"Giráldez" (Contén)

GALICIA

Profesor de Ensino Medio, actor e director. A súa traxectoria teatral está ligada á compañía Máscara 17, coa que realiza espectáculos como Por Dios Eros (1984), Ahl Kharallo Light (1986), Fajanjastoafjanistanirán (1987), Ñeñeñé-Ukaká (1989), Labio leporino (1990) e É perigoso asomarse ao interior (1996).

GALICIA

Estudiou Maxisterio na Escola Normal de Pontevedra. Emigrado á Arxentina, estableceuse na cidade de Mercedes, na que traballou como contable. Colaborou en distintos xornais e revistas (La República, El Pueblo, El Eco de Galicia, El Correo de Galicia, etc). Publicou Prosa (1889), Más prosa (1899), La nación española y el nacionalismo vasco (1922) e Las formas de gobierno y la guerra (1921). En 1925 foi elixido socio da Real Academia Galega.

PERSOEIRO

Poeta, narrador e dramaturgo. A súa obra está vinculada ao Movemento Dramático Rexional, que apostaba pola recreación da Galicia rural, unhas veces desde a exaltación e outras desde unha denuncia tímida de problemáticas como o caciquismo ou a emigración. Da súa autoría son O rei da carballeira (1917) e Vaites..., vaites! (1925).

GALICIA

Actor. Traballou co grupo de bonecos e monicreques Tanxarina. Logo de colaborar no espectáculo Contaloucos (1998), participou no espectáculo do Centro Dramático Galego, A cacatúa verde (2001), e en diversas producións de Teatro do Morcego.

GALICIA

Escenógrafo e deseñador gráfico. Coñecido como o Pastor, realizou carteis e deseños escénicos para compañías como Tanxarina, Teatro do Morcego ou Producións Teatrais do Sur. Foi o creador de Artelixo, mostra de arte e refugallo.

GALICIA

Ilustrador. Colaborou na revista de cómics Vagalume e ilustrou libros infantís, como Contos pra nenos (1978), Pericles e a balga (1984) de Xohana Torres, O buzón dos nenos (1985) de Úrsula Heinze, e Primeiro libro con Malola (1985) de X. Babarro e A. M. Fernández.

PERSOEIRO

Pintor. Coñecido como Diego de Giráldez, tratou de conxugar o naturalismo, a abstracción e o surrealismo. O seu realismo caracterízase pola perfección formal, a exquisita factura, o tratamento lumínico e unha póetica misteriosa e onírica coa que representa uns obxectos que, aínda que son inanimados, parecen ter vida. Os temas das súas obras son sinxelos; cultivou o bodegón, con froitas, produtos hortícolas e animais de granxas, a pintura relixiosa e o retrato, no que reflicte o seu interese pola anatomía. Comezou a expoñer en 1976 en Vigo e desde 1977 fóra de Galicia, especialmente en Catalunya, onde acadou un gran prestixio. A súa obra está, entre outros, no Museo Provincial de Lugo, no Museo de Pontevedra, no Museo de Ciudad Real, no Museo de La Rioja, no Museo de la Academia de Infantería de Toledo e no Museo de Arte Contemporánea do Cairo.

GALICIA

Militar. Formouse en EE UU e foi xefe de escuadrón na base de Torrejón de Ardoz, pero non chegou a exercer como tal xa que foi designado agregado aéreo adxunto en Alemaña. Posteriormente, foi tenente xeneral do Exército do Aire e xefe do Estado Maior do Aire (1984) e en 1999 recibiu como cargo honorífico o emprego de xeneral do Aire. Representou a España ante o Comité Militar da OTAN (1982-1983) e foi subsecretario de Política de Defensa. Recibiu a Cruz de Isabel la Católica.