"Edite" (Contén)

1. Dise da rexión austral do Mediterráneo.

2. Provincia meridional da rexión mediterránea, que correspondente principalmente ao dominio dos maquis e dos espiñeirais.

1. Rexión boreal do Mediterráneo.

2. Provincia boreal da rexión mediterránea que corresponde sobre todo ao dominio climático dos aciñeirais.

REXIÓNS

Rexión de Turquía (59.395 km2; 5.497.600 h [1990]).

1. 1. Relativo ou pertencente ao Mar Mediterráneo e ás terras e países que o rodean.

   2. Natural ou habitante da rexión e dos países que rodean o Mar Mediterráneo.

   3. clima mediterráneo

      Clima típico dos países do Mediterráneo, que lle dan nome, pero non exclusivo, porque aparece nas costas occidentais dos continentes, entre 30° e 40° de latitude, sen ser zonal. Caracterízase polos veráns secos e cálidos, invernos suaves e chuvias que se presentan en primavera e outono, a miúdo torrenciais nesta última estación. Os días con precipitacións son poucos e coinciden con tipos de circulación de índices baixos e grandes ondulacións da corrente en jet. No Mediterráneo occidental, debido ao relevo, fórmanse depresións atmosféricas que, pola inestabilidade do aire local, producen todo o ano, agás no verán, precipitacións intensas. Estas perturbacións adoitan estancarse e producen ballóns e tempestades grandes, con inundacións frecuentes. Fóra do espazo mediterráneo este tipo de clima dáse en California, no S de Australia e de África e no centro de Chile.

2. 1. Relativo ou pertencente á raza mediterránea ou aos seus representantes.

   2. Individuo da raza mediterránea.

   3. raza mediterránea

      Raza do grupo leucodermo, dolicocéfala, de pel máis ou menos morena e ollos escuros. Ocupa basicamente a Europa Meridional e o N do Sáhara. Comprende dúas subrazas, a iberoinsular e atlantopirenaica.

ENTRADA LARGA

Mar continental, e case pechado, situado entre Europa, ao N, África, ao S, e Asia, ao L. Comunica ao O co Océano Atlántico polo estreito de Xibraltar e ao L co Mar Vermello e, en consecuencia, co Océano Índico, polo canal de Suez (3.000.000 km2).
Xeografía
As augas do Mar Mediterráneo e do Mar Negro únense a través dos estreitos do Bósforo e Dardanelos e do mar de Mármara. Desde o punto de vista xeolóxico pódese considerar como un resto do gran xeosinclinal terciario do mar de Tetis. As costas, a miúdo de orixe tectónica, son xeralmente abruptas, aínda que tamén abundan as costas aluviais. Cara ao SL, o litoral é baixo e chan, sobre todo en Libia e Exipto. As costas ramifícanse en moitas penínsulas, entre elas a Ibérica ao O, a Itálica no centro, e a dos Balcáns máis ao L, a península de Anatolia en Asia e as de Tunes e Cirenaica no continente africano. A Península Itálica divide o mar en dúas concas principais: a occidental, ata o estreito de Xibraltar,...

1. Relativo ou pertencente á alta montaña mediterránea.

2. Alta montaña mediterránea, de clima frío no inverno e relativamente seco no verán. Comprende as altas montañas de Andalucía e as do N de África.

1. Aplícase ás plantas e ás comunidades vexetais que se atopan na rexión mediterránea, pero que teñen o seu óptimo fóra dela.

2. Provincia da rexión bioxeográfica eurosiberiana, que marca a transición cara á rexión mediterránea.