"Iria" (Contén)

Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘barbería’.

Aloestesia referida á man.

Conxunto dos apeiros da labranza pertencentes a unha casa.

Coloración agrisada da pel e das mucosas causada pola inxestión prolongada de sales de prata.

Antigo país do Oriente Medio situado ao norte de Mesopotamia (actual Iraq). A Prehistoria (4300-2800 a C) aparece representada nas fases, comúns a toda Mesopotamia, de O-Obeid (4300-3500 a C) nos xacementos de Palatino; Ḥ assūna e Arpačiyah, de Uruk (3500-3100 a C), Uruk IV e Palatino; Ǧ amdat Na Palatino;mso-fareast- ES-TRAD;mso-fareast-language:ṣ r (3100-2800 a C) coas estacións de Tepe Gawra, Nínive (actual Koyuncik) e Palatino; Ǧ abal Sinjar. A súa entrada na historia comezou arredor do 2370 a C, mercé á dinastía de Acad (2371-2191), que se impuxo en toda Mesopotamia, influíndo moito en Asiria, especialmente no terreo ideolóxico: o concepto acadio de imperio universal, concretado no título sar kibrat erbettim (rei das catro rexións do mundo) foi asumido polos asirios. Despois dunha larga fase (ss XXII e XXI a C) con escaseza de fontes, seguiu outra (ss XX e XIX a C) dominada pola dinastía de Puzur-Asur (?1975-1814 a C), integrada por nove gobernantes....

asirio.

Serie e época do Carbonífero mariño de Rusia, que xace enriba do Sepukhoviano e baixo o Moscoviano.

Relativo ou pertencente ao Baxkiriano.

Liñaxe natural da Coruña. As súas armas levan, en campo de azul, entre ondas de azul e prata, unha praia próxima a un porto de mar. Relaciónase tamén con esta caste o apelido Birbiriana.

Produción cinematográfica italiana realizada entre 1913 e 1914. Foi dirixida por Giovanni Pastroni e interpretada por Lydia Quaranta, Itala Almirante, U. Mazzto e B. Pagano. O argumento desenvólvese ao redor de Cabiria, unha rapaza raptada por Cartago onde vai ser sacrificada ao deus Baal. Salvada por un patricio romano e polo seu escravo Maciste, reciben a axuda da raíña Sofronisba. Os especialistas, os decorados e as novidades visuais e técnicas, converteron este filme nun clásico do cine italiano.

Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘alpargatería’.

Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘carpintería’.

(Xerusalén s IV) Bispo de Xerusalén e mártir baixo Xuliano o Apóstata. Na iconografía represéntase con mitra e báculo de bispo, e leva como atributo a santa Cruz do Gólgota.

Ciriaco de Pizzicolli.

Prenome procedente do grego κυριακός - ή -όν (‘pertencente ao Señor ou a Xesús’), adxectivo derivado da voz grega κύριος -α   -ον (‘que ten autoridade, señor, patrón’), que, ao igual ca Cirilo, xa na época cristiá pasou a designar a Deus. Entre os santos que levan este nome cómpre salientar: o bispo Ciríaco de Xerusalén (s IV), o diácono Ciríaco de Roma (s III-IV) e o patriarca ecuménico Ciríaco de Constantinopla (595? - 616). A súa festividade celébrase o 7 de agosto en Paredes (parroquia de San Pedro de Laroá, Xinzo de Limia) e o 8 (en Riós), aínda que fóra de Galicia é máis común celebralo o 5, 18, 20, 23 ou 24 de xuño.

Candeeiro alto, sen pés, que levan os acólitos nalgúns oficios relixiosos. Ex: A chama do cirial apagouse cando o acólito que a levaba espirrou.