"Mac" (Contén)

1. Que ou quen aclama.

2. Acción de aclamar.

3. Berro de entusiasmo dun grupo de persoas.

4. Método de elección no que, sen mediar votación, se aproba unha cousa ou se elixe unha persoa a través de manifestacións ruidosas de asentimento, como por exemplo, berros e aplausos.

5. Fórmula breve cantada ao unísono por un grupo numeroso de persoas; especialmente as respostas dos fieis ás accións litúrxicas.

1. Acción de aclamar.

2. Berro de entusiasmo dun grupo de persoas.

3. Método de elección no que, sen mediar votación, se aproba unha cousa ou se elixe unha persoa a través de manifestacións ruidosas de asentimento, como por exemplo, berros e aplausos.

4. Fórmula breve cantada ao unísono por un grupo numeroso de persoas; especialmente as respostas dos fieis ás accións litúrxicas.

1. Acción e efecto de afirmar ou afirmarse.

2. Proposición na que a cópula (a relación entre os dous termos) se introduce como existente.

GALICIA

Comarca do S de Galicia a medio camiño entre as áreas montañosas da Serra de Queixa e a sucesión de depresións tectónicas de Ourense-A Limia-Monterrei. Nunha superficie de 382 km2viven no 1996, 15.937 persoas, o que supón unha densidade de 41,71 h/km2. A comarca está formada polos concellos de Allariz (5.178 h), Baños de Molgas (2.292 h), Maceda (3.467 h), Paderne de Allariz (1.718 h), Xunqueira de Ambía (2.150 h) e Xunqueira de Espadañedo (1.132 h). O propio nome denota unha bicefalia: a comarca conta con dous pequenos núcleos urbanos de importancia semellante: Allariz e Maceda. Ambos reparten a súa influencia funcional. A proximidade a Ourense e a competencia interna impediu a consolidación dun centro reitor comarcal claro. A comarca artéllase ao redor de dous eixos. Un ao N: a estrada C-536 en dirección a Valdeorras no que se asenta Maceda. E outro ao S: a estrada N-525 que pasa por Allariz. As dúas vilas son tamén lugar de confluencia de estradas locais desde as...

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Lleida (5.475 h [1996]). Ten cultivos de cebada, trigo, millo, alfalfa e árbores froiteiras. Amais gando bovino, porcino e ovino. Está especializado na industria agropecuaria e na fabricación de ladrillos e tellas.

1. Establecemento no que se acumulan grandes cantidades de mercadorías para seren posteriormente distribuídas ou vendidas por xunto.

2. Caixa utilizada nas imprentas que portaba as matrices dun mesmo corpo.

3. grandes almacéns

PRAIAS

Praia da illa de Sálvora (na ría de Arousa e pertencente ao concello de Ribeira) situada no litoral do paso interior ao N da punta do Castelo.

1. Acción e efecto de almacenar, agrupar ou gardar calquera elemento nun almacén.

2. 1. Proceso polo que se conserva unha serie de datos en soporte informático dispostos a seren empregados en calquera momento.

   2. almacenamento magnético Utilización dun cabezal magnético que envía os datos a un soporte regravable como un disco duro ou un disquete, podendo ser recuperados do mesmo xeito.

   3. almacenamento óptico Uso dun raio láser para a gravación e a lectura de datos, en soportes non regravables como o CD-ROM ou o DVD-ROM, e mesmo regravables como o CD-RW.

   4. almacenamento magnetoóptico Combinación de elementos dos dous procesos anteriores que se emprega para a conservación de datos nos discos chamados magnetoópticos.

1. Poñer ou gardar nun almacén.

2. Gardar ou acumular algo cun fin determinado.

3. Acumular enerxía, calor ou electricidade para empregala no momento que se precise.

4. Deixar gardado na memoria do aparato informático.

1. Operación de gardar ou acumular obxectos ou mercadorías nun almacén.

2. Dereitos que se pagan por almacenar algo.

3. Depósito de datos na memoria do ordenador para o seu uso posterior.

1. Persoa que almacena mercadorías para logo vendelas por xunto.

2. Persoa encargada dun almacén.

ESPA¥A

Concello da provincia de Málaga, Andalucía, na comarca da Ajarquía (1.967 h [1996]).

RIOS

Río ao NL de Venezuela, que forma fronteira natural coa Güiana e desemboca logo dun percorrido de 250 km no océano Atlántico, formando o delta de Amacuro.

1. Acción e efecto de amalgamar ou amalgamarse.

2. Procedemento de extracción do ouro e da prata, e tamén do cloruro de prata, que consiste na separación do metal do mineral, previamente triturada, por disolución en mercurio. A amálgama así formada sepárase da ganga e destilada para recoller o residuo de ouro ou prata e recuperar o mercurio destilado para empregalo de novo no proceso. Unha vez separados por destilación, os metais deben ser refinados co fin de aumentar a súa pureza.