"Curra" (Contén)

1. Poñer os animais no curral.

2. Poñer en situación de non poder fuxir a unha persoa ou animal.

3. Deixar a alguén sen saber qué responder, como defenderse dunha acometida, sen argumentos.

1. Termo da verba dos arxinas ou xerga dos canteiros que corresponde á voz ‘diñeiro’.

2. Termo do latín dos chafoutas ou xerga dos albaneis que corresponde á voz ‘chaqueta’.

PUNTA

Punta do litoral da parroquia de San Mamede de Carnota, no concello de Carnota, situada ao N da punta de Caldebarcos.

PARROQUIA

Parroquia do concello da Veiga baixo a advocación de san Miguel.

1. curral.

2. Capa de estrume que se bota no curral para que curta e se converta en esterco.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Tomiño baixo a advocación de san Martiño.

GALICIA

Mestre e político. Doutor en Filosofía e Ciencias da Educación pola Universidade de Santiago de Compostela, exerceu como mestre antes de formar parte do corpo de inspectores de educación. Membro do Partido Popular, foi parlamentario galego pola circunscrición de Lugo durante a V lexislatura (1997-2001). En 1994 foi nomeado director xeral de Formación de Emprego da consellería de Familia, Muller e Xuventude, cargo que desempeñou ata maio de 1996, cando foi designado conselleiro de Educación e Ordenación Universitaria. Foi tamén membro, entre 1993 e 1996, do comité de dirección da Revista Galega do Ensino e colaborou na revista FMX, da consellería de Familia, Muller e Xuventude. É autor de A educación compensatoria en Galicia (1994) e colaborador en diversas obras como Informe cero da educación en Galicia (1988), Guía de técnicas, estratexias e recursos para a busca de emprego (1995), A formación profesional ocupacional en Galicia (1996), Dicionario de Psicoloxía e Educación...

1. Meter os animais no curral.

2. Levar a unha persoa ou a un animal ata un sitio do que non poida escapar.

3. Poñer a unha persoa nunha situación da que é difícil saír.

PERSOEIRO

Avogado e xornalista. Traballou en La Vanguardia (1952) e foi profesor na Escola de Periodismo de Barcelona. Entre os anos 1958 e 1959 foi director de Radio Nacional en Barcelona. Como primeiro director da emisora de televisión de Barcelona, promoveu a creación dos estudios Miramar (1959). En 1964 trasladouse a Madrid para exercer como director xeral de televisión. Foi membro do consello de administración de Antena 3 Televisión e de Antena 3 Radio.

GALICIA

Profesor e escritor. Licenciado en Historia e doutor en Pedagoxía, exerceu o ensino en colexios de Ourense e en Institutos do Carballiño e Madrid, onde o fai na actualidade como Catedrático de Ciencias Sociales. Sempre relacionado con distintos proxectos de renovación pedagóxica, foi responsable dos primeiros pasos de "Educación para la Convivencia" , como se chamaba a actual “Educación para a Cidadanía” nas primeiras reformas experimentais que se fixeron antes de que se promulgara a LOGSE en 1990. Participou en varias revistas científicas e profesionais dende os anos setenta, escribe a miúdo sobre políticas educativas en “La Voz de Galicia” e en “Escuela”. En 1983, chamou a atención sobre “Os petos de ánimas na provincia de Ourense” e comenzou a traballar intensamente coas editoriais “Popular”, “La Piqueta” e “Endymion”, de Madrid, vencelladas as duas últimas á relevante “Librería Fuentetaja”. Tamén colaborou en RNE-RADIO2 coa etnomusicóloga Xaquina Labajo, no programa “PARAMUSICALIA”...

MONTES

Monte situado na parroquia de Manín (Lobios). O seu cumio acada os 900 m de altitude.