"Ištar" (Contén)

1. Inscribir algo ou alguén nunha lista, especialmente para incorporalo a un exército, a unha escola, a un partido ou a outra colectividade.

2. Inscribirse nunha lista.

3. Anotarse voluntariamente para realizar o servicio militar.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. Comezou como axudante de dirección. Combina co seu propio estilo as preocupacións sociais, tratadas con ironía melancólica cunha forma sólida de dirixir. Entre as súas principais realizacións destacan La parte del león (1978), Tiempo de revancha (1981), Los últimos días de la víctima (1982), La ley de la frontera (1995) e Martín Hache (1997), protagonizada por Federico Luppi, un dos seus actores favoritos. Rodou a serie de televisión Aventuras de Pepe Carvalho (1983-1985). Polo seu filme Un lugar en el mundo (1991) recibiu premios en Arxentina, España (Premio Goya e Concha de Oro en Donostia), Canadá, Suíza, Francia e Brasil.

GALICIA

Astrónomo grego. Da súa obra só perviviu Da magnitude e a distancia do Sol e da Lúa. Formulou por primeira vez unha teoría heliocéntrica completa, probablemente cara ao ano 280. Por outra banda, perfeccionou a teoría segundo a cal a terra xira ao redor do seu propio eixe, explicou o ciclo das estacións pola inclinación da eclíptica e contribuíu a unha mellor medición do ano trópico. A hipótese heliocéntrica de Aristarco foi moi combatida na súa época. Non volveu ser exposta ata finais do Renacemento.

PERSOEIRO

Filólogo da escola de Alexandría, discípulo de Aristófanes de Bizancio, ao que sucedeu na dirección da Biblioteca de Alexandría desde o 153 aproximadamente ata o 145, cando se exilia en Chipre, onde morre. Consagrou o mellor do seu talento e a súa enerxía para depurar textos homéricos.

PERSOEIRO

Crítico e ensaísta cinematográfico italiano. Teórico do Neorrealismo cinematrográfico italiano, foi fundador e director da revista Cinema Nuovo (1952). Os seus estudos críticos inspíranse na metodoloxía estética marxista de Gramsci e Lukács. Publicou os libros Storia delle teoriche del film (Historia das teorías cinematográficas, 1951), Cinema italiano 1960: Romanzo e antiromanzo (Cine italiano 1960: romántico e antirromántico, 1961), Il dissolvimento della ragione: discorso sul cinema (A disolución da razón: discurso sobre cine, 1966), e I sussurri e le grida (Murmurios e berros, 1988).

1. Comezar a distinguir coa vista algo a moita distancia.

2. erse ou reunirse unha ou máis persoas para tratar algún asunto.

1. Emitir a interxección chist. Ex: Chistou pero non lle fixen caso e seguín camiñando.

2. Causar algo ou alguén unha boa impresión. OBS: Normalmente, emprégase en frases negativas.

3. Dicir algunha cousa como resposta a algo. OBS: Normalmente, emprégase en oracións negativas.

1. Acadar algunha cousa con esforzo.

2. Obter unha posición ou un territorio inimigo nun enfrontamento armado.

3. Provocar nunha persoa admiración, namoramento ou outro sentimento semellante.

4. Influír ou convencer a alguén para que faga algo.

1. Producir a alguén un sentimento de profunda tristeza.

2. Pórse triste por algo.

1. Suprimir a alguén dunha lista.

2. Retirarse alguén voluntariamente dunha lista.

1. Facer que alguén perda a pista que está seguindo.

2. Desorientar ou desconcertar a alguén.

3. Desorientarse ou distraerse alguén nun asunto, situación ou rumbo que ha de seguir.

1. Estar unha cousa afastada doutra por unha determinada distancia de tempo ou espacio.

2. Diferenciarse en maior ou menor medida unha cousa doutra. OBS: Nesta acepción vai acompañada da estrutura moito de.

1. Erguer as aves a súa crista.

2. Mostrar ensoberbecemento.

3. Encresparse ou alporizarse unha persoa ou un animal.

1. Facer unha entrevista a alguén.

2. Ter unha entrevista dúas ou máis persoas.