ou outra cetona.

Fillo de Axenor, rei de Argos. Tivo dous fillos, Estenaleo e Psámate. Froito da súa unión con Apolo, Psámate enxendrou a Lino, meniño que abandonou ao nacer. Este, tras ser recollido por uns pegureiros, morreu devorado polos seus cans. Cando Psámate lle contou a seu pai a desgracia, mandouna executar. Apolo, anoxado, envioulles unha peste aos arxivos. Consultado o oráculo para porlle fin a esta praga, o pobo arxivo dedicoulles un culto a Psámate e a Lino. Axenor foi desterrado e fundou unha cidade en Megáride e, logo de morrer, Apolo enviouno ao Tártaro.

Bolsa de pel fina e rugosa que recobre os testículos na súa parte exterior.

Hernia que se produce no escroto.

Aparato que se emprega para facer cortes moi finos e regulares de tecidos vexetais ou animais para a elaboración de preparacións microscópicas. O micrótomo de caracol ou manual emprégase principalmente para cortar tecidos vexetais. Os micrótomos universais son de precisión e máis complexos e variados, e o material debe ser incluído previamente en parafina, celoidina ou calquera outra substancia plástica. O micrótomo de conxelación emprégase para cortar material conxelado. A microscopia electrónica esixe o uso dun aparato de alta precisión, denominado ultramicrótomo.

Principio que se obtén dos froitos da coca do levante (Anamirta cocculus). É un tóxico de acción moi semellante á estricnina e pouco empregada como parasiticida.