"Cuenca" (Contén)

CIDADES

Cidade e capital da provincia homónima, na Comunidade Autónoma de Castela-A Mancha, situada na confluencia do río Júcar co Huécar, nos contrafortes occidentais do Sistema Ibérico (43.733 h [1996]). A cidade está situada nun outeiro da marxe esquerda do río Júcar, que desde o s XIX se vai estendendo cara á chaira; conserva o núcleo antigo constituído por unha rúa, paralela aos ríos, con casas colgadas sobre o acantilado calcario, que se converteron nun símbolo para a cidade. É un importante centro administrativo, así como mercado agrícola e forestal. A actividade industrial é escasa, nela destaca o sector alimentario e a elaboración de madeira. Nos últimos anos adquiriu grande importancia o turismo. As primeiras informacións sobre a cidade datan das crónicas musulmanas do ano 784. En 1177 Afonso VIII reconquistóullela aos árabes, coa axuda doutras forzas cristiás. En 1189 converteuse en sé episcopal. Durante o s XVI a cidade foi cabeceira dun dos distritos gandeiros da Mesta, e a decadencia...

GALICIA

Químico. Licenciouse en Farmacia na Universidade de Santiago de Compostela. Ocupou a cátedra de Química Orgánica da facultade de Farmacia da mesma universidade e a dirección do Laboratorio Municipal de Santiago de Compostela. Recibiu a medalla de Afonso XIII.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en Ribadeo o 5 de maio de 1866 e que rematou a súa edición o 29 de xaneiro de 1867. Impresa por Norberto Cascante, tiña unha periodicidade semanal. Subtitulouse “Periódico de noticias e intereses morales y materiales”, e estaba dirixida por Segundo Moreno Barcia e Benigno Pico Bermies. Incluía información referida á localidade onde se editaba.

GALICIA

Militar e político. En 1852 ingresou na escola do Estado Maior, onde obtivo o grao de tenente coronel despois dunha serie de campañas en África. Como bolseiro do exército, estudiou en distintos armamentos militares de Francia, Bélxica, Holanda, Prusia e Portugal. Despois foi enviado a Filipinas, onde só estivo un ano por mor da súa elección como deputado pola Cañiza en 1863; deste xeito, ocupou o posto que fora do seu pai, Lourenzo de Cuenca. En 1876 foi destinado a Cuba como brigadier e xefe do Estado Maior da capitanía xeneral da illa, e posteriormente foi nomeado capitán xeneral de Canarias. Pouco antes da súa morte alcanzou o grao de tenente xeneral e xefe do cuarto militar da raíña rexente. Recibiu as cruces de San Juan e Carlos III.

PERSOEIRO

Político moderado. Dedicado desde moi novo á administración do Estado, foi oficial do ministerio e gobernador antes de ser elixido deputado polo distrito da Cañiza, cargo que ocupou en catro ocasións (1846-1859).

PERSOEIRO

Poeta, tradutor e crítico literario. Doutor en Filoloxía Clásica, profesor de investigación do CSIC, dirixiu a Biblioteca Nacional (1996-1999) e foi secretario de Estado de Cultura desde 1999. Colaborador en diversas revistas especializadas (Etcétera, Álbum de lecturas e Señales de humo), publicou, entre outras obras, os poemarios Los retratos (1971), Elsinore (1972), Scholia (1978), Necrofilia (1983), La caja de plata (1985, Premio de la Crítica 1986), El otro sueño (1987), El hacha y la casa (1993), Por fuentes y fronteras (1996) e a antoloxía Los mundos y los días: poesía 1972-1998 (1999); e as traducións Himnos, epigramas y fragmentos, de Calímaco (1980), Antología de la poesía latina (1981), Historia de los reyes de Britania, de Geoffrey de Monmouth (1984), Cantar de Valtario (1987, Premio Nacional de Tradución 1989) e El caballero de la...

PERSOEIRO

Zarzuelista e escritor. Residiu en Madrid, onde cursou a carreira de dereito civil e canónico e a de administración. Colaborador asiduo de Madrid Cómico, en 1873 estreou Pruebas de fidelidad e a partir de 1876 empezou a colaborar con Vital Aza (Noticia fresca), Campos Arana (Los trapos de cristianar) e, sobre todo, con R. Chapí (Música clásica, La serenata). Como poeta escribiu o volume Fábulas y cuentos.