"Leonor" (Contén)

PERSOEIRO

Pintora inglesa. Estudiou debuxo e pintura na academia de Amédée Ozefant en 1936 e, ao ano seguinte, coñeceu a Max Ernst, quen a introduciu no círculo dos surrealistas de París e con quen colaborou na escenografía de Ubu Roi (1938), de Alfred Jarry. En 1938 expuxo cos surrealistas en París e Amsterdam. En 1943 coñeceu o mecenas Edward James. Dende aquela, e logo dunha estancia en Nova York e Chicago (1985 e 1988), viviu en Ciudad de México, onde desenvolveu unha actividade pictórica encadrada no surrealismo. Cara ao 1941 colaborou coas publicacións View e VVV. Entre as súas obras destacan Autorretrato (1938), The Meal of Lord Candlestick (A comida de lord Candlestick, 1938), Pain Chant (Canto de sufrimento, 1947), Kabala (Cábala, 1960) e Labyrinth (Laberinto, 1991). Escribiu os contos fantásticos La dame ovale (A dama oval, 1939), a novela curta Little Francis (A pequena Francis, 1937) e a...

PERSOEIRO

Actriz italiana. Comezou a súa traxectoria profesional cando aínda era unha nena, nas actuacións que realizaban seus pais. Despois do seu primeiro grande éxito, co espectáculo Cavalleria Rusticana (Cabalería rústica, 1884), e dunha longa serie de actuacións por América do Sur, fundou, co primeiro actor, Flavio Andò, a compañía Città di Roma, que se especializou nun repertorio creado a partir de textos de Alexandre Dumas (fillo), Victorien Sardou, Giuseppe Giacosa e Carlo Goldoni. O seu recoñecemento internacional chegou a partir da súa relación co compositor e libretista Arrigo Boito, que lle propuxo un cambio de repertorio, no que hai que destacar os espectáculos Antonio e Cleopatra (1888) ou La dame aux camélies (A dama das camelias, 1891), estreado en San Petersburgo, que a levarían a percorrer os máis importantes teatros de Europa e América. Co dramaturgo Gabrielle d’Annunzio, traballou os seus dramas líricos e creou diversos espectáculos con eles, como La...

PERSOEIRO

Pintora e escenógrafa. Realizou unha obra de carácter surrealista somerxida nun mundo feminino. Destacan, entre outras, A pastora de esfinxes (1941) e Festa secreta (1965). Deseñou decorados e vestiarios para teatros, entre outros Berenice para a compañía Renaud-Barrault. Ilustrou obras de Baudelaire e de E. Allan Poe, entre outros.

PERSOEIRO

Raíña de Aragón (1412-1416), filla do conde Sancho e sobriña de Enrique II de Castela. Tiña un extenso patrimonio en La Rioja, na rexión do Baixo Tormes e Extremadura. Casou con Fernando de Antequera (1393), fillo de Xoán I de Castela e contribuíu coa súa riqueza a que o seu home fose elixido rei de Aragón no Compromiso de Caspe (1412). Cando enviuvou (1416), retirouse a Castela, e mediou nos conflitos que mantiñan os seus fillos, infantes de Aragón, con Xoán II de Castela, polo que as súas posesións foron entregadas finalmente a Álvaro de Luna.

PERSOEIRO

Duquesa de Aquitania, de Gascoña e de Poitiers (1137-1169, 1199-1204), raíña de Francia (1137-1152) e raíña de Inglaterra, filla de Guillerme X de Aquitania. Herdou o Ducado de Aquitania en 1137, ano en que casou con Luís VII de Francia. O Concilio de Beaugency anulou o matrimonio en 1152 e ese mesmo ano casou con Enrique Plantagenet, futuro Enrique II de Inglaterra. Aliouse cos seus fillos na conspiración contra o pai, e uniu á causa ao seu primeiro home, feito que desencadeou o seu confinamento en prisión durante 15 anos. Ante as aspiracións dos fillos polo trono, defendeu en primeiro lugar a Ricardo I de Inglaterra Corazón de León fronte a Xoán I de Inglaterra Sen Terra, pero morto o primeiro, defendeu a Xoán fronte a Filipe Augusto de Francia. Posuía un alto nivel cultural e promoveu a poesía trobadoresca.

PERSOEIRO

Raíña de Castela (1379-1382), filla de Pedro IV de Aragón e de Leonor de Sicilia e nai de Enrique III de Castela e Fernando I de Aragón. Casou co príncipe Xoán, futuro Xoán I de Castela, en 1375.

