"Daviña" (Contén)

1. Apelido de orixe toponímica formado sobre a base léxica viña e mais a preposición de (neste caso coa forma da, resultado da contracción co artigo feminino a) indicadora de lugar de procedencia, residencia ou nacemento do individuo a quen se lle aplicou na súa orixe. Documéntase no s XIII: “Martin Fernandez da Viña” (doc ano 1299 en Clarinda de A. Maia, Historia do Galego-portugués, 1986, p 214). Adoita grafarse Da Viña.

2. Liñaxe que trae como armas, en campo de azul, unha ponte de ouro de catro ollos.

GALICIA

Profesor. Licenciado en Ciencias Químicas na Universidade de Santiago de Compostela e catedrático de Bioloxía e Xeoloxía no Instituto Fernando Wirtz da Coruña, participou en congresos e xornadas sobre temas da súa especialidade, en cursos de formación para o profesorado e en distintos encontros sobre normalización linguística. Preocupado pola terminoloxía científica e técnica en galego, realizou un importante labor de análise dos problemas da modernización do galego como lingua científica. Colaborador en O Correo Galego, no que publica artigos baixo os epígrafes “Lingua e Ciencia”, “Lingua sen Ciencia” e “Nin lingua, nin ciencia”, destacan as súas obras, Necesidade (urxente) dun léxico científico (1991), Problemas do léxico científico (1993), Lingua e ciencia (1999), O problema da adaptación ao galego de cultismos científicos de orixe grega e latina (2001) e Dicionario das Ciencias da Natureza e da Saúde (vol I: A-B, 2000; vol II: C,...

GALICIA

Xornalista e escritor. Despois de colaborar en diversos medios de comunicación escrita, fundou   en Port-Bou o periódico Tramontana (1924). Posteriormente, foi redactor de El Correo de Galicia. Escribiu La Puerta del Sol (1930), os dramas Noche de amor y misterio (1935) e De fiada (1935), e a zarzuela El estudante de Compostela.

GALICIA

Historiador. Foi secretario da Fundación Vicente Risco. Colaborador de diversas publicacións periódicas, como Grial, Agália e A Trabe de Ouro, escribiu, en colaboración, A Alta Limia (1993), A Baixa Limia (1996) e Baixo Arnoia (1998). Da súa produción destacan O ensino da historia no bacharelato franquista (período 1936-1951) (1991), Terra de Celanova (1993), Arredor da historia de Galicia: ensaios sobre o seu ensino e o nacionalismo (1997), Muíños: natureza viva. Lobios: natureza e historia (1998) e Memorial Juan Xesta (2004).