PERSOEIRO

Raíña de Portugal e infanta de Aragón, filla de Fernando I de Aragón e Leonor de Alburquerque. Casou en 1428 co infante Don Duarte de Portugal, que en 1433 se converteu no Rei Duarte I. Cando enviuvou en 1438, exerceu a rexencia do seu fillo Afonso ata 1440, ano en que as Cortes nomearon rei a don Pedro.

PERSOEIRO

Raíña de Navarra (1465-1479) e infanta de Aragón, filla de Xoán II de Aragón e de Branca I de Navarra. En 1455, ao estalar a Segunda Guerra Civil navarresa, Xoán II desposuíu os seus fillos, Carlos de Viana e Branca, dos seus dereitos de sucesión ao trono de Navarra, en favor dela. Cando Xoán II foi coroado rei de Aragón encargoulle o goberno de Navarra (1465-1479). Tentou calmar as loitas entre agramonteses e beaumonteses e, ao morrer o seu pai (1479), herdou Navarra pero morreu 15 días despois da súa proclamación.

PERSOEIRO

Raíña de Portugal e despois de Francia, filla de Filipe I o Fermoso e de Xoana I de Castela e Aragón. Casou con Manuel I de Portugal (1518) e trala súa morte (1521), casou con Francisco I de Francia (1530).

PERSOEIRO

Raíña de Aragón, filla de Afonso VIII de Castela e de Leonor de Inglaterra. En 1221 casou con Xaime I pero en 1229, pouco antes da expedición a Mallorca, o seu home pediu a nulidade do matrimonio, alegando o seu parentesco. Despois de obter a separación canónica, lexitimaron o seu fillo, o infante Afonso, e retirouse ao mosteiro de Las Huelgas, onde morreu.

PERSOEIRO

Raíña de Inglaterra (1272-1290), filla de Fernando III de Castela e Xoana de Pontieu, e nai de Eduardo II de Inglaterra. Casou en 1254 co futuro Eduardo I de Inglaterra, a quen acompañou á Oitava Cruzada. Sucedeu a súa nai en 1279 nos condados de Ponthieu e de Montreuil.

PERSOEIRO

Raíña de Aragón (1329-1336), filla de Fernando IV de Castela e de Constanza de Portugal. Casou con Afonso IV de Aragón en 1329 e buscou o recoñecemento como herdeiro do Marquesado de Tortosa e doutros territorios, ao seu fillo Fernando, en prexuízo do primoxénito do seu home, Pedro IV. Á morte do monarca, houbo unha guerra civil polos dereitos nas posesións, pero finalmente Pedro subiu ao trono. Na guerra entre Castela e Aragón, tomou partido por Pedro I de Castela, pero despois cambiou ao verse afectadas as posesións dos seus fillos en Levante. En Castela favoreceu a Enrique de Trastámara nas súas pretensións ao trono polo que Pedro I mandouna recluír e executar.

PERSOEIRO

Raíña de Castela (1170-1214), filla de Enrique II de Inglaterra e de Leonor de Aquitania. Casou en 1170 con Afonso VIII de Castela, co que o Ducado de Gascoña quedou anexionado á coroa. Fundou en Burgos o mosteiro de Las Huelgas.

PERSOEIRO

Raíña de Aragón (1347-1348), filla de Afonso IV de Portugal e de Beatriz de Castela. Casou con Pedro IV o Cerimonioso (1347), administrou as vilas que o rei lle asignara para vivir e interveu no nomeamento dalgúns oficiais. Morreu víctima da peste negra.

PERSOEIRO

Raíña de Inglaterra, filla de Ramón Berenguer IV e de Beatriz de Savoia. Casou con Enrique III de Inglaterra (1236). Favoreceu con cargos importantes os seus parentes savoianos e implicou o rei nos seus proxectos italianos. Enviuvou en 1272 e foi rexente do seu fillo Eduardo ata finais de 1274. Retirouse ao mosteiro de Amesbury. Venerada como santa, a súa festividade celébrase o 1 de xullo.

PERSOEIRO

Raíña de Aragón (1349-1375), filla de Pedro II de Sicilia e de Isabel de Carintia. Casou con Pedro IV o Ceremonioso (1349). Concertou para os seus fillos diversas alianzas matrimoniais que deron como resultado, en 1357, os dereitos á sucesión do Reino de Sicilia (que máis tarde cedeu ao seu fillo Martiño) e aos ducados de Atenas e Neopatria, que foron anexionados á coroa (1369-1370). Axudou na política ao seu marido e cando o rei estaba ausente realizaba as funcións de lugartenente real.

PERSOEIRO

Raíña de Navarra (1403-1415), filla de Enrique II de Castela e nai de Branca I de Navarra. Casou en 1375 con Carlos III de Navarra e gobernou o reino en ausencia do seu home.